Messier 94

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Messier 94 Messier 94 Siggi Kohlert

M94 is een prachtig en helder spiraalstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Opvallend aan dit deep-sky object is een ring van heldere jonge sterren die duidelijk zichtbaar is op belichtingsfoto's. Dit is mogelijk het resultaat van een botsing. Over de afstand tot M94 bestaat nog enige discussie. Verschillende metingen spreken van een afstand tussen de 15 en 30 miljoen lichtjaar. M94 is het helderste lid van de Canes Venatici-groep. Dit is een groep van sterrenstelsels die deel uitmaakt van de grotere en meer bekende Virgocluster. In de binnenste ring van M94 vindt nog steeds stervorming plaats terwijl de buitenste ring bestaat uit oudere sterren.

Sterrenbeeld: Canes Venatici
Magnitude: 8.2
Coördinaten:

  • RA: 12h 50.9m
  • DEC: 41° 07'

Canes Venatici

Geschiedenis

M94 werd in 1779 ontdekt door Pierre Méchain. De Franse kometenjager Charles Messier observeerde het sterrenstelsel voor het eerst op 24 maart 1781. John Herschel noemde M94 groot, zeer helder en nauwelijks oplosbaar. Ook de astronomen Smyth en Webb dachten dat ze met een bolvormige sterrenhoop te maken hadden. Lorde Rosse noemde het sterrenstelsel (correct) een spiraalnevel. Zijn tijdgenoot, D'Arrest, dacht dan weer dat hij met een planetaire nevel te maken had.

Waarnemen

M94 is eenvoudig terug te vinden wanneer men vertrekt van de ster Alpha CVn. Daarna beweegt men zich 3° noordoostwaarts zodat het object mooi zichtbaar wordt. In een binoculair ziet men een zwak nevelvlekje. Door een telescoop ziet men een heldere sferische kern omgeven door een zwakkere ovale halo. De spiraalstructuur is enkel zichtbaar in grote telescopen of op langbelichte foto's.

Meer in deze categorie: « Messier 93 Messier 95 »

Dit gebeurde vandaag in 1986

Het gebeurde toen

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan wordt met behulp van een krachtige Proton raket de 20 ton zware basismodule voor het Russische ruimtestation Mir gelanceerd. Deze basismodule had een sterke gelijkenis met de Saljoet ruimtestations. De dertien meter lange module beschikte over een besturingseenheid en een woonruimte. Aan de module bevonden zich drie zonnepanelen en zes koppelpoorten waaraan later nog andere wetenschappelijke modules werden aan vastgemaakt. Foto: Roscosmos

Geplande evenementen

workshop SketchUp en Zemax
23 februari 2019 van 09:00 tot 14:00

NGC 6826

NGC 6826

NGC 6826 is een kleine planetaire nevel in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan) die ook wel de 'Knippernevel' wordt genoemd. Deze bijnaam werd aan het object gegeven omdat, wanneer je wisselt…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

7%

Sociale netwerken