Messier 80

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
Messier 80 Messier 80 Foto: Siggi Kohlert

M80, ook gekend als NGC 6093, is een kleine bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Scorpius (Schorpioen). De bolhoop meet slechts 5' in diameter, hoewel hij in werkelijkheid ongeveer even groot is als M4. M80 staat dan ook op een veel grotere afstand, namelijk 36 000 lichtjaar. Momenteel zijn er een vijftal variabele sterren ontdekt in deze sterrenhoop, wat opvallend weinig is. In de 19de eeuw werd er een nova in deze bolhoop ontdekt die magnitude 7 bereikte. M80 bevat alles samen enkele honderdduizenden sterren. In deze bolhoop zijn vrij veel zogeheten 'blue stragglers' waargenomen. Dit zijn sterren die veel jonger lijken dan de leeftijd van de sterrenhoop als geheel. Wellicht zijn deze sterren ontstaan door botsingen van twee sterren of wellicht doordat oudere sterren een deel van hun buitenste lagen hebben verloren door dichte naderingen van andere sterren in deze cluster.

Sterrenbeeld: Scorpius
Magnitude: 7.3
Coördinaten:

  • RA: 16h 17m
  • DEC: -22° 59'

Scorpius

Geschiedenis

Charles Messier ontdekte M80 op 4 januari 1781 als een rond neveltje met een verheldering naar het centrum toe. William Herschel was de eerste die er in slaagde om de bolhoop tot in de kern op te lossen in sterren.

Waarnemen

Deze bolhoop is eenvoudig terug te vinden, halverwege ? en ´ Scorpius. In een binoculair vindt men het object slechts 4° van M4 waardoor beide in een enkel gezichtsveld kunnen worden waargenomen. In een kleine telescoop ziet men M80 als een perfect ronde nevel met een verheldering naar het centrum toe. In een 15 cm telescoop kan men de eerste randsterren oplossen. Doordat het object een zeer geconcentreerde kern heeft, kan men de bolvormige sterrenhoop enkel oplossen met kijkers groter dan 30 cm.

Meer in deze categorie: « Messier 79 Messier 81 »

Dit gebeurde vandaag in 1998

Het gebeurde toen

De eerste van de vier grote telescopen van de Very Large Telescope (VLT) wordt voor het eerst naar de sterrenhemel gericht. De Very Large Telescope (VLT) is een observatorium van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) op de berg Cerro Paranal in de Atacamawoestijn in Chili op 2 635 meter hoogte. Het observatorium bestaat vandaag de dag uit vier grote 8,2-meter spiegeltelescopen van het type Ritchey-Chrétien, die de Unit Telescopes of UT’s worden genoemd, en een aantal kleinere telescopen met een spiegeldoorsnede van 1,8 m. De vier spiegeltelescopen kunnen als een interferometer aan elkaar worden gekoppeld, waardoor ze als één grote telescoop kunnen opereren. Foto: ESO

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

StarNights 2019
30 augustus 2019 tot 01 september 2019

Messier 18

Messier 18

M18 is een mooie, maar sterarme, open sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter). Deze cluster bestaat uit een 40-tal sterren met een leeftijd van ongeveer dertig miljoen jaar. Hiermee is…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

91%

Sociale netwerken