Messier 76

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
Messier 76 Messier 76 Foto: Siggi Kohlert

M76 is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Perseus. Dit object is ook bekend onder de naam 'Kleine Halternevel' ('Little Dumbbell Nebulae' in het Engels) of 'Kleine Zandlopernevel' omdat dit veel gelijkenissen vertoond met bekende 'Halternevel' (M27). De centrale ster van M76 heeft een magnitude van 16 en is dus moeilijk waarneembaar met amateurtelescopen. De afstand tot de nevel werd bepaald op 1 750 lichtjaar. M76 heeft een diameter van ongeveer één lichtjaar en de centrale ster, wiens buitenste lagen de nevel vormen, heeft een oppervlakte temperatuur van 60 000 kelvin.

Sterrenbeeld: Perseus
Magnitude: 10.1
Coördinaten:

  • RA: 01h 42.4m
  • DEC: +51° 34'

Perseus

Geschiedenis

Het heeft lang geduurd voor de ware aard van M76 werd ontdekt. De nevel werd in 1780 ontdekt door Pierre Méchain en werd later ook geobserveerd door Charles Messier. Beide waarnemers dachten dat ze te maken hadden met een kleine, zwakke en moeilijk oplosbare open sterrenhoop. De astronoom T. Webb beweerde dat M76 bestond uit twee afzonderlijke nevels waardoor dit object de NGC-nummers NGC 650 en NGC 651 kreeg. Hij ontdekte ook de gelijkenis met de M27. In 1891 beweerden Lord Rosse en I. Roberts dat M76 een klein en zwak sterrenstelsel was.

Waarnemen

Ondanks het feit dat M76 het minst heldere Messierobject is, is deze planetaire nevel niet zo moeilijk waar te nemen. De helderheid is namelijk verspreid over een klein oppervlak en M76 verdraagt grote vergrotingen. In een zoeker van een telescoop toont het object zich als een zwak sterretje. In een kleine telescoop ziet men reeds de rechtshoekige vorm van het object. De haltervorm wordt pas zichtbaar in kijkers vanaf 10 cm. De centrale ster ligt buiten het bereik van de meeste amateurtelescopen.

Meer in deze categorie: « Messier 75 Messier 77 »

Dit gebeurde vandaag in 2009

Het gebeurde toen

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana worden de Herschel en Planck ruimtetuigen in de ruimte gebracht door middel van een krachtige Ariane 5 draagraket. Terwijl de Planck satelliet werd ontwikkeld om kosmische achtergrondstraling te meten, moest de Herschel ruimtetelescoop onderzoek doen naar het ontstaan van sterren, sterrenstelsels en planeten, waarbij ook het voorkomen van water in het heelal zal worden bestudeerd. Herschel had bij zijn lancering een gewicht van 3,3 ton en werd uitgerust met een telescoop waarvan de hoofdspiegel een diameter had van 3,5 meter. Foto: ESA/CNES

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 2

Messier 2
M2, ook gekend als NGC 7089, is een bolvormige sterrenhoop, ver weg van de Melkweg, in een regio met weinig heldere sterren. M2, gelegen in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman) bevat…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

62%

Sociale netwerken