Soorten sterrenstelsels: Starburst sterrenstelsels

Geschreven door
Beoordeel dit item
(5 stemmen)
Het sterrenstelsel M82 is een mooi voorbeeld van een Starburst sterrenstelsel Het sterrenstelsel M82 is een mooi voorbeeld van een Starburst sterrenstelsel Foto: NASA / ESA

Starburst sterrenstelsels zijn stelsels die een blauwachtige kleur vertonen en opvallend helderder zijn in het infrarode gebied van het spectrum waardoor aangetoond wordt dat er uitzonderlijk veel nieuwe sterren gevormd worden in dergelijke stelsels. In normale sterrenstelsels worden doorgaans ook nieuwe sterren gevormd maar niet zo veel als bij een Starburst stelsel. De oorzaak voor deze grote hoeveelheid nieuwe en jonge sterren zou te wijten zijn aan botsingen tussen verschillende sterrenstelsels.

De sterren die zich in een Starburst sterrenstelsel bevinden, zijn zeer jong en stralen dan ook zeer veel energie uit. Deze energie zorgt ervoor dat het gas in het stelsels wordt opgewarmd waardoor dit op zijn beurt x-stralen gaat beginnen uitzenden. Bij sommige Starburst sterrenstelsels is een extreem hoge activiteit teruggevonden en werd een gaswolk weggeblazen uit het sterrenstelsel. Dit verschijnsel noemen we een 'superwind'. De periode in Starburst sterrenstelsels waarin nieuwe sterren gevormd worden, blijft niet eeuwig duren. In een periode van ongeveer 10 miljoen jaar worden tot 100 keer meer sterren geboren dan in normale sterrenstelsels. De sterren die tijdens deze periode gevormd worden zijn meestal heel massief. Deze sterren, die meestal acht maal zo zwaar zijn als onze eigen zon, hebben meestal een relatief korte levensduur van een paar miljoen jaar en eindigen vrijwel allemaal in een supernova explosie waardoor ze het gas uit hun omgeving wegblazen en er opnieuw rust in het sterrenstelsel komt. In 1992 startte astronomen van het California Institute of Technology en van het Jet Propulsion Laboratory (JPL) van de NASA een onderzoek naar 40 Starburst stelsels. In ditzelfde jaar ontdekte men een supernova in het sterrenstelsel NGC 3690. In 1993 werd dit stelsel opnieuw bestudeerd maar van de supernova was geen enkel spoor meer terug te vinden. Later werd een ontdekking gedaan van een nieuwe supernova. Deze ontdekkingen waren het ultieme bewijs dat Starburst stelsels beschikken over zeer zware sterren die uiteindelijk eindigen in supernova ontploffingen.

Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Messier 80

Messier 80
M80, ook gekend als NGC 6093, is een kleine bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Scorpius (Schorpioen). De bolhoop meet slechts 5' in diameter, hoewel hij in werkelijkheid ongeveer even groot…
Lees meer...

Dit gebeurde vandaag in 1789

Het gebeurde toen

De Britse astronoom William Herschel ontdekt de Saturnusmaan Mimas die werd genoemd naar een zoon van Gaia uit de Griekse mythologie. Deze maan heeft een diameter van 397 kilometer en wordt gekenmerkt door een grote inslagkrater met een doorsnede van 130 kilometer die genoemd werd naar de ontdekker van deze maan. Mimas' lage dichtheid is een aanwijzing dat de maan voor een groot deel uit bevroren water bestaat, met maar een kleine hoeveelheid gesteenten. Op 1 September 1979 vloog de Amerikaanse ruimtesonde Pioneer 11 op een afstand van 104.263 kilometer langs het oppervlak van Mimas. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken