dinsdag, 19 mei 2015 10:49

X-37B gaat voor de vierde maal de ruimte in Hot!

Geschreven door 
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
Lancering van de vierde OTV Lancering van de vierde OTV Foto: ULA

Op woensdag 20 mei 2015 is vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida voor de vierde maal een klein militair onbemand ruimteveer gelanceerd. Een Atlas V draagraket, met aan boord het Orbital Test Vehicle (OTV-4), vertrok om 17u05 Belgische tijd vanop het SLC-41 lanceercomplex en zette het kleine onbemande ruimteveer succesvol uit in een lage baan om de Aarde.

De Atlas 5 raket is een zogenaamd ‘Expendable Launch System’ en wordt gebouwd door het Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijf Lockheed Martin. Deze 58 meter lange krachtige draagraket heeft bij het lanceren een gewicht van 334 ton en bestaat uit twee trappen. De onderste rakettrap beschikt over een door Rusland geproduceerde RD-180 raketmotor die een stuwkracht heeft op grondniveau van 3.826 kN. Om de Atlas 5 meer stuwkracht te geven bij het lanceren, kan de raket ook uitgerust worden met maximaal vijf, op vaste brandstof werkende, boosterraketten. De tweede rakettrap is een Centaur. Hiervan bestaan twee versies: een tweemotorige Centaur voor het lanceren van zware lasten en een éénmotorige Centaur voor het lanceren van geostationaire satellieten. Elke Centaur rakettrap werkt op vloeibare waterstof en vloeibare zuurstof en beschikt over RL-10 raketmotoren die geproduceerd worden door het Amerikaanse bedrijf Pratt & Whitney. Het vrachtruim, bovenop de Centaur rakettrap, kan een diameter hebben van vier of vijf meter en is 20,7 of 26,5 meter lang. Elke Atlas 5 raket wordt gelanceerd door het Amerikaanse commerciële lanceerbedrijf United Launch Alliance (ULA) dat in 2006 opgericht werd door Lockheed Martin en Boeing. De eerste lancering van de Atlas 5 vond plaats in augustus 2002. Sindsdien werd deze raket al 53 maal gelanceerd. Voor het lanceerbedrijf United Launch Alliance (ULA) was dit al de 96ste missie. Onderaan dit artikel kan u de beelden herbekijken van deze lancering!

OTVHet onbemande ruimteveer OTV wordt klaargemaakt voor zijn lancering - Foto: USAF

Het Amerikaanse OTV-ruimteveer, ook gekend als 'X-37B', is bijna negen meter lang en heeft bij de lancering een gewicht van 4,9 ton. De X-37B werd zo ontworpen dat het in een lage baan om de Aarde gebracht wordt door middel van een traditionele draagraket en vervolgens, na een geheime missie van enkele maanden, terug naar op Aarde kan landen als een Space Shuttle. Aan boord van dit onbemande ruimteveer bevindt zich een zonnepaneel dat voor energie moet zorgen, batterijen, een laadruim voor geheime vrachten en raketmotoren die gebruikt worden voor baanmanoeuvres. Het ontwerp van de OTV werd gebaseerd op dat van het X-37 ruimtetuig dat NASA in 1999 ontwierp. Het Amerikaanse Defense Advanced Research Project Agency (DARPA) en het Pentagon namen het ontwerp van NASA's X-37 ruimtetuig in 2004 over na budgettaire problemen. Uiteindelijk kreeg de Amerikaanse luchtmacht in 2006 het project in handen en werd het Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijf Boeing er bij betrokken om het ruimteveer af te werken. Sinds de overgave van het project van NASA aan het Pentagon zijn de activiteiten in de ruimte van het Orbital Test Vehicle één van de best bewaarde Amerikaanse militaire geheimen. Net zoals tijdens de eerste drie OTV-missies in 2010, 2011 en 2012 werd ook ditmaal geen informatie gelost over het doel van de missie. Volgens officiële persberichten van de Amerikaanse luchtmacht wordt de OTV gebruikt om nieuwe technologieën uit te testen in een baan om de Aarde. Volgens waarnemers kan het OTV ook gebruikt worden voor spionagedoeleinden of het in de ruimte brengen van kleine satellieten. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA liet weten dat er zich tijdens deze vierde OTV-missie een NASA-experiment bevindt aan boord van het kleine ruimteveer. Zo zal het Materials Exposure and Technology Innovation in Space (METIS) experiment ongeveer honderd verschillende materialen blootstellen aan de vijandige omgeving van de ruimte die vervolgens terug onderzocht worden eenmaal de OTV terug op Aarde is. Door materialen in de ruimte uitvoerig te testen, kan men deze bestuderen en later gebruiken voor specifieke toepassingen. METIS is de opvolger van het Materials on International Space Station Experiment (MISSE) waarmee men tussen 2001 en 2013 meer dan 4 000 materialen onderzocht.

Zonnezeil

Naast het militaire OTV-ruimteveer werden er tijdens deze lancering ook tien zogeheten 'cubesats' in de ruimte gebracht. CubeSats zijn zeer kleine satellietjes die de vorm van een kubus hebben en exact 10 x 10 x 10 centimeter groot zijn. Deze 'nanosatellieten' wegen niet meer dan 1,3 kilogram en bestaan vaak uit onderdelen die in de handel vrij te verkrijgen zijn. De standaard van 10 x 10 x 10 centimeter wordt bij CubeSats aangeduid als 1 Unit (U). CubeSats kunnen ook bestaan uit meerdere units die aan elkaar bevestigd worden. De meest opvallende cubesat was de 3U cubesat Lightsail-A. Deze kleine satelliet, die niet veel groter is dan een schoendoos, werd gefinancierd door leden van The Planetary
 Society met als doel om de technologie achter een zonnezeil uitgebreid te testen in de ruimte. Eenmaal in de ruimte moet LightSail-A een zonnezeil openvouwen dat 32 vierkante meter groot is en het ruimtetuig moet voortstuwen door de stralingsdruk van deeltjes (fotonen) die afkomstig zijn van de Zon. Doordat er geen brandstof nodig is om een raketmotor te laten werken, kan een zonnezeil in theorie altijd blijven accelereren, zolang er maar zonlicht is. Tijdens deze eerste LightSail missie werd de kleine satelliet in een lage baan om de Aarde gebracht waar men het ruimtetuig en zijn zonnezeil uitvoerig wil testen. Verwacht wordt dat LightSail-A ongeveer 28 dagen operationeel zal blijven waarna deze zal opbranden in de atmosfeer van de Aarde. Het unieke project zou een prijskaartje hebben van 5,45 miljoen dollar waarvan 1,2 miljoen dollar opgehaald werd aan de hand van crowdfunding. In 2016 moet een tweede LightSail satelliet in een hogere baan om de Aarde worden gebracht voor een vervolgmissie.

LightSail-AArtistieke impressie van LightSail-A - Foto: Josh Spradling / The Planetary Society

Media

Lancering OTV-4
Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Volg mij op Twitter: @KrisChristiaens

Dit gebeurde vandaag in 1789

Het gebeurde toen

De Britse astronoom William Herschel ontdekt de Saturnusmaan Mimas die werd genoemd naar een zoon van Gaia uit de Griekse mythologie. Deze maan heeft een diameter van 397 kilometer en wordt gekenmerkt door een grote inslagkrater met een doorsnede van 130 kilometer die genoemd werd naar de ontdekker van deze maan. Mimas' lage dichtheid is een aanwijzing dat de maan voor een groot deel uit bevroren water bestaat, met maar een kleine hoeveelheid gesteenten. Op 1 September 1979 vloog de Amerikaanse ruimtesonde Pioneer 11 op een afstand van 104.263 kilometer langs het oppervlak van Mimas. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

NGC 6781

NGC 6781
De prachtige planetaire nevel NGC 6781 in het sterrenbeeld Aquila (Arend) is van magnitude 12 en heeft vanaf Aarde gezien een grootte van 1,8 boogminuten. Het bijna perfect ronde deep-sky…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken