Wat zijn Kirkwood gaten?

Geschreven door
Beoordeel dit item
(5 stemmen)
Artistieke impressie van de asteroïdengordel Artistieke impressie van de asteroïdengordel Foto: NASA

Kirkwoord gaten of scheidingen zijn gebieden met relatief weinig planetoïden in de hoofdgordel van de planetoïdengordel die zich tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter bevindt. Deze zogenaamde 'gaten' zijn het gevolg van storingen door de aantrekkingskracht van de gigantische gasplaneet Jupiter. Reeds in 1857 voorspelde Daniel Kirkwood al het bestaan van deze lege zones terwijl er op dat moment nog maar een vijftigtal planetoïden gekend waren. Inmiddels kent men het bestaan van vele duizenden planetoïden.

Er zijn weinig planetoïden met een halfgrote as nabij 2.5 AE voor een periode van 3,95 jaar. Dit is een derde van de baanperiode van de planeet Jupiter en heet daarbij de 1:3 baanresonantie. Andere baanresonanties corresponderen met de baanperioden waarvan de lengte fracties zijn van deze van Jupiter. De zwakkere resonanties leiden tot een sterk verminderd aantal planetoïden, terwijl de pieken in de grafiek hierboven de aanwezigheid van vele planetoïden aantonen. De gaten werden ontdekt door Daniël Kirkwood, die ook juist de oorsprong van baanresonanties van Jupiter kon verklaren.

Kirkwood gaten

Recentelijk werden kleine aantallen planetoïden gevonden met hoge excentrische banen die binnenin deze Kirkwoodscheidingen liggen. Voorbeelden hiervan zijn de Alinda-familie en de Griqua-familie. Deze banen verhogen hun excentriciteit met een tijdschaal van enkele tien miljoen jaren.

De Kirkwood gaten bevinden zich in een hoofdbaanstraal van:

  • 1.9 AU (2:9 resonantie)
  • 2.06 AE (1:4 resonantie)
  • 2.25 AE (2:7 resonantie)
  • 2.5 AE (1:3 resonantie), thuisbasis van de Alinda familie
  • 2.706 AE (3:8 resonantie)
  • 2.82 AE (2:5 resonantie)
  • 2.95 AE (3:7 resonantie)
  • 3.27 AE (1:2 resonantie), thuisbasis van de Griqua familie
  • 3.7 AE (3:5 resonantie)

De meest gekende gaten zijn de 1:3, 2:5, 3:7 en 1:2 resonantie.

Vancanneyt Sander

Oprichter & beheerder van Spacepage & Poollicht.be
Sterrenkunde en ruimteweer redacteur.

Dit gebeurde vandaag in 1817

Het gebeurde toen

In Parijs overlijdt op 86-jarige leeftijd de Franse astronoom Charles Messier. Gedurende zijn leven stelde hij ondermeer een cataloog samen van 110 verre objecten zoals sterrenhopen, nevels en gaswolken die in 1774 voor het eerst werd gepubliceerd. Het doel van zijn catalogus was om kometenjagers (zoals hijzelf) en andere mensen die met het blote oog observeerden, te helpen een onderscheid te maken tussen permanente en voorbijgaande objecten. Vandaag de dag noemen we deze objecten de ‘Messierobjecten’ en zijn deze heel bekend onder amateur-sterrenkundigen. Al deze objecten zijn genummerd van M1 tot M110. Foto: Cambridge Univercity Press

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 79

Messier 79
M79 is een bolvormige sterrenhoop in het verwaarloosde en minder bekende sterrenbeeld Lepus (Haas). Doordat de meeste waarnemers de nabijgelegen bekende Orionnevel verkennen, hebben slechts weinigen deze bolhoop ooit gezien.…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

37%

Sociale netwerken