Artistieke impressie van de uitstoot van waterdamp bij de Jupitermaan Europa
Foto: NASA / ESA

Na het nieuws dat wetenschappers klei-achtige mineralen hebben ontdekt op de Jupitermaan Europa hebben Amerikaanse planeetwetenschappers nu sterke aanwijzingen gevonden dat deze maan soms grote pluimen van waterdamp uitstoot. Indien dit klopt, zou dit betekenen dat het water van de ondergrondse oceaan op Europa op sommige plaatsen relatief dicht tot bij het oppervlak komt. Voor planeetwetenschappers en astronomen is dit opnieuw een belangrijke ontdekking!

De onderzoekers zijn tot deze ontdekking gekomen na analyse van ultraviolet-opnamen die eind 2012 werd gemaakt door de legendarische Hubble Space Telescope. Zo ontdekten de wetenschappers dat er zich op zuidelijk halfrond van de Jupitermaan Europa twee plaatsen bevinden met een overschot aan waterstof en zuurstof. De meest voor de hand liggende theorie om dit overschot te kunnen verklaren, is dat dit het gevolg is van een tweetal pluimen van waterdamp die ongeveer 200 kilometer hoog zijn. Telkens wanneer Europa zich in het verste punt van zijn omloopbaan om Jupiter bevindt, verschijnen de pluimen. Wanneer de maan Jupiter terug nadert, verdwijnen de pluimen opnieuw. Hierdoor vermoed men dat deze pluimen van waterdamp ontstaan via scheuren in de ijskorst van Europa. Deze scheuren zouden uiteindelijk ontstaan door de getijdewerking van de gasplaneet Jupiter. Wetenschappers vermoeden dat de Jupitermaan Europa één van de meest geschikte plaatsen is in ons zonnestelsel om op zoek te gaan naar levende organismen. Zo zou zich onder de tientallen kilometers dikke dikke ijslaag wellicht een oceaan van vloeibaar water bevinden. Deze onergrondse oceaan zou vloeibaar blijven als gevolg van de warmte die vrijkomt door de getijdewerking van Jupiter.

Kris Christiaens

K. Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Dit gebeurde vandaag in 2009

Het gebeurde toen

De Swift Gamma-Ray Burst Mission satelliet detecteert een gammaflits met een roodverschuiving van 8,2. Hieruit blijkt dat de gammaflits GRB 090423 een afstand heeft van 13,1 miljard lichtjaar wat op dat moment het verst bekende object in het heelal was. Dit wil dus zeggen dat deze gammaflits plaatsvond toen het heelal nog maar 5% van zijn huidige leeftijd had. De ontdekking van GRB 090423 is voor astronomen een bewijs dat zware sterren ook al werden gevormd toen het heelal pas 630 miljoen jaar oud was. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Redacteurs gezocht

Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten!

Wordt medewerker

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

44%

Sociale netwerken