donderdag, 17 maart 2016 17:53

Hubble ruimtetelescoop ontdekt 'monstersterren'

Geschreven door
Beoordeel dit item
(3 stemmen)
Hubble-opname van het centrale deel van de Tarantulanevel, rechtsonder is de sterrenhoop R136 te zien Hubble-opname van het centrale deel van de Tarantulanevel, rechtsonder is de sterrenhoop R136 te zien Foto: NASA/ESA

Sterrenkundigen hebben met behulp van de legendarische Hubble Space Telescope negen sterren ontdekt in jonge sterrenhoop R136 die elk meer dan honderd maal zoveel massa hebben onze eigen ster, de Zon. Samen produceren de negen 'monstersterren' dertig miljoen keer zoveel licht als de Zon. Het gaat dan ook om de grootste groep van zware sterren die tot op heden werd ontdekt. 

Een internationaal team van astronomen kwam tot deze bijzondere ontdekking door ultraviolet-waarnemingen van de Hubble Space Telescope te bestuderen. Uit deze nieuwe studie blijkt nu dat de sterrenhoop R136 tientallen sterren bevat van meer dan vijftig zonmassa's. De sterrenhoop R136 is slechts enkele lichtjaren groot en bevindt zich in de bekende Tarantulanevel in de Grote Magelhaense Wolk, op ongeveer 170 000 lichtjaar van de Aarde. Eerder werd al bekend dat in de sterrenhoop R136 een ster tussenzit, R136a1, die genoeg massa bevat voor 250 zonnen. Dit is dan ook de allerzwaarste ster die men tot op heden rechtstreeks heeft kunnen waarnemen. Dankzij de nieuwe waarnemingen weet men nu ook dat deze 'monstersterren' enorm veel massa uitstoten. Zo wordt er maandelijks ongeveer een aardmassa aan deeltjes met snelheden van ongeveer 3 000 kilometer seconde in de ruimte geblazen. Deze sterrenwind zorgt er dan ook voor dat de kolossale sterren in de loop van hun bestaan veel massa zullen kwijtraken. Verwacht wordt dat deze monstersterren na ongeveer twee tot drie miljoen jaar aan het eind van hun leven zullen zijn en dat ze wellicht zullen eindigen als zwarte gaten. Voor astronomen is het bestaan van deze monstersterren een groot raadsel. Zo kan men niet verklaren hoe zulke massarijke sterren kunnen bestaan. Eén mogelijke theorie is dat deze sterren het resultaat zijn van fusies tussen iets minder zware sterren. Deze theorie wordt echter al meteen tegengesproken aangezien deze het grote aantal zware sterren in de jonge sterrenhoop niet kan verklaren. 

De Grote Magelhaense Wolk

De Grote Magelhaense Wolk is een onregelmatig sterrenstelsel dat enkel vanop het zuidelijk halfrond zichtbaar is. Dit sterrenstelsel is een heel bekend deep-sky object bij amateur-sterrenkundigen aangezien dit 's nachts al met het blote oog zichtbaar is als een vage wolk op de grens tussen de sterrenbeelden Goudvis en Tafelberg. Onder donkere omstandigheden is de Grote Magelhaense Wolk aan de sterrenhemel twintig maal zo groot als volle maan. Doordat dit sterrenstelsel al met het blote oog zichtbaar is, werd dit eeuwen geleden ook al waargenomen. De Grote Magelhaense Wolk heeft een diameter van ongeveer 14 000 lichtjaar en een massa die gelijk is aan tien miljard maal de massa van onze eigen ster, de Zon. Dit is het op drie na grootste sterrenstelsel in de Lokale Groep. Het sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van ongeveer 165 000 van de Aarde. Door zijn prominente balkvormige structuren in het centrum vermoeden astronomen dat de Grote Magelhaense Wolk ooit een balkspiraalstelsel is geweest dat vermoedelijk door interactie met ons eigen sterrenstelsel, de Melkweg, een onregelmatige vorm heeft gekregen. Dankzij waarnemingen met grote telescopen en ruimtetelescopen heeft men in de Grote Magelhaense Wolk al ongeveer 60 bolvormige sterrenhopen, 400 planetaire nevels en 700 open sterrenhopen ontdekt.
Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Volg mij op Twitter: @KrisChristiaens

Dit gebeurde vandaag in 1962

Het gebeurde toen

De Amerikaanse ruimtesonde Ranger 4 slaagt er niet in om een zachte Maanlanding uit te voeren en slaat met een snelheid van 9 600 kilometer per uur te pletter op de achterkant van de Maan. Een fout in de computer aan boord van de ruimtesonde zorgde er voor dat de zonnepanelen en navigatiesystemen niet functioneerden waardoor het ruimtetuig te pletter sloeg en geen wetenschappelijke data doorstuurde. Ranger 4 werd op 23 april 1962 gelanceerd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis met als doel diverse gegevens over de Maan te verzamelen en tegelijk ervaring op te doen op vlak van apparatuur voor maan- en interplanetaire ruimtetuigen. Foto: NASA

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen

Messier 90

Messier 90

M90 is één van de grotere sterrenstelsels dat deel uitmaakt van de bekende Virgocluster. Opvallend is dat er in de spiraalarmen van M90 geen nieuwe sterren meer worden gevormd. Hierdoor…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

90%

Sociale netwerken