David C. Jewitt en Jane X. Luu ontdekken vanop het Mauna Kea Observatory op Hawaii het object (15760) 1992 QB1. Dit was, naast de dwergplaneet Pluto en zijn maan Charon, het eerste Transneptunisch object dat ooit werd ontdekt. Transneptunisch objecten zijn planetoïden of dwergplaneten die zich buiten de baan van de planeet Neptunus bevinden.

Carolyn en Eugene M. Shoemaker ontdekken samen met David Levy een komeet die later Shoemaker-Levy 9 wordt genoemd. Bij de ontdekking was de komeet al in stukken gebroken. Tussen 16 en 22 juli 1994 sloegen 21 fragmenten van deze komeet in op de planeet Jupiter. Het effect van de inslag van de komeet op de atmosfeer van Jupiter was spectaculair. Zo stegen vuurbollen zo groot als de Aarde op in de atmosfeer van de planeet. De botsing tussen Jupiter en de komeet was de eerste botsing tussen twee hemellichamen die ooit rechtstreeks is waargenomen.

Het eerste fragment van de komeet Shoemaker-Levy 9 slaat met een snelheid van 60 kilometer per seconde in op de planeet Jupiter. De botsing tussen Jupiter en het eerste fragment van deze uit elkaar gevallen komeet was de eerste botsing tussen twee hemellichamen die ooit rechtstreeks is waargenomen.

De twee Amerikaanse astronomen Alan Hale en Thomas Bopp ontdekken de komeet Hale-Bopp. De komeet was in 1997 gedurende lange tijd (18 maanden) met het blote oog zichtbaar en is wellicht hierdoor de meest geobserveerde komeet van de 20ste eeuw.

De Japanse amateur-astronoom Yuji Hyakutake ontdekt de komeet C/1996 B2 die later bekend raakt als komeet Hyakutake. Deze zeer heldere langperiodieke komeet kon in 1996 maandenlang met het blote oog worden waargenomen en passeerde de Aarde op 25 maart 1996 op een afstand van slechts 15 miljoen kilometer. Op de komeet Hyakutake werden zowel ethaan als methaan gevonden wat voor het eerst op een komeet werd aangetoond.

De heldere komeet Hale-Bobb bereikt zijn kortste afstand tot de Aarde (1,3 Astronomische Eenheden). Deze komeet was één van de helderste kometen van de afgelopen paar decennia en was gedurende vele maanden met het blote oog zichtbaar. Hale-Bopp werd op 23 juli 1995 ontdekt op een grote afstand van de Zon en het hemellichaam werd genoemd naar zijn twee ontdekkers, Alan Hale en Thomas Bopp.

De Amerikaanse astronoom James V. Scotti ontdekt met het Spacewatch project van de University of Arizona de planetoïde 1997 XF11. Op 26 oktober 2028 zal deze planetoïde op een afstand van 930 000 kilometer van de Aarde vliegen. Dit is 2,4 maal de afstand van Aarde tot de Maan. Tijdens zijn scheervlucht langs de Aarde zal deze planetoïde een maximale helderheid bereiken van 8,2 waardoor deze zichtbaar zal zijn met een goede verrekijker.

Amateur-astronoom Mark Armstrong ontdekt de supernova SN 1998aq in het sterrenstelsel NGC 3982. Foto: NASA / ESA

De Amerikaanse National Radio Astronomy Observatory (NRAO) maakt de ontdekking bekend van een planetenstelsel in wording rondom een jonge ster die zich in het centrum van NGC 2071 bevindt. NGC 2071 is één van de leden van een groep sterrenstelsels in het sterrenbeeld Orion waar ook NGC 2064 en NGC 2067 tot behoren alsook de reflectienevel M78.

De Amerikaanse astronoom Brian A. Skiff ontdekt met behulp van het Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) project de planetoïde 2004 JG6. Dit is één van de planetoïden met de kleinste omloopbanen om de Zon.

Roy Tucker, David J. Tholen en Fabrizio Bernardi ontdekken de planetoïde 99942 Apophis. Deze aardscheerder, die tot de Aten-planetoïden behoort, draait in 323 dagen om de zon, waarbij haar baan tweemaal per jaar die van de Aarde snijdt. Op basis van de helderheid werd de diameter op 410 meter geschat, later werd de afmeting bijgesteld naar 325 meter. De eerste waarnemingen van de planetoïde wezen op een relatief grote kans dat Apophis in 2029 de aarde zou raken. Latere waarnemingen brachten de mogelijk inslagdatum op 2036 en lieten de kans op een inslag op de aarde of maan variëren van 1,6% tot praktisch 0.

De planetoïde 4179 Toutatis vliegt op een afstand van 1 500 000 kilometer langs de Aarde (4 keer de afstand Aarde-Maan). Bij goede omstandigheden kon deze 4,6 x 2,4 kilometer grote ruimterots al worden waargenomen met een telescoop met een diameter van tien centimeter. Het is sinds de 12e eeuw niet voorgekomen dat Toutatis zo dicht langs de aarde kwam.

De Amerikaanse wetenschapper Michael E. Brown ontdekt samen met zijn team vanop het Palomar Observatory de Verenigde Staten de dwergplaneet Haumea dat werd genoemd naar de Hawaïaanse vruchtbaarheidsgodin. Deze dwergplaneet bevindt zich in de Kuipergordel en heeft een diameter van ongeveer 1 600 kilometer. Haumea heeft ook twee manen en heeft een langgerekte vorm. Foto: CalTech / Mike Brown

De 50-meter grote planetoïde 2007 WD5 vliegt op een afstand van slechts 50 000 kilometer langs de planeet Mars. Deze planetoïde werd in november 2007 ontdekt door de Italiaanse astronoom Andrea Boattini. Uit berekeningen van de baan bleek aanvankelijk dat er een vrij grote kans bestond dat 2007 WD5 op 30 januari 2008 zou inslaan op de planeet Mars. Later werd volledig uitgesloten dat het tot een inslag zou komen. De planetoïde 2007 WD5 is ongeveer even groot als de planetoïde die in 1908 de Toengoeska-explosie boven Siberië veroorzaakte.

Astronomen ontdekken voor het eerst koolstofdioxide in de atmosfeer van een exoplaneet (HD 189733 b). Deze exoplaneet heeft een massa die gelijk is aan (1,13 keer de massa van Jupiter en draait in ongeveer 2,2 dagen om zijn moederster met een omloopsnelheid van 152,5 km/s. Deze zogeheten 'hete Jupiter' heeft waarschijnlijk een blauwe kleur als gevolg van de Rayleighverstrooiing. Foto: NASA/ESA