De Italiaanse natuurkundige en astronoom Galileo Galilei ontdekt de vier grootste Jupitermanen Callisto, Io, Ganymedes en Europa. Galilei bestudeerde de beweging van deze manen gedurende enkele dagen en realiseerde zich dat ze in een baan om de planeet Jupiter bewegen. Deze ontdekking toonde aan dat niet alles in de ruimte om de Aarde draaide en ondermijnde dus het geocentrische wereldbeeld van Claudius Ptolemaeus. De vier manen zijn zichtbaar zonder een krachtige telescoop en zijn zeer geliefde objecten onder amateur-astronomen. Foto: NASA

De Engelse astronoom Jeremiah Horrocks beschrijft vanuit zijn huis in Much Hoole in Engeland als eerste de observatie van een Venusovergang. Tijdens een Venusovergang schuift de planeet Venus, vanaf de Aarde gezien, voor de Zon langs. Dit verschijnsel kunnen we enkel zien bij binnenplaneten en is voor astronomen van groot belang aangezien zij hiermee de omvang van het zonnestelsel kon bepalen.

De Nederlandse astronoom Christiaan Huygens ontdekt de Saturnusmaan Titan met behulp van een telescoop die zijn broer Constantijn had gebouwd. Met een diameter van 5 151 kilometer is deze maan groter dan de planeet Mercurius. Titan is de enige maan in het zonnestelsel met een dichte atmosfeer en tot 1980 werd, vanwege deze dichte atmosfeer die een deel van de maan zelf leek, aangenomen dat Titan de grootste maan in ons zonnestelsel was. Van alle manen in ons zonnestelsel is Titan wellicht de meest interessante voor wetenschappers aangezien men al vele jaren vermoed dat er zeeën en rivieren voorkomen op deze maan en dat de atmosfeer van Titan veel gelijkenissen vertoont met de atmosfeer van de aarde tijdens het ontstaan van het leven. Foto: NASA

De Nederlandse wis-, natuur- en sterrenkundige Christiaan Huygens maakt voor het eerst een gedetailleerde kaart met daarop zichtbare details van het Marsoppervlak. Om deze kaart te maken, observeerde Huygens de planeet Mars gedurende enkele weken lang. Op de kaart is een driehoekige structuur te zien dat we vandaag de dag kennen als 'Syrtis Major'. Dankzij zijn kaart kon Huygens ook berekenen dat een dag op Mars 24 uur duurt, wat slechts minder dan één uur verkeerd in vergelijking met de moderne berekeningen.

Ontdekking van de Saturnusmaan Iapetus door Giovanni Domenico Cassini. Deze maan heeft een gemiddelde diameter van 1 440 kilometer en is aan één zijde veel donkerder dan aan de andere zijde. Het oppervlak van Iapetus is met een temperatuur van 130 K op de donkere hemisfeer het warmst van het Saturnussysteem. Foto: NASA

De Italiaans-Franse astronoom Giovanni Domenico Cassini ontdekt de Saturnusmaan Rhea. De maan werd in 1980 en 1981 een eerste keer gedetailleerd in beeld gebracht door de Voyager 1 en 2 ruimtetuigen waarna de Cassini ruimtesonde vanaf 2005 Rhea regelmatig voorbij vloog. Deze maan heeft een diameter van 1 528 kilometer en is een ijzig object met een dichtheid van ongeveer 1 240 kg/m³. De temperatuur op Rhea bedraagt -174 °C in de Zon en tussen de -200 °C en -220 °C in de schaduw. Foto: NASA

De Italiaans-Franse astronoom Giovanni Domenico Cassini ontdekt de Saturnusmanen Dione en Tethys. Dione heeft een gemiddelde diameter van 1 120 kilometer en volgens recente resultaten van de Cassini ruimtesonde bevindt zich mogelijk vloeibaar water onder de ijskorst. De maan Tethys heeft dan weer een diameter van 1 060 diameter en het oppervlak wordt gekenmerkt door een enorme krater genaamd Odysseus die een diameter van 400 kilometer heeft. Foto: NASA

De Brits-Duitse astronoom Frederick William Herschel ontdekt de planeet Uranus. Deze planeet werd echter in 1690 al een keer waargenomen door John Flamsteed maar deze Engelse astronoom vermoedde dat het om een ster ging. Vanaf de Zon gezien is Uranus de zevende planeet in ons zonnestelsel. De planeet draait om de 84 jaar om de Zon en de gemiddelde afstand van Uranus tot onze ster bedraagt ongeveer 20 AE. Een van de opvallendste eigenschappen van Uranus is de equator, die een hoek van 98° heeft met het vlak van de ecliptica waarin de planeet rond de Zon draait. Foto: NASA

De Duits-Britse astronoom William Herschel ontdekt de Uranusmanen Oberon en Titania. De maan Oberon heeft een gemiddelde diameter van 1 523 kilometer en bestaat voor ongeveer 50% uit bevroren water, voor 30% uit gesteente en voor 20% uit methaanverbindingen. De andere Uranusmaan, Titania, is met een diameter van 1578 kilometer de grootste maan van Uranus. Titania beschrijft elke 8 dagen en 17 uur haar baan rond Uranus op een gemiddelde afstand van 463 300 kilometer van de planeet. Het oppervlak van deze maan vertoont als belangrijkste kenmerk de enorme canyon met de naam 'Messin Chasma'. Foto: NASA

De Duits-Britse astronoom William Herschel meent een ringenstelsel rond de planeet Uranus te zien. Uiteindelijk worden deze ringen pas in maart 1977 voor het eerst echt ontdekt door de astronomen James L. Elliot, Edward W. Dunham en Douglas J. Mink die gebruik maakten van het Kuiper Airborne Observatory. De afstanden van deze ringen tot de planeet liggen tussen de 41 800 en 51 100 kilometer en de vorm van de ringen is elliptisch. Op foto's die in 2003 en 2005 met de Hubble ruimtetelescoop zijn gemaakt, werden opnieuw twee ringen ontdekt. Deze bevinden zich op onverwacht grote afstanden van Uranus: 67 000 en 98 000 kilometer. Foto: NASA

De Britse astronoom Frederick William Herschel ontdekt de Saturnusmaan Enceladus wanneer hij voor het eerst zijn nieuwe telescoop test die op dat moment de grootste ter wereld is (1,2 meter). Enceladus is de zesde grootste maan van Saturnus en heeft de grootste albedo (weerkaatsing van het licht) in ons zonnestelsel wat wil zeggen dat het oppervlak van Enceladus bijna al het zonlicht reflecteert. Foto: NASA

De Britse astronoom William Herschel ontdekt de Saturnusmaan Mimas die werd genoemd naar een zoon van Gaia uit de Griekse mythologie. Deze maan heeft een diameter van 397 kilometer en wordt gekenmerkt door een grote inslagkrater met een doorsnede van 130 kilometer die genoemd werd naar de ontdekker van deze maan. Mimas' lage dichtheid is een aanwijzing dat de maan voor een groot deel uit bevroren water bestaat, met maar een kleine hoeveelheid gesteenten. Op 1 September 1979 vloog de Amerikaanse ruimtesonde Pioneer 11 op een afstand van 104.263 kilometer langs het oppervlak van Mimas. Foto: NASA

De Britse astronoom van Duitse afkomst William Herschel ontdekt voor het eerst de centrale ster in de planetaire nevel NGC 1514 die zich in het sterrenbeeld Stier bevindt. Deze nevel is ook gekend onder de naam 'Crystal Ball Nebula'.

De Franse wiskundige en astronoom Joseph Jérôme Lefrançois de Lalande zag op 8 mei en 10 mei 1795 Neptunus als een ster van magnitude 8 en besefte niet dat dit een planeet was. Hij dacht dat hij zich in zijn berekeningen had vergist. Uiteindelijk werd Neptunus op 23 september 1846 officieel ontdekt door Urbain Le Verrier en Johann Galle. Lalande is een van de 72 Fransen wiens namen op de Eiffeltoren gegrift staan.

De Italiaanse astronoom en wiskundige Giuseppe Piazzi ontdekt vanuit Palermo de eerste planetoïde genaamd 'Ceres'. Piazzi vond een bewegend ster-achtig object waarvan hij dacht dat het een komeet was. In totaal observeerde hij Ceres 24 keer. Dit object werd een halve eeuw lang geclassificeerd als de achtste planeet en wordt vandaag de dag omschreven als een dwergplaneet. Ceres heeft een diameter van ongeveer 950 kilometer en bezit een derde van de totale massa van de planetoïdengordel. Foto: NASA