Messier 66

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Messier 66 Messier 66 Siggi Kohlert

M65, M66 en NGC 3628 zijn drie spiraalstelsels in het sterrenbeeld de Leo (Leeuw) die vlak bij elkaar liggen. De eerste twee worden gescheiden door slechts 21'. Samen vormen deze drie objecten het zogeheten 'Leo Triplet'. M65 en M66 zijn respectievelijk van het type Sa en Sb. De twee sterrenstelsels hebben een diameter van 50 000 en 70 000 lichtjaar en staan op een afstand van enkele tientallen miljoenen lichtjaren. Tot nu toe zijn er reeds drie supernovae ontdekt in het sterrenstelsel, waarvan de laatste in 1997. De helderste supernova haalde magnitude 12,2.

Sterrenbeeld: Leo
Magnitude: 8.9
Coördinaten:

  • RA: 11h 20.2m
  • DEC: +12 °59 '

Leo

Geschiedenis

M65 en M66 werden allebei in 1780 ontdekt door de Franse astronoom Pierre Méchain. De kometenjager Charles Messier observeerde beide sterrenstelsels op 1 maart van datzelfde jaar. De bekende sterrenkundige Lord Rosse was de eerste die de spiraalstructuur opmerkte in beide objecten.

Waarnemen

In een rich-fieldtelescoop of binoculair zijn de drie sterrenstelsels zichtbaar in eenzelfde beeldveld. M65 en M66 zijn eenvoudig terug te vinden in een binoculair als twee zwakke nevelvlekjes. NGC 3628 is een stuk zwakker en enkel onder goede omstandigheden zichtbaar in een grote binoculair. M66 is de helderste van de drie en toont zich door een telescoop als een opvallende, ovale nevel. Grotere telescopen tonen het sterrenstelsel iets groter, maar geen extra details. De spiraalstructuur is enkel waarneembaar in de grootste telescopen. Messier 66 en haar buurstelsels vormen een interessant object voor de amateurastronoom en zijn zeer geliefd bij astrofotografen.

Meer in deze categorie: « Messier 65 Messier 67 »

Dit gebeurde vandaag in 2004

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse Swift Gamma-Ray Burst Mission satelliet voor onderzoek naar gammaflitsen. De satelliet kreeg de naam 'Swift' vanwege zijn eigenschap om zichzelf, autonoom en snel, naar de juiste positie te draaien, om zo de nagloei van de kortstondige gammaflitsen te kunnen opvangen. Op 17 januari 2005 detecteerde Swift zijn eerste gammaflits en tegen oktober 2013 had deze satelliet al meer dan 800 gammaflitsen waargenomen. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

NGC 3242

NGC 3242
NGC 3242 is een prachtige planetaire nevel in het sterrenbeeld Hydra (Waterslang). De visuele helderheid van dit object bedraagt 7.7 terwijl de fotografische helderheid rond de 8.6 schommelt. De centrale…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken