Messier 1

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(5 stemmen)
Messier 1 Messier 1 Foto: Dean Jacobsen

M1, ook gekend als de 'Krabnevel', is een restant van een ster die explodeerde als een supernova in het jaar 1054. De supernova was 23 dagen lang overdag zichtbaar en  viermaal helderder dan de planeet Venus. Men kon de supernova met het blote oog waarnemen aan de nachtelijke hemel gedurende ongeveer 2 jaar voordat hij minder helder werd. Wat we vandaag zien van dit object is het gasachtige materiaal uitgestoten door de ontplofte ster. Dit materiaal verplaatst zich van het centrum weg met een snelheid van 1 800km/sec. In de kern van de supernova bevindt zich een neutronenster of pulsar, die dertig maal per seconde om zijn as draait.

Sterrenbeeld: Taurus
Magnitude: 8.4
Coördinaten:

  • RA: 05h 34.5m
  • DEC: +22° 01'

Taurus

Geschiedenis

De astronoom Charles Messier ontdekte de krabnevel in 1758 wanneer hij zocht naar Halley's komeet. Hij beschreef de nevel als "een nevel boven de zuidelijke hoorn van de Stier, die geen enkele ster bevat". De krabnevel is tevens de enige supernovaerestant in de Messiercatalogus. De astronoom D’Arrest beschrijft M1 als een mooie, zwakke, onopgeloste nevel. Op 25 maart 1765 bepaalt hij de grootte van de nevel, namelijk 5.5x3.5’. J. Bode zag de nevel op 8 november 1774 als een nevelvlek zonder sterren. John Herschel dacht dan weer dat hij te maken had met een moeilijk oplosbare sterrenhoop. De Engelse astronoom Lord Rosse (1800-1867) heeft de nevel de naam krabnevel gegeven, vanwege zijn vorm. Hij heeft het wel over een sterrenhoop, ondanks dat hij overal eigenaardige filamenten ziet. Op 15 december 1852 observeert de astronoom W. Lassell M1 met zijn 60 cm kijker. Bij 565x vergroting ziet hij overal nevelfilamenten en zwakke sterren. De bekende astronoom Flammarion observeerde M1 in 1917 en was het niet eens met de naam krabnevel. De nevel lijkt veel meer op een tong of vlam dan op een krab.

Waarnemen

Men kan M1, ook gekend als NGC 1952, 67 boogminuten ten noordwesten van de ster ζ Tauri terugvinden. De schijnbare afmetingen van het object zijn 6'x4'. Met een kleine telescoop of een goede binoculair is er niet veel meer dan een diffuse gloed te zien. Ook grotere kijkers, tot 20 cm, tonen niet veel meer structuur, hoogstens een korrelig uiterlijk. Pas met een 30 of 40 cm telescoop zijn de draadstructuren zichtbaar zoals men die op de foto's kan zien.

Meer in deze categorie: Messier 2 »

Dit gebeurde vandaag in 1998

Het gebeurde toen

De eerste van de vier grote telescopen van de Very Large Telescope (VLT) wordt voor het eerst naar de sterrenhemel gericht. De Very Large Telescope (VLT) is een observatorium van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) op de berg Cerro Paranal in de Atacamawoestijn in Chili op 2 635 meter hoogte. Het observatorium bestaat vandaag de dag uit vier grote 8,2-meter spiegeltelescopen van het type Ritchey-Chrétien, die de Unit Telescopes of UT’s worden genoemd, en een aantal kleinere telescopen met een spiegeldoorsnede van 1,8 m. De vier spiegeltelescopen kunnen als een interferometer aan elkaar worden gekoppeld, waardoor ze als één grote telescoop kunnen opereren. Foto: ESO

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

StarNights 2019
30 augustus 2019 tot 01 september 2019

Messier 40

Messier 40

M40, ook wel Winnecke 4 genoemd, is een dubbelster in het sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer) van magnitude 9. Dit systeem is een optisch dubbelsysteem waarvan de componenten 51" uit…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

91%

Sociale netwerken