Het Apollo Maanproject

Het Apollo Maanproject

Het Apollo project

Een menselijke voetafdruk op het oppervlak van de Maan

Het Amerikaanse Apollo project is vandaag de dag nog steeds het duurste, grootste en meest succesvolle ruimtevaartproject uit de Amerikaanse ruimtevaartgeschiedenis. Dit project zorgde ervoor dat twaalf mensen tussen 1969 tot 1972 wandelden op de Maan. Amerika versloeg uiteindelijk de Sovjet-Unie in een hevige strijd om als eerste een mens te laten lopen op de Maan. Wegens een te duur prijskaartje en de oorlog met Vietnam werden de laatste geplande Apollo missies geannuleerd waardoor er na 1972 nooit nog een mens voet zette op het oppervlak van onze trouwe buur.

De LEM maanlander

De Amerikaanse Maanlander tijdens de Apollo 11 missie

Begin de jaren '60, toen men het bemande Amerikaanse Apollo maanprogramma aan het uitteken was, was één van de grootste uitdagingen voor de ingenieurs het ontwerpen van een systeem waarmee men een zachte landing zou kunnen maken op het oppervlak van de maan en later ermee zou kunnen terugkeren naar de Aarde. Verschillende ideeën en ontwerpen werden voorgelegd aan de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA maar uiteindelijk kwam het Lunar Excursion Module project er uit als winnaar waarna men van start ging met de bouw en ontwikkeling van de Lunar Excursion Module of kortweg 'LEM'. 

De Lunar Rover

De Lunar Rover tijdens de Apollo 17 missie

De Lunar Rover, ook wel 'maanwagen' genoemd, werd eind de jaren '60 ontwikkeld om afstanden te overbruggen op het oppervlak van de maan. Dit voertuig werd ontworpen tijdens het Amerikaanse Apollo maanproject en bood plaats aan twee Amerikaanse astronauten. In totaal werden drie van deze maanwagens meegenomen tijdens de drie laatste bemande Apollo maanmissies en op kleine aanpassingen na waren alledrie de maanwagens vrijwel identiek en vertoonden deze geen problemen tijdens hun missies. Dankzij deze voertuigen konden de Apollo astronauten op de maan andere regionen verkennen en hoefde men niet altijd in de buurt van de maanlander te blijven.

SA-1

De eerste Saturn I rakettrap wordt klaargemaakt voor zijn testvlucht

SA-1 (Saturn Apollo-1) was de eerste belangrijke testvlucht van een Saturn I raket uit het Amerikaanse Apollo Maanprogramma. Dit was de eerste lancering van een gloednieuwe generatie draagraketten die veel groter en krachtiger waren dan raketten die voorheen werden gelanceerd. 

SA-2

Lancering van de SA-2 raket.

SA-2 (Saturn Apollo-2) was de tweede testvlucht van een Saturn I raket uit het Amerikaanse Apollo programma. Net zoals bij de vorige testvlucht was men vooral benieuwd naar de vluchtgegevens van de raket en de prestaties van zijn krachtige raketmotoren. Deze SA-2 missie maakte ook deel uit van het Project Highwater waarmee men het effect wou bestuderen van een grote hoeveelheid water in de bovenste lagen van de atmosfeer. Om dit te realiseren, werd het bovenste gedeelte van de Saturn I raket gevuld met 109 000 liter water. Eenmaal de raket een bepaalde hoogte zou bereiken, zou men deze laten exploderen waardoor het water zou vrijkomen. Op deze manier konden meteorologen de evolutie van waterdamp en de vorming van wolken bestuderen in de atmosfeer van onze planeet.

SA-3

Lancering van de SA-3 raket.

SA-3 (Saturn Apollo-2) was de derde testvlucht van een Saturn I raket uit het Amerikaanse Apollo programma. Net als bij de vorige twee testvluchten zou ook dit maal een S-1 rakettrap gelanceerd worden maar dit was de eerste maal dat de S-1 rakettrap 100% gevuld werd met brandstof. Net als bij de SA-2 missie maakte ook deze testvlucht deel uit van het Project Highwater waarbij men op grote hoogte een grote hoeveelheid water in de atmosfeer van de Aarde zou brengen om op deze manier wolkenvorming en het gedrag van waterdamp te bestuderen.

SA-4

Lancering van de SA-4 raket.

SA-4 (Saturn Apollo-4) was de vierde en laatste lancering van een Saturn I raket waarbij enkel de S-I rakettrap getest werd. Deze testvlucht maakte, net als de vorige SA testvluchten, deel uit van het Amerikaanse Apollo ruimteprogramma. Opnieuw zou het gaan om een suborbitale vlucht waarbij ingenieurs vooral de structurele karakteristieken van de rakettrap zouden bestuderen. In tegenstelling tot de vorige SA tesvluchten zou men tijdens deze lancering één van de raketmotoren 100 seconden na de lancering uitzetten waardoor de brandstof voor deze raketmotor zou omgeleid worden naar de andere nog operationele raketmotoren.

SA-5

Lancering van de SA-5 raket.

SA-5 (Saturn Apollo-5) was de vijfde testvlucht van een Saturn I raket uit het Amerikaanse Apollo ruimteprogramma. Tijdens deze belangrijke testvlucht zou de raket voor het eerst uitgerust worden met een tweede S-IV rakettrap die beschikte over zes raketmotoren. Daarnaast werd de Saturn I raket voor het eerst ook gevuld met 340 000 kilogram brandstof. De S-I onderste rakettrap zou beschikken over vernieuwde raketmotoren die elk een kracht konden leveren van 836 kN. De toenmalige Amerikaanse president Kennedy omschreef de SA-5 test als één van de belangrijkste testvluchten in de ontwikkeling van de Apollo maanraket. 

Apollo 1

De Apollo 1 bemanning

Apollo 1 is de naam dat wordt gegeven aan de Apollo ruimtecapsule waarin op 27 januari 1967 drie Amerikaanse astronauten om het leven kwamen tijdens een oefening. De bemanning bestond uit de drie astronauten Virgil Grissom, Ed White en Roger Chaffee. Dit was de eerste maal dat Amerikaanse astronauten het leven lieten in het kader van een ruimteprogramma. 

Apollo 2 (AS-203)

Lancering van de AS-203 raket.

AS-203 (Apollo Saturn-203) was de vijfde onbemande testmissie uit het Amerikaanse Apollo ruimtevaartprogramma. Deze testvlucht wordt vandaag de dag soms ook als 'Apollo 2' omschreven. Het belangrijkste doel van deze testvlucht was om het gedrag te bestuderen van de brandstof in de S-IVB raketttrap eenmaal deze zich in een gewichtloze omgeving zou bevinden. Deze S-IVB rakettrap zou tijdens bemande Apollo vluchten de astronauten van de Aarde naar de Maan moeten brengen.

Pagina 1 van 3

Dit gebeurde vandaag in 2008

Het gebeurde toen

De Moon Impact Probe, een onderdeel van de Indiase ruimtesonde Chandrayaan-1, slaat zoals voorzien in op het zuidpoolgebied van het Maanoppervlak. Dit kleine tuigje heeft een gewicht van 150 kilogram en werd uitgerust met drie wetenschappelijke instrumenten. Op 25 september 2009 maakt de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO bekend dat de Moon Impact Probe net voor zijn inslag water heeft ontdekt in het oppervlak van de Maan. Foto: ISRO

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

Messier 96

Messier 96
M96 is de helderste van een kleine groep sterrenstelsels die samen de Leo-1 groep vormen in het sterrenbeeld Leo (Leeuw). Ook M95 en M105 behoren tot dezelfde cluster. Het spiraalvormig…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken