De mens reist al sinds 1961 naar de ruimte maar waar begint 'de ruimte' nu eigenlijk of waar is de grens met 'de ruimte'? Er bestaat eigenlijk niet echt een duidelijke of zichtbare overgang van de dampkring naar de ruimte doordat de atmosfeer niet abrupt eindigt. De atmosfeer van de aarde bestaat uit verschillende lagen die gescheiden worden door zogeheten 'pauzes' die de bovengrens vormen van elke laag. Hoe hoger je gaat in de atmosfeer, hoe minder luchtdeeltjes en andere gassen er zijn. Zo hebben bergbeklimmers boven enkele kilometers hoogte al nood aan zuurstofmaskers.
Om het voor de mens makkelijk te maken, heeft men in het verleden toch enkele kunstmatige grenzen getrokken tussen de aarde en de ruimte. Zo stelde de Amerikaanse luchtmacht in de jaren '50 van de vorige eeuw dat de ruimte begon op een hoogte van 80,5 kilometer (50 mijl). Wie zich hoger dan deze kunstmatige grens begaf, kreeg in de Verenigde Staten de titel van astronaut. Later besliste de Internationale Astronomische Federatie dat de ruimte begint op een hoogte van 100 kilometer. Men baseerde zich hiervoor op de Kármánlijn die vernoemd naar de Hongaars-Amerikaanse natuurkundige Theodore von Kármán. Op een hoogte van 100 kilometer kan een vliegtuig of ruimtevaartuig alleen klimmen in hoogte als het sneller beweegt dan de omwentelingssnelheid. Wanneer een satelliet onder de Kármánlijn belandt, zal deze dus zonder aandrijving onherroepelijk neerstorten op aarde.
Foto: Marco Saporiti/Density Design Research Lab
