Saturnusmaan: Mimas

Geschreven door
Beoordeel dit item
(1 Stem)
De Saturnusmaan Mimas De Saturnusmaan Mimas Foto: NASA

Mimas was is de Griekse mythologie de zoon van Gaia en dit hemelobject werd in 1789 ontdekt door William Herschel. Deze maan heeft een diameter van ongeveer 392 kilometer en draait om de 0,94 aardse dagen om de planeet Saturnus. Dit kleine hemellichaam wordt gekenmerkt door een enorme inslagkrater die van ver te zien is en bijna voor vernietiging van deze maan zorgde.

-
De Saturnusmaan Mimas - Foto: NASA

Deze maan beschikt over een zeer lage dichtheid waardoor wetenschappers vermoeden dat het maantje vooral bestaat uit ijswater en lichte gesteenten. Het meest kenmerkende aan deze maan is zijn enorme inslagkrater die een diameter heeft van 130 kilometer en vrijwel het hele oppervlak domineert. Deze krater werd de Hershelkrater genoemd en de wanden rondom deze krater zijn ongeveer vijf kilometer hoog. Op sommige plaatsen is deze krater tien kilometer diep en het centrale punt steekt maar liefst zes kilometer boven de bodem van de krater uit. Vrijwel het gehele oppervlak van deze maan wordt gekenmerkt door kraterinslagen waardoor aangenomen wordt dat Mimas tijdens het begin van ons zonnestelsel heel wat inslagen heeft mogen verduren en wellicht scheelde het niet veel of de maan was uit elkaar gespat toen de grote Herschelkrater werd gevormd door een enorme inslag want aan de achterzijde van Mimas werden scheuren in het oppervlak ontdekt die wellicht afkomstig zijn van de impact. Niet het gehele oppervlak van Mimas is bedekt met kraterinslagen. In het zuidelijke poolgebied zijn er kraters terug te vinden die veel kleiner zijn dan in andere regionen en dit kan wijzen op een geologische activiteit die in het zuidelijke poolgebied bezig is waardoor grotere kraters verwijdert worden.

Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Volg mij op Twitter: @KrisChristiaens

Dit gebeurde vandaag in 1998

Het gebeurde toen

De eerste van de vier grote telescopen van de Very Large Telescope (VLT) wordt voor het eerst naar de sterrenhemel gericht. De Very Large Telescope (VLT) is een observatorium van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) op de berg Cerro Paranal in de Atacamawoestijn in Chili op 2 635 meter hoogte. Het observatorium bestaat vandaag de dag uit vier grote 8,2-meter spiegeltelescopen van het type Ritchey-Chrétien, die de Unit Telescopes of UT’s worden genoemd, en een aantal kleinere telescopen met een spiegeldoorsnede van 1,8 m. De vier spiegeltelescopen kunnen als een interferometer aan elkaar worden gekoppeld, waardoor ze als één grote telescoop kunnen opereren. Foto: ESO

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

StarNights 2019
30 augustus 2019 tot 01 september 2019

NGC 6781

NGC 6781

De prachtige planetaire nevel NGC 6781 in het sterrenbeeld Aquila (Arend) is van magnitude 12 en heeft vanaf Aarde gezien een grootte van 1,8 boogminuten. Het bijna perfect ronde deep-sky…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

91%

Sociale netwerken