Lancering vanop het Kennedy Space Center in Florida van het Amerikaanse ruimteveer Challenger (STS-61-A) met aan boord voor het eerst acht astronauten waaronder twee Duitse ruimtevaarders en de Nederlandse ruimtevaarder Wubbo Ockels. In het vrachtruim van het ruimteveer bevond zich het Spacelab ruimtelabo met aan boord 76 wetenschappelijke experimenten. Het ruimteveer keerde op 6 november 1985 terug naar de Aarde en de missie werd omschreven als zeer succesvol. Foto: NASA

De Amerikaanse astronoom Stephen P. Synnott ontdekt op basis van foto's gemaakt door de Voyager 2 ruimtesonde de Uranusmaan Puck. Deze kleine maan wordt genoemd naar een personage uit Shakespeares stuk "A Midsummer Night's Dream" en heeft een diameter van 154 kilometer. Het donkere oppervlak van deze kleine maan wordt gekenmerkt door veel kraters waarin sporen van waterijs werden ontdekt. Foto: NASA

Vanop het Kennedy Space Center in Florida wordt het Amerikaanse ruimteveer Columbia in de ruimte gebracht (STS-61-C) met aan boord zeven ruimtevaarders waaronder de Amerikaanse politicus Clarence W. "Bill" Nelson. Tijdens deze Amerikaanse bemande ruimtevlucht werd een communicatiesatelliet succesvol uitgezet in de ruimte en bevonden zich in het vrachtruim van het ruimteveer ook dertien Getaway Special containers met daarin wetenschappelijke experimenten. Dit was de laatste succesvolle Space Shuttle-vlucht voor de ramp met de Challenger. Foto: NASA

Het Amerikaanse ruimteveer Challenger (STS-51-L) spat 73 seconden na de start van de lancering uit elkaar als gevolg van een brandstoflek in de rechterstuwraket. Zeven astronauten, waaronder de lerares Christa McAuliffe komen hierbij om het leven. Voor de Verenigde Staten, en de rest van de wereld die de lancering rechtstreeks volgden, was dit een grote ramp. De officiële onderzoekscommissie die na de ramp door toenmalig president Ronald Reagan werd ingesteld, concludeerde dat de waterstof en zuurstof, aan boord van de externe brandstoftank, in een grote wolk weliswaar zeer snel verbrandden, maar dat van explosieve verbranding geen sprake was. Het ruimteveer Challenger bevond zich midden in het inferno van de verbrandende brandstoffen en werd uiteindelijk uit elkaar gerukt. Foto: NASA

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan wordt met behulp van een krachtige Proton raket de 20 ton zware basismodule voor het Russische ruimtestation Mir gelanceerd. Deze basismodule had een sterke gelijkenis met de Saljoet ruimtestations. De dertien meter lange module beschikte over een besturingseenheid en een woonruimte. Aan de module bevonden zich drie zonnepanelen en zes koppelpoorten waaraan later nog andere wetenschappelijke modules werden aan vastgemaakt. Foto: Roscosmos

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana wordt de eerste Satellite Pour l'Observation de la Terre (SPOT) aardobservatiesatelliet gelanceerd. Twee dagen na de lancering ontving men de eerste foto's van de 1,8 ton zware SPOT 1 aardobservatiesatelliet. Deze satelliet zal tot 31 december 1990 beelden van het aardoppervlak in hoge resolutie nemen. Nadat de Franse ruimtevaartorganisatie CNES in de jaren '70 met het idee speelde achter het SPOT-project werd dit een samenwerkingsproject tussen Frankrijk, België en Zweden. De beelden afkomstig van de SPOT-satellieten worden verkocht door het Franse bedrijf Spot Image dat in Toulouse gevestigd is. Foto: CNES

De Russische ruimtesonde Vega 1 vliegt op een afstand van 8 889 kilometer langs de kern van de komeet Halley. De ruimtesonde stuurt vervolgens meer dan 500 foto's van de komeet terug naar de Aarde. Ondanks het feit dat het ruimtetuig het slachtoffer werd van stof afkomstig van de komeet functioneerden alle instrumenten perfect. Aan de hand van de foto's afkomstig van Vega 1 konden wetenschappers achterhalen dat de kern van deze komeet veertien kilometer groot was en dat deze om de 53 uur om haar as draait. Foto: Roscosmos

De Japanse ruimtesonde Suisei (Planet-A) vliegt op een afstand van 151 000 kilometer langs de komeet Halley. Dit onbemande ruimtetuig werd op 18 augustus 1985 in de ruimte gebracht en maakte deel uit van de zogeheten'Halley Armada' dat bestond uit een reeks van internationale ruimtesondes die de komeet Halley onderzochten. Dankzij dit ruimtetuig ontdekten wetenschappers dat de snelheid van de zonnewind vertraagde van 350 km/s naar 70 km/s op toen Suisei zich op een afstand van 420 000 van de komeet bevond. Foto: JAXA

De Russische ruimtesonde Vega 2 vliegt op een afstand van 8 030 kilometer langs de kern van de komeet Halley. Vega 2 stuurt meer dan 700 foto's van de komeet terug naar de Aarde waarvan veel foto's een hogere resolutie hebben dan de beelden afkomstig van Vega 1. De instrumenten aan boord van Vega 2 onderzochten nauwkeurig de kern van de komeet alsook de coma en de staart. Op 24 maart 1987 raakt men uiteindelijk het contact kwijt met Vega 2. Het ruimtetuig draait vandaag nog steeds in een baan om de Zon. Foto: Roscosmos

De Europese ruimtesonde Giotto vliegt op een afstand van slechts 596 kilometer langs de komeet Halley. Verrassend genoeg overleefde het ruimtetuig zijn scheervlucht langs de komeet ondanks het feit dat het ruimtetuig enkele keren werd geraakt door kleine brokstukken. De beelden afkomstig van dit Europese ruimtetuig toonden voor het eerst de kern van een komeet en de gegevens van de instrumenten wezen onder andere uit dat de komeet 4,5 miljard jaar geleden werd gevormd. Foto: ESA

Lancering vanop het Kagoshima Space Center van de Japanse ASTRO-C satelliet voor astronomisch onderzoek in röntgenstraling. Deze satelliet kreeg ook de bijnaam 'Ginga' en was de derde Japanse satellite voor astronomisch röntgenonderzoek. De 420 kilogram zware satellite werd uitgerust met drie instrumenten: de Large Area Proportional Counter (LAC) waaraan ook de University of Leicester en het Los Alamos National Laboratory aan meewerkten, de All-Sky Monitor (ASM) en de Gamma-ray Burst Detector (GBD). Op 1 November 1991 brandde Ginga terug op in de atmosfeer van de Aarde. Foto: JAXA

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse GOES 7 weersatelliet. Deze satelliet maakte net als zijn voorgangers deel uit van het Amerikaanse Geostationary Operational Environmental Satellite (GOES) programma dat bestond uit een netwerk van weersatellieten die zich in een geosynchrone baan om de Aarde bevinden. GOES 7 werkte tot 1999 in dienst van het Amerikaanse meteorologisch instituut NOAA waarna deze satelliet dienst deed als communicatiesatelliet voor de operator Peacesat. Uiteindelijk bleef GOES 7 nog operationeel tot 12 april 2012. Foto: NOAA

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan wordt de Kvant-1 module in de ruimte gebracht. Deze 20,6 ton zware module wordt op 9 april 1987 in een baan om de Aarde aan de basismodule gekoppeld van het Mir ruimtestation. De Kvant-1 module had in totaal een lengte van 5,3 meter en bestond uit drie compartimenten. In twee ruimtes konden kosmonauten leven en werken. Het derde compartiment was enkel geschikt voor wetenschappelijke experimenten. Deze module beschikte over een totale leefruimte van 40 kubieke meter. Aan boord bevond zich ondermeer een röntgentelescoop, een ultraviolettetelescoop, een breedbeeldcamera en tal van röntgenexperimenten. Foto: NASA

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan wordt voor het eerst een krachtige Energia raket gelanceerd. Ondanks het feit dat de raket perfect functioneerde, slaagde men er niet in om de militaire Polyus satelliet in een lage baan om de Aarde te brengen. De 2 400 ton zware Energia raket werd oorspronkelijk ontworpen om het Russische ruimteveer Buran in de ruimte te brengen en kon vrachten tot 100 ton tot in een lage baan om de Aarde brengen. Na het stopzetten van het Buran-project werden er geen Energia raketten meer geproduceerd. Foto: Roscosmos

Op het Canarische eiland La Palma wordt de Britse William Herschel Telescope voor het eerst naar de sterrenhemel gericht. De hoofdspiegel van deze telescoop heeft een diameter van 4,2 meter en deze telescoop heeft een alt-azimutale montering. De William Herschel Telescope maakt deel uit van het Roque de los Muchachos Observatory en behoort tot de Isaac Newton Group of Telescopes. Met deze telescoop werd ondermeer een Wolf-Rayetster ontdekt met de snelst bekende sterrenwind en werd de eerste waarneming verricht van de optische tegenhanger van een gammaflits. Foto: Nik Szymanek