Envisat staat voor 'Environmental Satellite' en werd op 1 maart 2002 in de ruimte gebracht door een Europese Ariane 5 draagraket. Tien jaar lang verzamelde Envisat, vanuit een polaire baan om de Aarde op een hoogte van ongeveer 790 kilometer, wetenschappelijke gegevens over het aardoppervlak, de oceanen, de atmosfeer en het ijs. Hiervoor was de 8,2 ton zware kunstmaan uitgerust met negen wetenschappelijke instrumenten waarvan sommigen ook al eerder gebruikt werden bij de ERS-1 en ERS-2 missies. De kunstmaan had de omvang van een vrachtwagen en was de grootste aardobservatiesatelliet die ooit door Europa gebouwd werd. Dankzij deze instrumenten zijn wetenschappers ondermeer getuige geweest van het afnemen van het zee-ijs rond de Noordpool, smeltende gletsjers, de evolutie van het ozongat en de toename van luchtvervuiling boven Azië. Alles samen werden er volgens ESA dan ook meer dan 2 500 wetenschappelijke publicaties uitgebracht op basis van gegevens afkomstig van Envisat. De satelliet heeft twee keer zo lang gewerkt als vooraf werd gepland en is dan ook één van ESA's grootste successen op vlak van aardobservatie en klimaatonderzoek. Het verlies van Envisat komt voor ESA vrij ongelukkig aangezien de opvolger van Envisat, de eerste van vijf Sentinel satellieten, pas in 2013 gelanceerd wordt.