Shenzhou ruimteprogramma
Shenzhou betekent in het Chinees zoveel als "goddelijk schip" en is de naam van het ruimtetuig waarmee China zijn eerste taikonaut in de ruimte bracht op 12 oktober 2003. De ontwikkeling van dit ruimtetuig begon in 1992. Dit hele project kreeg de naam Project 921-1. Tussen 1999 en 2002 werd dit ruimtetuig vier maal gelanceerd tijdens onbemande testvluchten. Alle Shenzhou ruimtetuigen worden gelanceerd door middel van CZ-2F raketten (Lange Mars 2F) van op het Jiuquan Satellite launch Center dat zich in Gobi woestijn bevindt. China is het derde land ter wereld dat een mens op eigen kracht in de ruimte kan brengen dankzij dit ruimtetuig en volgens sommigen zou het Shenzhou ruimteprogramma ook kunnen gebruikt worden voor militaire doeleinden.
De Chinese Shenzhou 1 ruimtevlucht was de eerste missie uit het bemande Shenzhou ruimteprogramma. Deze onbemande testvlucht ging van start op 19 november 1999. Tijdens deze 21 uren durende vlucht zouden vooral de CZ-2F raket (Chang Zheng 2F) en de terugkeercapsule van het Shenzhou ruimtetuig uitvoerig getest worden. Normaal zou deze missie in juni 1999 hebben plaats gevonden maar wegens een brandstofexplosie op de terreinen van de Jiuquan lanceerbasis werd de lancering uitgesteld tot november. Net als bij de Russische Soyuz ruimtetuigen bestaat de Shenzhou uit drie modules die van elkaar gekoppeld worden wanneer de missie er op zit en waarvan de middelste capsule met de bemanning moet terugkeren naar de Aarde.
De tweede onbemande Shenzhou testvlucht ging op 9 januari 2001 van start. Vanop de Jiuquan lanceerbasis in de Gobi woestijn werd de tweede CZ-2F raket gelanceerd met daar bovenop de tweede Shenzhou onbemande ruimtecapsule. Tijdens deze tweede testmissie werden een aapje, een hond en een konijn aan boord gebracht van de Shenzhou 2 terugkeercapsule zodat de ingenieurs de veiligheid en levensomstandigheden van dit ruimtetuig konden controleren. In totaal verbleef het complete ruimtetuig 6 dagen in een baan om de Aarde waarna de terugkeercapsule terugkeerde in de atmosfeer terwijl de Orbital Module maar liefst nog eens 220 dagen in de ruimte verbleef alvorens deze opbrandde in de dampkring.
De derde onbemande testvlucht uit het Chinese Shenzhou ruimteprogramma ging op 25 maart 2002 van start. Op die dag werd vanop de Jiuquan lanceerbasis in de Gobi woestijn, de derde onbemande Shenzhou ruimtecapsule gelanceerd. Tijdens deze missie werd het Shenzhou ruimtetuig volledig uitgerust met alle aparatuur die normaal nodig is om een bemande vlucht te laten uitvoeren. Aan boord bevond zich een dummy die net als een echte mens medische signalen doorstuurde naar het vluchtleidingscentrum zoals hartslag, ademhaling en eetgewoonten. Deze derde testmissie bleek opnieuw een succes te zijn voor China aangezien het ruimtetuig meer dan 6 dagen in een baan om de Aarde verbleef. Dankzij deze geslaagde testvlucht stond de grootmacht opnieuw een stapje dichter bij de lancering van zijn eerste bemande ruimtecapsule.
De vierde en laatste onbemande testvlucht uit het Chinese Shenzhou ruimteprogramma kreeg de naam Shenzhou 4. Tijdens deze missie zouden vooral de systemen uitvoerig getest worden die de ruimtevaarders moeten gebruiken en in leven houden tijdens een bemande toekomstige missie. Deze vierde Shenzhou ruimtecapsule vertoonde bijna geen verschillen met de Shenzhou 5 capsule waarmee de eerste Chinese bemande ruimtevlucht werd gemaakt. Aan boord van de Shenzhou 4 bevonden zich twee dummy astronauten, voedsel, medicatie en 52 wetenschappelijke experimenten waarmee men ondermeer testen uitvoerde op vlak van fysica, biologie, geneeskunde en astronomie. Op 29 december 2002 werd deze vierde onbemande Shenzhou ruimtecapsule gelanceerd door een CZ-2F raket vanop de Jiuquan lanceerbasis die zich in de Gobi woestijn bevindt. Het ruimtetuig verbleef met succes 6 dagen in een baan om de Aarde waarna het probleemloos terugkeerde in de atmosfeer.
China bracht op 15 oktober 2003 zijn eerste Chinese ruimtevaarder in de ruimte doordat op die dag de Shenzhou 5 ruimtecapsule werd gelanceerd vanop de Jiuquan lanceerbasis in de Gobi woenstijn. Hiermee werd deze grootmacht het derde land in de wereld, na Rusland en Amerika, dat op eigen kracht een men in een baan om de Aarde kan brengen. De toen 38 jarige Yang Liwei werd hierdoor de eerste "taikonaut. Voor deze eerste bemande Chinese Shenzhou ruimtevlucht werden al sinds 1999 vier onbemande Shenzhou ruimtetuigen gelanceerd tijdens verschillende testvluchten. Yang Liwei verbleef met succes gedurende 21 uur op een hoogte van 200 tot 350 kilometer boven de Aarde. Dankzij deze eerste geslaagde Chinese bemande ruimtemissie kon China nu luidop beginnen dromen over zijn verdere toekomstplannen op vlak van bemande ruimtevaart.
De tweede bemande Chinese ruimtevlucht ging op 12 oktober 2005 van start doordat op die dag de twee Chinese ruimtevaarders Fèi Jùnlóng en Niè HÇŽishèng de ruimte in gebracht werden met hun Shenzhou 6 ruimtecapsule die vanop de Jiuquan lanceerbasis gelanceerd werd. Deze tweede bemande Chinese ruimtemissie duurde bijna 5 dagen. In deze periode slaagden de twee taikonauten erin verschillende wetenschappelijke experimenten uit te voeren, zich te ontdoen van hun ruimtepakken en de twee begaven zich voor het eerst ook in de orbital module van het Shenzhou ruimtetuig waardoor ze ondermeer toegang hadden tot verschillende hygiënische en levensnoodzakelijke onderdelen. In totaal maakten de twee taikonauten 75 omwentelingen om de Aarde tijdens deze Shenzhou 6 missie. Dankzij deze succesvolle vijfdaagse ruimtereis kon China luidop beginnen dromen van een volgende missie waarbij het land zijn eerste ruimtewandeling wil uitvoeren.
De derde bemande Chinese ruimtevlucht ging op 25 september 2008 van start en kreeg de naam Shenzhou 7. Nadat China in 2003 en 2005 al eerder bemande Shenzhou ruimtetuigen op eigen kracht de ruimte in gebracht had was het nu tijd voor enkele nieuwe uitdagingen. Zo bestond de crew van de Shenzhou 7 ruimtecapsule voor het eerst uit drie ruimtevaarders en werd er voor het eerst in de geschiedenis een Chinese ruimtewandeling uitgevoerd. De bevelhebber tijdens deze historische ruimtevlucht was de Chinese gevechtspiloot Zhai Zhigang die eveneens ook de eerste Chinese ruimtewandeling uitvoerde. Naast Zhigang gingen tijdens deze Shenzhou 7 missie ook Liu Boming en Jing Haipeng de ruimte in. Opnieuw toonde China aan de hele wereld zijn technologische vooruitgang waardoor de Aziatische grootmacht het derde land werd in de wereld dat op eigen kracht een ruimtewandeling kan uitvoeren.