Laatste nieuws
donderdag, 21 juli 2005 00:00

Messier 69

M69 is één van de kleinere en armere bolvormige sterrenhopen die uitmaken van onze Melkweg. De bolhoop staat op een afstand van ongeveer 29 700 lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 61 lichtjaar. Opvallend aan dit object, dat zich in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) bevindt, is de grote concentratie aan metalen, wat er op wijst dat dit een relatief jonge bolhoop is (maar nog altijd ouder dan onze Zon). Een ander opmerkelijke eigenschap aan deze bolhoop is dat deze zich bijna tegenover het centrum van ons Melkwegstelsel aan de nachtelijke hemel bevindt. De meeste bolhopen concentreren zich in het gebied rond het centrum. Net als vele andere bolvormige sterrenhopen kent Messier 68 een aantal veranderlijke sterren. Hiervan zijn er tot nu toe 42 ontdekt waarvan 27 van het type RR Lyrae zijn.

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 21 juli 2005 17:25

Messier 70

M70 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) dat zich op een afstand bevindt van 29 300 lichtjaar. Opvallend aan dit object is dat er slechts twee variabele sterren in de cluster werden ontdekt. In juli 1995 werd de bolhoop bekend toen Alan Hale en Thomas Bopp de komeet Hale-Bopp ontdekten terwijl ze M70 aan het waarnemen waren. De cluster heeft een extreem dichte kern dat wellicht door een kerninstorting komt.

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 21 juli 2005 00:00

Messier 77

M77, ook gekend als NGC 1086, is een opvallend Seyfertsterrenstelsel in het sterrenbeeld Cetus (Walvis). Seyfertsterrenstelsels zijn spiraalstelsels met een heel heldere kern. M77 is het enigste Seyfertstelsel dat werd opgenomen in de bekende Messiercatalogus. Het object is een zeer compact sterrenstelsel. De kern heeft een diameter van 20 000 lichtjaar en de buitenste grenzen van M77 liggen slechts 50 000 lichtjaar van de kern verwijderd. De afstand tot M77 wordt tussen de 47 miljoen en 60 miljoen lichtjaar geschat. M77, ook bekend als 3C71, is eveneens een krachtige radiobron. In het spiraalstelsel, dat van het type Sb is, werd een massief zwart gat ontdekt van vele miljoenen zonnemassa's.

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 21 juli 2005 16:27

Messier 80

M80, ook gekend als NGC 6093, is een kleine bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Scorpius (Schorpioen). De bolhoop meet slechts 5' in diameter, hoewel hij in werkelijkheid ongeveer even groot is als M4. M80 staat dan ook op een veel grotere afstand, namelijk 36 000 lichtjaar. Momenteel zijn er een vijftal variabele sterren ontdekt in deze sterrenhoop, wat opvallend weinig is. In de 19de eeuw werd er een nova in deze bolhoop ontdekt die magnitude 7 bereikte. M80 bevat alles samen enkele honderdduizenden sterren. In deze bolhoop zijn vrij veel zogeheten 'blue stragglers' waargenomen. Dit zijn sterren die veel jonger lijken dan de leeftijd van de sterrenhoop als geheel. Wellicht zijn deze sterren ontstaan door botsingen van twee sterren of wellicht doordat oudere sterren een deel van hun buitenste lagen hebben verloren door dichte naderingen van andere sterren in deze cluster.

Gepubliceerd in Messier objecten
woensdag, 18 mei 2005 00:00

Messier 104

M104, ook bekend als de 'Sombreronevel', is een zeer geliefd en bekend deep-sky object vanwege de prachtige foto van de Hubble Space Telescope. Dit spiraalvormig sterrenstelsel is een zogeheten 'edge-on' stelsel wat wil zeggen dat we het dus bekijken langs de zijkant. Het sterrenstelsel, dat zich op een afstand van ongeveer 50 miljoen lichtjaar bevindt, heeft een ongewoon duidelijke stofband die zelfs in een telescoop zichtbaar is en dat het object in twee delen verdeeld. M104, gelegen in het sterrenbeeld Virgo (Maagd), maakt deel uit van het indrukwekkende Virgocluster van sterrenstelsels. De ware diameter van de Sombreronevel wordt geschat tussen 50 000 en 140 000 lichtjaar en de massa bedraagt ongeveer 800 miljard zonsmassa's. Het sterrenstelsel beschikt ook over een grote populatie bolhopen waarvan minstens enkele honderden zichtbaar zijn vanop Aarde met grote telescopen.

Gepubliceerd in Messier objecten
woensdag, 18 mei 2005 18:58

Messier 107

M107 is een heel mooie bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Ophiuchus (Slangendrager) omgeven door vier sterren waarvan de helderste een magnitude heeft van 11. Oorspronkelijk kwam dit object niet voor in de bekende catalogus van Charles Messier maar in 1947 werd het samen met M105 en M106 toegevoegd. Opvallend aan M107 is dat enkele delen van deze cluster verduisterd worden door stof wat zeer ongewoon is bij bolvormige sterrenhopen. De cluster zelf staat op een afstand van ongeveer 21 000 lichtjaar van ons vandaan en is 80 lichtjaar groot. Astronomen hebben een 25-tal variabele sterren ontdekt in de sterrenhoop, waarvan de meeste van het type RR Lyrae zijn.

Gepubliceerd in Messier objecten
woensdag, 18 augustus 2004 00:00

NGC 2438

De planetaire nevel NGC 2438 in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven) heeft een schijnbare helderheid van magnitude van 10.8. Deze mooie nevel ligt vlakbij het Messierobject M46 maar de ster die NGC 2438 veroorzaakt heeft was geen lid van deze cluster. NGC 2438 is, vanaf de Aarde gezien, 1.1 boogminuut groot en staat ongeveer 2 900 lichtjaar van ons vandaan. De centrale ster, een witte dwerg, heeft een magnitude van 17.5 en heeft een temperatuur van 74 700 graden Celsius. Waarnemers hebben baat bij het gebruik van een UHC of OIII-filter bij lage en hoge vergrotingen om dit object goed te kunnen waarnemen. Deze planetaire nevel werd op 19 maart 1768 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

Gepubliceerd in NGC objecten
dinsdag, 20 juli 2004 00:00

NGC 4565

NGC 4565, ook gekend als 'Caldwell 38', is een spiraalvormig sterrenstelsel dat we terugvinden in het sterrenbeeld Hoofdhaar (Coma Berenices). Dit sterrenstelsel heeft een helderheid van magnitude 10.1 en werd ontdekt door William Herschel in het jaar 1785. NGC 4565 bevindt zich op een afstand van 30 tot 50 miljoen lichtjaar van de Aarde en heeft door zijn opmerkelijk uiterlijk ook de bijnaam 'Needle Galaxy'. Vanaf de Aarde kijk je als waarnemer namelijk recht op de rand van dit sterrenstelsel. Hierdoor kan je een donkere band materie waarnemen die rondom het stelsel loopt. Dit deep-sky object is dan ook een prachtig voorbeeld van een zogeheten 'edge-on' spiraalstelsel. Tot dit sterrenstelsel behoren ook nog eens ongeveer 240 bolvormige sterrenhopen. NGC 4565 is bij goede omstandigheden al zichtbaar met een kleine telescoop en is een ware must voor elke fan van deep-sky objecten. Vlakbij NGC 4565 kunnen we ook een ander spiraalvormig sterrenstelsel terugvinden (NGC 4562). Dit zwakkere stelsel heeft een helderheid van magnitude 14.

Sterrenbeeld: Hoofdhaar (Coma Berenices)
Magnitude: 9,5
Coördinaten:

  • RA: 12h 36m
  • DEC: +25° 59'

Coma Berenices

NGC 4565

Gepubliceerd in NGC objecten
donderdag, 15 juli 2004 03:15

NGC 3242

NGC 3242 is een prachtige planetaire nevel in het sterrenbeeld Hydra (Waterslang). De visuele helderheid van dit object bedraagt 7.7 terwijl de fotografische helderheid rond de 8.6 schommelt. De centrale ster (HD 90255), die deze nevel heeft veroorzaakt, heeft magnitude 12.1. NGC 3242, ook wel de 'The Ghost of Jupiter' genoemd, is 20.8 boogminuten groot en staat 1 400 lichtjaar van ons vandaan. Deze planetaire nevel bestaat uit dtie delen. Het eerste deel is de centrale ring met een grootte van 16" x 26". Burnham omschreef dit deel van de nevel een "oog" wat de tweede bijnaam van NGC3242 verklaart: 'Eye Nebula'. Rond de centrale ring hangt een zwakkere nevel die een maximale grootte heeft van 40" x 35". Rond deze nevel hangt weer een grotere en zwakkere halo die 20.8 boogminuten groot is. Nu waarom de bijnaam The Ghost of Jupiter? De grootte van NGC 3242 is bij benadering even groot als de planeet Jupiter aan onze sterrenhemel. William Herschel ontdekte deze planetaire nevel op 7 februari 1785 toen hij zich in Zuid-Afrika bevond.

Gepubliceerd in NGC objecten
zondag, 11 mei 2008 02:00

Monoceros - Eenhoorn

Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele lichtjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Eenhoorn (Monoceros).

Gepubliceerd in Sterrenbeelden
Pagina 2 van 2

Dit gebeurde vandaag in 1997

Het gebeurde toen

Lancering vanop het Kennedy Space Center in Florida van het Amerikaanse ruimteveer Columbia (STS-87) met aan boord zes astronauten. Tijdens deze missie bevindt zich in het vrachtruim van het ruimteveer voor de vierde keer de United States Microgravity Payload en wordt de eerste Japanse ruimtewandeling uitgevoerd door Takao Doi Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

Messier 106

Messier 106
M106 is een groot en prachtig spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden) dat op een afstand van 25 miljoen lichtjaar van de Aarde staat. Heldere blauwe 'knotsen' aan…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken