Het wolfgetal is een goede methode om de zonneactiviteit te meten. Men telt het aantal zichtbare vlekken (groot of klein), dit toevoegen met het aantal zonnevlekkengroepen vermenigvuldigd met een factor van 10. Een zogenaamde k factor wordt hierbij vermenigvuldigd en wordt gebruikt voor de apparatuur waarmee je hebt waargenomen want hoe groter de diameter van de telescoop is, hoe meer vlekken je zult kunnen zien. De formulie is als volgt:

Gepubliceerd in De Zon
dinsdag, 24 januari 2012 18:00

Wat is zonneactiviteit?

Het aantal zonnevlekken en magnetische polariteit van zonnevlekken varieert met een periode van ongeveer 11 jaar (22 jaar magnetische). Rond het zonneminimum zijn er weinig zonnevlekken zichtbaar en kan het gebeuren dat de zon enkele dagen volledig blanco is. Ongeveer 18 maanden voordat de oude cyclus eindigt, kunnen al enkele vlekken van de nieuwe cyclus op de zon verschijnen nabij 25 graden noorderbreedte of zuiderbreedte, met de overblijvende zonnevlekkengroepen die zich op beide zijden van de evenaar bevinden.

Gepubliceerd in De Zon
zondag, 18 december 2005 18:21

De magnetische classificatie van zonnevlekken

We hebben zonnevlekken in alle maten en vormen, de ene met een complexere magnetische structuur dan de andere, maar hoe kan je nu weten of een zonnevlek een gevaar vormt voor grote uitbarstingen? Om onderscheid te kunnen maken, zijn er regels opgesteld door het Mount Wilson observatorium in Californië. Elke zonnevlek zal nu in een bepaalde klasse ingedeeld worden.

Gepubliceerd in De Zon
donderdag, 14 juli 2005 19:09

Messier 97

M97 is een relatief grote planetaire nevel in het sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer). Dit deep-sky object wordt vooral gewaardeerd door meer ervaren waarnemers. Het object dankt zijn bijnaam, 'Uilnevel', aan twee opvallende donkere gebieden in de nevel waardoor het object lijkt op het hoofd van een uil. M97 staat op een afstand van ongeveer 3 000 lichtjaar van de Aarde en heeft een diameter van drie lichtjaar wat overeenkomt met een schijnbare doormeter van 200'x200' (gezien vanaf de Aarde). De centrale ster in M97 heeft een oppervlakte van 85 000 Kelvin en is moeilijk te zien met amateur-telescopen vanwege de lage helderheid.

Gepubliceerd in Messier objecten

Dit gebeurde vandaag in 1975

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis van de eerste Amerikaanse Geostationary Operational Environmental Satellite (GOES) weersatelliet. Deze weersatelliet werd in een geostationaire baan om de Aarde gebracht en was uitgerust met een Visible Infrared Spin Scan Radiometer waarmee men dag en nacht wolkenformaties kon bestuderen. GOES 1 bleef tot 7 maart 1985 operationeel. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

Messier 72

Messier 72
M72, ook gekend als NGC 6981, is een prachtige bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman). Vaak wordt dit object overschaduwd door de nabije gelegen bolhoop M2. De bolvormige sterrenhoop…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken