Toon items op tag: vlekken

Het wolfgetal is een goede methode om de zonneactiviteit te meten. Men telt het aantal zichtbare vlekken (groot of klein), dit toevoegen met het aantal zonnevlekkengroepen vermenigvuldigd met een factor van 10. Een zogenaamde k factor wordt hierbij vermenigvuldigd en wordt gebruikt voor de apparatuur waarmee je hebt waargenomen want hoe groter de diameter van de telescoop is, hoe meer vlekken je zult kunnen zien. De formulie is als volgt:

Gepubliceerd in De Zon
dinsdag, 24 januari 2012 18:00

Wat is zonneactiviteit?

Het aantal zonnevlekken en magnetische polariteit van zonnevlekken varieert met een periode van ongeveer 11 jaar (22 jaar magnetische). Rond het zonneminimum zijn er weinig zonnevlekken zichtbaar en kan het gebeuren dat de zon enkele dagen volledig blanco is. Ongeveer 18 maanden voordat de oude cyclus eindigt, kunnen al enkele vlekken van de nieuwe cyclus op de zon verschijnen nabij 25 graden noorderbreedte of zuiderbreedte, met de overblijvende zonnevlekkengroepen die zich op beide zijden van de evenaar bevinden.

Gepubliceerd in De Zon
zondag, 18 december 2005 18:21

De magnetische classificatie van zonnevlekken

We hebben zonnevlekken in alle maten en vormen, de ene met een complexere magnetische structuur dan de andere, maar hoe kan je nu weten of een zonnevlek een gevaar vormt voor grote uitbarstingen? Om onderscheid te kunnen maken, zijn er regels opgesteld door het Mount Wilson observatorium in Californië. Elke zonnevlek zal nu in een bepaalde klasse ingedeeld worden.

Gepubliceerd in De Zon
donderdag, 14 juli 2005 19:09

Messier 97

M97 is een relatief grote planetaire nevel in het sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer). Dit deep-sky object wordt vooral gewaardeerd door meer ervaren waarnemers. Het object dankt zijn bijnaam, 'Uilnevel', aan twee opvallende donkere gebieden in de nevel waardoor het object lijkt op het hoofd van een uil. M97 staat op een afstand van ongeveer 3 000 lichtjaar van de Aarde en heeft een diameter van drie lichtjaar wat overeenkomt met een schijnbare doormeter van 200'x200' (gezien vanaf de Aarde). De centrale ster in M97 heeft een oppervlakte van 85 000 Kelvin en is moeilijk te zien met amateur-telescopen vanwege de lage helderheid.

Gepubliceerd in Messier objecten

Dit gebeurde vandaag in 1961

Het gebeurde toen

Lancering vanop het Wallops Flight Center van de Amerikaanse Explorer 9 satelliet voor atmosferisch onderzoek. Dit was de eerste maal dat een satelliet in de ruimte werd gebracht vanop Wallops Flight Center dat zich in de Amerikaanse staat Virginia bevindt. Eenmaal in de ruimte had deze bolvormige satelliet een diameter van 3,7 meter en bevond deze zich in een elliptische baan om de Aarde met een apogeum van 2 581 kilometer en een perigeum van 635 kilometer. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

Messier 63

Messier 63
M63, ook gekend als NGC 5055, is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden) en draagt ook de naam 'Zonnebloemsterrenstelsel' (Sunflowergalaxy' in het Engels). Dit sterrenstelsel maakt wellicht…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

11%

Sociale netwerken