Toon items op tag: uitstoot

Bij waarnemingen met ESO’s Very Large Telescope is ontdekt dat in de krachtige materiestromen die door superzware zwarte gaten in de kernen van sterrenstelsels worden uitgestoten sterren kunnen ontstaan. Het is voor de eerst dat waarnemingen hebben bevestigd dat in zo’n extreme omgeving stervorming kan optreden. De ontdekking heeft allerlei gevolgen voor ons begrip van de eigenschappen en de evolutie van sterrenstelsels. De resultaten worden in het tijdschrift Nature gepubliceerd.

Gepubliceerd in ESO persberichten

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft op woensdag 2 juli 2014 haar eerste satelliet in de ruimte gebracht die de uitstoor van CO2 (koolstofdioxide) in de atmosfeer van de Aarde gaat meten. Met het Orbiting Carbon Observatory 2 (OCO-2) willen wetenschappers uiteindelijk de menselijke en natuurlijke uitstoot van het broeikasgas gedetailleerd in kaart brengen.

Gepubliceerd in Lanceringen
maandag, 24 oktober 2005 21:49

NGC 5128

NGC 5128 is het beroemde lensvormige sterrenstelsel in het sterrenbeeld Centaurus (Centaur). Dit sterrenbeeld is gelegen aan de zuidelijke hemelkoepel. Vanaf de breedte van de Benelux is alleen het noordelijk deel van het sterrenbeeld te zien, en dan nog slecht omdat het maar net boven de zuidelijke horizon uitkomt. De grootte van NGC 5128 bedraagt 25.7’ bij 20’ en de helderheid van het deep-sky object bedraagt magnitude 6.6. NGC 5128 heeft een zeer herkenbare band van kosmisch stof dat zich rondom het stelsel bevindt. Het hemelobject werd op 29 april 1826 ontdekt door de Schotse astronoom James Dunlop. NGC 5128, ook wel 'Centaurus A' genoemd, bevindt zich op een afstand van ongeveer 12 miljoen lichtjaar van de Aarde en heeft een massa van ongeveer 1 biljoen zonnemassa's. De vorm is eerder elliptisch en de afmetingen bedragen 150 000 × 120 000 lichtjaar.

Gepubliceerd in NGC objecten
donderdag, 26 januari 2012 03:58

Wat is een coronale massa uitstoot?

Een coronale massa uitstoot (of CME) is een grote gasbel doordrenkt met magnetische veldlijnen die door de zon weggeblazen worden met een tijdsduur van enkele tientallen minuten tot enkele uren. De eerste bewijzen van deze dynamische evenementen kwamen van observaties met een coronagraaf aan boord van de ruimtesonde OSO 7 tussen 1971 tot 1973. 

Gepubliceerd in De Zon

Dit gebeurde vandaag in 1875

Het gebeurde toen

Overlijden van de Duitse astronoom Samuel Heinrich Schwabe. Hij werd vooral bekend om zijn onderzoek naar zonnevlekken en ging op zoek naar een theoretische planeet die zich volgens astrologen ergens tussen Mercurius en de Zon bevond. Tussen 1826 en 1843 nam hij tijdens elke zonnige dag zonnevlekken waar en ging Schwabe op zoek naar een mogelijke planeet die zich tussen Mercurius en de Zon bevond. Uiteindelijk ontdekte hij zijn theoretische planeet nooit maar leerde hij heel veel bij over zonnevlekken waarna hij zijn bevindingen publiceerde in zijn boek 'Solar Observations during 1843'.

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

NGC 4631

NGC 4631
Het spiraalvormig sterrenstelsel NGC 4631 bevindt zich in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici) en heeft een helderheid van magnitude van 9. Dit stelsel, dat ook gekend is onder de naam…

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

%

Sociale netwerken