Laatste nieuws
woensdag, 31 december 2008 12:54

ISS modules: Japanese Experiment Module (JEM)

De Japanese Experiment Module (JEM) is de grootste Japanse bijdrage tot het internationale ruimtestation ISS. In Japan wordt dit gedeelte van het ISS ook wel 'Kibo' genoemd wat in het Nederlands zoveel betekent als 'hoop'. Dit Japanse ruimtelaboratorium werd ontwikkeld door het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA en bestaat uit verschillende grote onderdelen die tijdens drie verschillende Space Shuttle missies naar het ruimtestation werden gebracht. .

Gepubliceerd in International Space Station
maandag, 14 januari 2008 20:07

Turn left at orion - Sla linksaf bij Orion

Een reisgids voor beginnende amateur-astronomen. Sla linksaf bij Orion biedt alle informatie die u nodig heeft over de Maan, de planeten en een hele reeks van hemellichamen. Groot formaat diagrammen tonen deze objecten precies zoals deze worden weergegeven in een kleine telescoop en voor elk object is er informatie over de huidige stand van onze astronomische kennis.

Gepubliceerd in Boeken en atlassen
woensdag, 13 juli 2011 15:00

10,4 m Gran Telescopio Canarias (La Palma)

Na de realisatie van de 5,0 m Hale telescoop (1949) op Mount Palomar in California – VSA, stagneerde de diameter van de spiegels voor sterrenkundige observatoria in de 4,0 m klasse. Met uitzondering van de 6,0 m Bolshoi reflector (1975) in de Kaukasus – Rusland, namen de astronomen genoegen met 3,6 m en 4,0 m telescopen aangezien er een grote evolutie was in detectietechnieken. Detectortechnologie groeide uit van fotografische platen naar zeer gevoelige elektronische lichtdetectoren, Charge Coupled Devices (CCD).

Gepubliceerd in Observatoria wereldwijd
maandag, 23 juli 2007 03:00

Foto-elektrisch effect

Het foto-elektrisch effect (of althans de verklaring ervan) vormde de basis van de kwantumtheorie. Dit effect was reeds lang bekend maar nog niemand was er in geslaagd om een degelijke veklaring te vinden. Wanneer men twee geleidende platen met een gelijkspanningsbron verbindt, zal één een negatieve lading krijgen, de andere een positieve. Indien men licht laat schijnen op de negatieve plaat, komen er elektronen vrij waardoor er een stroom onstaat. Dit effect wordt het foto-elektrisch effect. Opmerkelijk is dat het effect niet plaatsvindt indien het licht een lage frequentie heeft. Dit experiment is onverklaarbaar wanneer men er van uit gaat dat licht een golfverschijnsel is.

Gepubliceerd in Kwantumfysica
zondag, 15 juli 2007 03:00

Wat is een ruimtelift?

De Russische wetenschapper en raketingenieur Konstantin Tsiolkovski bedacht in de 19de eeuw een manier om mensen in de ruimte te krijgen door middel van een toren te bouwen die tot in de ruimte zou reiken. Hij liet zich hiervoor inspireren door het ontwerp van de Eiffeltoren in Parijs en stelde zich een geostationair ruimtekasteel voor dat zich op een hoogte van 35 800 kilometer boven het aardoppervlak zou bevinden.

Gepubliceerd in Algemene info
woensdag, 11 juli 2007 03:00

Het uitlijnen van de telescoop met de pool

Het uitlijnen van de telescoop met de pool is de telescoop zodanig opstellen dat het mogelijk is om een ster (of andere objecten) te volgen aan de hemel (enkel bij equatoriale monteringen). Dit wordt gedaan door het uitlijnen van één van de telescoopassen met de rotatieas van de Aarde. Het lijkt allemaal ingewikkeld maar in de praktijk is dit een eenvoudige klus.

Gepubliceerd in Telescopen en accessoires
maandag, 08 augustus 2005 22:55

NGC 1931

NGC 1931 is een emissie- en reflectienevel met daarin een open cluster die samen gelegen zijn in het sterrenbeeld Auriga. Dit deep-sky object is 4’ x 4’ groot en heeft een helderheid van magnitude 11,6. NGC 1931 wordt vaak omschreven als een miniatuurversie van de bekende Orionnevel door de vele gelijkenissen. In het centrum van deze nevel vinden we vier sterren terug in de vorm van een trapezium die te vergelijken zijn met de sterren van de bekende 'Trapezium Cluster' in de Orionnevel. Aangezien NGC 1931 een klein object is, is het nodig om een zo hoog mogelijke vergroting te gebruiken wanneer men dit object wil waarnemen. De nevel zelf is ook in de Sharpless cataloog terug te vinden onder 'Sh 2-237'. NGC 1931 werd op 4 februari 1793 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel en bevindt zich op een afstand van ongeveer 7 000 lichtjaar..

Gepubliceerd in NGC objecten
donderdag, 04 augustus 2005 22:57

Astrofotografie met CCD's

De laatste tien jaar gebruiken, meer gevorderde, astrofotografen voornamelijk CCD-camera's. Deze hebben het voordeel van een (of meer) lichtgevoelige chip(s) en een sterke koeling, om de ruis te verminderen. Zo kan men zeer lang belichten zonder telkens zogenaamde 'dark frames' (opnames met de lenskap op) te moeten maken. Grote en dure versies van de CCD-camera's werden oorspronkelijk enkel gebruikt bij de professionele telescopen, maar zijn nu ook verkrijgbaar voor amateur-fotografen.

Materiaal:

Eerst en vooral heeft men natuurlijk een CCD-camera nodig. De meest voorkomende merken zijn StarLight Express en SBIG, maar ook Meade en enkele andere merken hebben camera's te koop. Men begint best met een klein en goedkoper model, zoals bijvoorbeeld de Meade Deep Sky Imager (DSI) die men kan kopen voor ongeveer 400 euro. Later kan men altijd overstappen naar grotere en duurdere camera.
Men heeft ook een computer nodig, aangezien een CCD-camera (net zoals een webcam) geen geheugen heeft. Men zal dus een pc mee 'in het veld' moeten nemen.


De 'goedkope' Deep Sky Imager van Meade (links) en de iets duurdere ST-7 van SBIG

Wanneer men fotografeert met een CCD-camera maakt het niet uit welk type van telescoop men heeft. Het is voornamelijk de montering die belangrijk is. Voor belichtingen van enkele minuten hoeft men niet te volgen, maar wanneer men enkele tientallen tot zelfs uren belicht is het noodzakelijk om te volgen. Dit kan gebeuren door een volgkijker parallel te plaatsen met de telescoop. Men kan manueel volgen (met een kruisdraadoculair) of door aan 'autoguiding' te doen. Dit laatste gebeurt met een tweede camera die een bepaalde ster in het centrum van het beeld houdt door (via speciale software) de montering aan te sturen. Een speciale montering, die oa PEC ondersteunt, is onmisbaar. Duurdere CCD-camera's hebben een dubbele chip (1 die fotografeert, 1 die volgt) waardoor een volgkijker niet meer nodig is.

Techniek:

De meeste CCD-camera's werken niet in kleur, maar in zwart-wit. Er bestaan enkele modellen die wel in kleur fotograferen, maar toch prefereren de meeste astrofotograferen de zwart-wit CCD's. Om een gekleurde opname te bekomen zal men dan ook met filters moeten werken.


een voorbeeld van een LRGB- en een HaRGB-opname © Robert Gendler

De eerste opname is meestal zonder filter, en wordt Luminance (L) genoemd . Deze opname wordt het langste belicht aan maximale resolutie, 1x1 pixel binning. Nadien maakt men, korte, opnames met een Rood- (R), Groen- (G) en Blauwfilter (B) aan een iets mindere resolutie, 2x2 pixel binning. Meestal worden deze opnames even lang belicht, maar dit kan variëren (naar gelang het object en de voorkeur van de fotograaf). Eenmaal deze opnames gemaakt zijn worden ze allemaal gecombineerd met een programma, bijvoorbeeld Photoshop. De L-opname zorgt voor de scherpte en het contrast, de RGB-opnames voor de kleur. Wanneer de foto klaar is spreekt men van een LRGB-opname.

Men kan de Luminance-opname ook vervangen door één met een H-alpha filter, voornamelijk voor het fotograferen van nevels. Wanneer de foto klaar is spreek men niet van LRGB maar van HaRGB.

Gepubliceerd in Deep-sky fotografie
zaterdag, 23 juli 2005 17:13

Messier 12

De bolvormige sterrenhoop M12 in het sterrenbeeld Ophiuchus (Slangendrager) bevindt zich op een afstand van 190 000 lichtjaar van de Aarde. De werkelijke diameter van dit object is ongeveer 80 lichtjaar. Allen Sandage ontdekte een dozijn variabelen in deze bolhoop.

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 21 juli 2005 17:13

Messier 72

M72, ook gekend als NGC 6981, is een prachtige bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman). Vaak wordt dit object overschaduwd door de nabije gelegen bolhoop M2. De bolvormige sterrenhoop M72 ligt op een afstand van 53 000 lichtjaar van de Aarde en heeft een werkelijke diameter van ongeveer 106 lichtjaar. Tot op heden werden 42 veranderlijke sterren waargenomen in deze cluster waarvan de meeste van het type RR Lyrae zijn. De helderste individuele ster in Messier 72 heeft een magnitude van 14,2.

Gepubliceerd in Messier objecten
Pagina 1 van 2

Dit gebeurde vandaag in 1972

Het gebeurde toen

De Apollo 16 Maanlander, met aan boord de astronauten John W. Young en Charles M. Duke, maakt een succesvolle landing op het oppervlak van de Maan. De landing was bijna op een ramp uitgelopen doordat tijdens de laatste meters het zicht vrijwel nihil was door opstuivend maanstof (door de gassen uit de daalmotor). Na de landing bleek dat één poot van de Maanlander slechts drie meter naast een diepe krater was neergekomen. Uiteindelijk verbleven de twee astronauten 71 uur op het oppervlak van de Maan en brachten ze 96 kilogram aan bodemstalen terug naar de Aarde. Foto: NASA

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen

Messier 16

Messier 16

M16, ook gekend als de 'Adelaarnevel' ('Star-Queen' in het engels) is een emissienevel op de grens van de sterrenbeelden Scutum, Serpens en Sagittarius. De schijnbare diameter van dit object is…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

65%

Sociale netwerken