Laatste nieuws
zondag, 05 november 2006 02:00

De heliosfeer, heliohealth en heliopauze

Iedereen kent wellicht wel de planeten uit ons zonnestelsel of kan vertellen wat ons zonnestelsel is maar tot waar bevind ons zonnestelsel zich en wat bevind er zich net voorbij ons zonnestelsel? De “heliosfeer” is het gebied rondom en in het zonnestelsel waarin de zonnewind en het interplanetair magnetisch veld regeren maar wanneer de afstand tot de zon te ver wordt en we ons ver van de buitenste planeten zouden begeven zouden we merken dat deze zonnewind snel in kracht en snelheid zal afnemen en hier ons zonnestelsel en zijn invloed eindigt.

woensdag, 09 augustus 2006 00:00

Het interplanetair magnetisch veld (IMF)

Het interplanetair magnetisch veld (IMF) is een deel van het magnetisch veld van de Zon dat in de interplanetaire ruimte wordt geslingerd door de zonnewind. De interplanetaire magnetische veldlijnen zijn zogezegd 'bevroren' in het plasma van de zonnewind. Door de rotatie van de Zon wordt de vorm en de houding van het IMF soms vergeleken met het patroon van watersproeier die in de tuin die ronddraait.

Gepubliceerd in De Zon
dinsdag, 08 augustus 2006 03:00

Wat zijn coronale gaten?

Wanneer we met de SOHO ruimtesonde naar de zon kijken op een golflengte van 28,4 nanometer toont het de buitenste hete lagen van de atmosfeer van de zon, meer bepaald de corona. Het magnetische veld van de zon speelt hierin een grote rol hoe de afbeelding eruit zal zien. De heldere gebieden tonen heet, dicht gas aan dat gevangen is door het magnetische veld van de zon.

Gepubliceerd in De Zon
zaterdag, 15 april 2006 02:00

Stralingsgordels

De beweging van elektrische ionen en elektronen doorheen de ruimte is sterk beperkt door het magnetisch veld. De basismodus is de draaiing rond de magnetische veldlijnen, terwijl deze tegelijkertijd glijden langsheen deze lijnen en de deeltjes een spiraal pad geven. Bij typische veldlijnen, verbonden met de Aarde aan beide einden, zal deze beweging de deeltjes weldra in de atmosfeer doen leiden waar deze in botsing komen en hun energie verliezen. Een toegevoegde eigenschap van gevangen beweging voorkomt meestal dat dit gebeurd: de glijdende beweging vertraagt als de deeltjes in een gebied komen waar het magnetisch veld sterk is en zelfs kan stoppen en omkeren. Het is net alsof deze deeltjes afgeweerd worden van zulke gebieden, een interessant contrast met ijzer, die aangetrokken wordt wanneer het magnetisch veld sterk is.

Gepubliceerd in De Aarde

Substormen worden enkel geobserveerd in de poollichtgordel, magnetische stormen zijn een wereldwijd fenomeen. Hun magnetische verstoring op de grond is kleiner maar de elektrische stromen die het produceert zijn nog veel sterker, ze bevinden zich enkel verder, in de stroom van de ring, op een paar aardstralen ver. Als de storm begint, verse ionen komen in de stroom van de ring uit het plasmaveld en verhogen de intensiteit, wanneer de storm verzwakt zullen de meeste nieuwe ionen verdwijnen, meestal door botsing met zuurstofatomen in de bovenste luchtlagen van de atmosfeer.

Gepubliceerd in Poollicht
donderdag, 13 april 2006 02:00

De dynamische magnetosfeer: Dynamo's

In het alledaagse leven kennen we deze dynamo's om elektriciteit te produceren voor een fietslicht. Het is een apparaat dat de beweging van een machine omzet naar elektrische energie, de term is al wat ouder en in de moderne tijd gebruiken we steeds meer het woord generator die elektriciteit opwekt. Dynamo's vereisen een elektrisch circuit waarin een deel beweegt rond een magnetisch veld, terwijl een ander deel in rusttoestand is of zich uitsteekt boven het veld. De eerste dynamo werd door Faraday gemaakt, in zijn circuit zat een schijf die draaide in een magnetisch veld en een niet draaiende draad die de schijf raakte in de as en aan de rand. Jammergenoeg is de Faraday dynamo het beste in het produceren van grote stromen met kleine spanning, waarvoor weinig praktische toepassingen bestaan.

Gepubliceerd in Poollicht
maandag, 10 april 2006 02:00

Wat is de zonnewind?

De eerste vaststelling dat de zon een wind uitstootte, kwam van de staart van kometen die zich altijd weg van de zon richten. Kepler dacht in de jaren 1600 dat deze staarten er kwamen door de druk van zonlicht. Inmiddels weten we dat kometen ook ionenstaarten hebben die in hun eigen spectraallijnen schijnen, niet enkel in gebroken zonlicht.

Gepubliceerd in De Zon
dinsdag, 24 januari 2012 18:00

Wat is zonneactiviteit?

Het aantal zonnevlekken en magnetische polariteit van zonnevlekken varieert met een periode van ongeveer 11 jaar (22 jaar magnetische). Rond het zonneminimum zijn er weinig zonnevlekken zichtbaar en kan het gebeuren dat de zon enkele dagen volledig blanco is. Ongeveer 18 maanden voordat de oude cyclus eindigt, kunnen al enkele vlekken van de nieuwe cyclus op de zon verschijnen nabij 25 graden noorderbreedte of zuiderbreedte, met de overblijvende zonnevlekkengroepen die zich op beide zijden van de evenaar bevinden.

Gepubliceerd in De Zon
zondag, 05 november 2006 02:00

Jupitermaan: Callisto

Callisto werd in 1610 ontdekt door Galilei Galileo en is één van de vier grootste manen van Jupiter. Deze maan heeft ongeveer dezelfde afmetingen als de planeet Mercurius en is hierdoor, met zijn diameter van 4.800 kilometer, de derde grootste maan uit ons zonnestelsel. De naam van deze maan is afkomstig uit de Griekse mythologie waar het een nimf was en net als vele andere één van de geliefden van Zeus was die door Hera werd gehaat. Hera veranderde Callisto in een beer uit wraak en Zeus plaatste haar aan de sterrenhemel (sterrenbeeld Grote Beer).

Gepubliceerd in Jupiter
donderdag, 18 november 2004 00:00

De data begrijpen en kansen op poollicht voorspellen

Wat is een Kp index? Waarom spreken we over Bz en een Bt waarde? Wat is er allemaal nodig om poolllicht te veroorzaken? Je komt het in dit artikel te weten! De tabellen en grafieken die de vele data weergeeft, dienen we nauwlettend in het oog te houden en zeer geduldig af te wachten tot de data gunstig komt te liggen.

Gepubliceerd in Poollicht
Pagina 1 van 2

Dit gebeurde vandaag in 1977

Het gebeurde toen

Een Amerikaanse Delta raket brengt de eerste Europese Meteosat weersatelliet in de ruimte. Dit was de eerste geostationaire weersatelliet van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA en EUMETSAT. Deze satelliet had een diameter van 2,1 meter en had een gewicht van 280 kilogram. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

Messier 11

Messier 11
M11 is een van de rijkste en compactste open sterrenhopen die de Melkweg rijk is. In het totaal zou deze cluster, die zich in het sterrenbeeld Scutum (Schild) bevindt, meer…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken