Toon items op tag: bereikte

zondag, 14 juni 2009 11:15

SA-4

SA-4 (Saturn Apollo-4) was de vierde en laatste lancering van een Saturn I raket waarbij enkel de S-I rakettrap getest werd. Deze testvlucht maakte, net als de vorige SA testvluchten, deel uit van het Amerikaanse Apollo ruimteprogramma. Opnieuw zou het gaan om een suborbitale vlucht waarbij ingenieurs vooral de structurele karakteristieken van de rakettrap zouden bestuderen. In tegenstelling tot de vorige SA tesvluchten zou men tijdens deze lancering één van de raketmotoren 100 seconden na de lancering uitzetten waardoor de brandstof voor deze raketmotor zou omgeleid worden naar de andere nog operationele raketmotoren.

Gepubliceerd in Het Apollo Maanproject
zaterdag, 13 juni 2009 17:37

SA-2

SA-2 (Saturn Apollo-2) was de tweede testvlucht van een Saturn I raket uit het Amerikaanse Apollo programma. Net zoals bij de vorige testvlucht was men vooral benieuwd naar de vluchtgegevens van de raket en de prestaties van zijn krachtige raketmotoren. Deze SA-2 missie maakte ook deel uit van het Project Highwater waarmee men het effect wou bestuderen van een grote hoeveelheid water in de bovenste lagen van de atmosfeer. Om dit te realiseren, werd het bovenste gedeelte van de Saturn I raket gevuld met 109 000 liter water. Eenmaal de raket een bepaalde hoogte zou bereiken, zou men deze laten exploderen waardoor het water zou vrijkomen. Op deze manier konden meteorologen de evolutie van waterdamp en de vorming van wolken bestuderen in de atmosfeer van onze planeet.

Gepubliceerd in Het Apollo Maanproject
woensdag, 17 oktober 2007 03:00

Mercury-Atlas 2

De tweede Mercury-Atlas missie (MA-2) uit het Amerikaanse Mercury ruimteprogramma was net als de eerste missie onbemand en had vooral als taak te testen hoe de Atlas raket en Mercury ruimtecapsule zich gedroegen tijdens een suborbitale vlucht. De Atlas raket had na de rampzalige eerste Mercury-Atlas missie tal van vernieuwingen ondergaan en werd op 21 februari 1961 probleemloos gelanceerd vanop lanceercomplex 14 te Cape Canaveral waarna het de onbemande Mercury ruimtecapsule tot op een hoogte bracht van 183 kilometer.

Gepubliceerd in Het Mercury ruimteprogramma
zondag, 23 oktober 2005 23:43

NGC 5907

NGC 5907, ook gekend als de 'Splinter Galaxy' of de 'Knife Edge', is een mooi, naaldvormig, spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Draak (Draco). Dit zogeheten 'edge-on' sterrenstelsel bevindt zich in de buurt van een andermooi sterrenstelsel, NGC 5866 (Messier 102). Zowel NGC 5907 alsook NGC 5866 (Messier 102) maken dan ook deel uit van dezelfde groep. Een opvallend kenmerk aan het deep-sky object NGC 5907 is dat de 'schijf' zeer dun is. Zo meet NGC 5907 aan de sterrenhemel 14’ bij 1.4’. De helderheid van dit sterrenstelsel wordt geschat op 11. De afstand tot het sterrenstelsel NGC 5907 wordt geschat op 50 miljoen lichtjaar. Doordat dit stelsel een diameter heeft van ongeveer 130 000 lichtjaar is dit ietsje groter dan het Melkwegstelsel. NGC 5907 werd in 1788, samen met het sterrenstelsel NGC 5866, ontdekt door William Herschel. Op 16 februari 1940 ontdekte men in NGC 5907 ook de supernova SN1940A. Deze bereikte een maximale helderheid van magnitude 14.3. Volgens de Saguaro Astronomy Club in Phoenix (USA) en de Royal Astronomical Society of Canada (RASC) behoort NGC 5907 tot één van de mooiste NGC objecten. Bij goede omstandigheden (donkere locatie en geen storend maanlicht) is dit sterrenstelsel al mooi waar te nemen met een 15 centimeter telescoop.

Sterrenbeeld: Draak (Draco)
Magnitude: 11
Coördinaten:

  • RA: 15h 15m
  • DEC: +56° 19'

Draco

Gepubliceerd in NGC objecten
zondag, 17 juli 2005 17:27

Messier 84

M84 is een elliptisch sterrenstelsel dat gelegen is in het hart van de Virgocluster, vlak naast M86. Niet zo ver van dit koppel ligt ook NGC 4388, een iets zwakker stelsel. M84 is reeds lang bekend als een mooi voorbeeld van een elliptisch sterrenstelsel. Dit stelsel is van het type E1. Op 18 mei 1957 werd in het M84sterrenstelsel supernovae 1957B ontdekt die magnitude 14 bereikte. Ook in 1991 werd een supernovae (sn1991bg ) ontdekt die eveneens een maximale magnitude van 14 bereikte. De Hubble Space Telescope heeft daarnaast ook nog een massief centraal object ontdekt in M84 van 300 miljoen zonnemassa's dat een dubbele jet veroorzaakt weg van kern van het stelsel.

Gepubliceerd in Messier objecten

Dit gebeurde vandaag in 1972

Het gebeurde toen

Lancering vanop het Kennedy Space Center in Florida van de Amerikaanse ruimtecapsule Apollo 17 met aan boord de astronauten Eugene A. Cernan, Ronald E. Evans en Harrison H. Schmitt die van opleiding geoloog was. Dit was de laatste maal dat mensen tijdens het Apollo ruimteprogramma naar de Maan worden gebracht. Alles samen verbleven Schmitt en Cernan bijna 75 uur op de Maan. Tijdens deze laatste bemande Maanmissie werd een recordhoeveelheid aan Maanstenen naar de Aarde gebracht: 108 kilogram. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

Messier 50

Messier 50
M50 is een open sterrenhoop in het wintersterrenbeeld Monoceros (Eenhoorn). De cluster staat op een afstand van ongeveer 3 200 lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 20 lichtjaar. De…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken