dinsdag, 09 juli 2019 09:45

India keert terug naar de maan Hot!

Geschreven door 
Beoordeel dit item
(5 stemmen)
De Chandrayaan-2 maanlander en maanrover worden klaargemaakt voor hun lancering. De Chandrayaan-2 maanlander en maanrover worden klaargemaakt voor hun lancering. Foto: ISRO

India wil op zondag 14 juli 2019 voor de tweede maal een onbemand ruimtetuig lanceren naar de maan. De Chandrayaan-2 missie bestaat uit een ruimtesonde, een lander en een maanrover die op weg naar de maan gaan gebracht worden met behulp van een Indiase GSLV raket. Na het succes van de eerste Chandrayaan missie, waarmee men water ontdekte op de maan, heeft India nu opnieuw hoge verwachtingen van deze ambitieuze missie. Indien deze missie slaagt, wordt India het vierde land ter wereld dat een onbemande ruimtesonde kan laten landen op de maan.  

Na het succes van de eerste Indiase missie naar de Maan, Chandrayaan-1, plant de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO op 14 juli 2019 de lancering van de Chandrayaan-2. Deze tweede Indiase onbemande Maanverkenner zal in de ruimte gebracht worden met behulp van een Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk. 3 (GSLV Mk.3) draagraket vanop het Satish Dhawan Space Center in Sriharikota. In tegenstelling tot de eerste Chandrayaan missie zal Chandrayaan-2 niet enkel bestaan uit een ruimtesonde maar ook uit een 1,4 ton zware Maanlander die de naam 'Vikram' draagt met aan boord een kleine robotwagen die de naam 'Pragyan' kreeg. Terwijl de ruimtesonde/orbiter in een lage baan om de Maan zal cirkelen op een hoogte van ongeveer 100 kilometer boven het maanoppervlak moet de één ton zware Vikram lander een zachte landing maken op de Maan waarna de kleine Pragyan robotwagen kan starten aan zijn missie. Dit zal de eerste maal zijn in de geschiedenis van de ruimtevaart dat India een zachte landing zal uitvoeren op een ander hemellichaam. Het uiteindelijke doel van deze ambitieuze missie is om de 27 kilogram zware robotwagen te laten rondrijden om het Maanoppervlak zodat deze foto's en wetenschappelijke gegevens van het Maanoppervlak kan terugsturen naar de Aarde. De kleine rover werd uitgerust met zes wielen die apart worden aangedreven, een zonnepaneel om energie op te wekken en twee wetenschappelijke instrumenten: de Laser induced Breakdown Spectroscope (LIBS) en de Alpha Particle Induced X-ray Spectroscope (APIXS). Deze kleine maanrover werd ontwikkeld om een afstand van 500 meter te kunnen afleggen op het maanoppervlak en kan enkel communiceren met de Vikram maanlander. Aan boord van de Chandrayaan-2 ruimtesonde die rond de maan zal blijven cirkelen, bevinden zich ook verschillende wetenschappelijke instrumenten zoals een Terrain Mapping Camera-2 (TMC-2) en een Imaging IR Spectrometer (IIRS) en ook de maanlander zelf werd uitgerust met drie wetenschappelijke instrumenten waaronder een seismometer die maanbevingen moet detecteren en een laserreflector dat werd ontwikkeld door NASA's Goddard Space Flight Center. Alle onderdelen samen zal Chandrayaan-2 een gewicht hebben bij zijn lancering van maar liefst 3 250 kilogram. De Chandrayaan-2 missie is ook de eerste Indiase interplanetaire ruimtemissie dat geleid wordt door twee Indiase vrouwen. 

Indien de lancering en de reis naar de maan probleemloos verlopen, wil India de onbemande maanlander en maanrover op 6 of 7 september 2019 laten landen op het maanoppervlak. De krachtige GSLV Mk.3 raket moet de Chandrayaan-2 in een tijdelijke elliptische baan om de Aarde brengen (170km x 40 400km) waarna het ruimtetuig zich op eigen kracht tot in een vaste baan om de maan moet brengen. De Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO wil de Chandrayaan-2 lander en maanrover laten landen op ongeveer 600 kilometer van de zuidpool van de maan. Dit zal de eerste maal zijn dat een onbemand ruimtetuig zo ver van de evenaar van de maan zal landen. Indiase wetenschappers hebben de zuidpool van de maan gekozen als landingsplaats aangezien men er van overtuigd is dat de maanbodem en het maangesteente op deze locatie voor heel wat ontdekkingen kunnen zorgen. wetenschappers Indien India er in slaagt om de maanlander veilig tot op het maanoppervlak te brengen, wil men de lander en maanrover minstens één dag op de maan laten functioneren. Dit komt overeen met ongeveer 14 dagen op aarde. Gedurende deze periode wil men onder andere gesteenten op het maanoppervlak onderzoeken en maanbevingen bestuderen. De levensduur van de Chandrayaan-2 ruimtesonde, die in een baan om de maan zal cirkelen, wordt geschat op ongeveer één jaar. Gedurende deze periode zal de data afkomstig van de maanlander en de ruimtesonde met behulp van het Indian Deep Space Network (IDSN) doorgestuurd worden naar de Aarde zodat wetenschappers deze zo snel mogelijk kunnen verwerken en analyseren. Het Indian Deep Space Network (IDSN) bestaat vandaag de dag uit drie antennes die zich in India bevinden waarvan de grootste een diameter heeft van 32 meter. De Chandrayaan-2 missie wordt gesteund door meer dan 500 wetenschappelijke instellingen en 120 bedrijven. Alles samen heeft deze missie een prijskaartje van 141 miljoen dollar. 

De eerste Chandrayaan ruimtesonde werd op 22 oktober 2008 gelanceerd en bestond toen uit een ruimtesonde en een kleiner tuigje dat moest inslaan op het maanoppervlak. Het onbemande ruimtetuig kwam op 8 november 2008 in een baan om de maan terecht waarna de kleinere sonde op 14 november 2008 te pletter sloeg op het maanoppervlak nabij de krater Shackleton. De Chandrayaan-1 missie was de eerste interplanetaire ruimtemissie van de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO. Toen het Moon Mineralogy Mapper instrument aan boord van de Chandrayaan-1 waterijs had ontdekt in het maanoppervlak nabij de polen van de maan bleek deze missie een zeer groot succes te zijn. Daarnaast konden wetenschappers ook een gedetailleerde 3D-kaart maken van het maanoppervlak dankzij meer dan 70 000 foto's die werden gemaakt door de Chandrayaan-1 ruimtesonde.

Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Volg mij op Twitter: @KrisChristiaens

Dit gebeurde vandaag in 1963

Het gebeurde toen

De Amerikaanse testpiloot Joseph A. Walker vliegt met het X-15 raketvliegtuig tot op een hoogte van 106 kilometer. Hierdoor is Walker nu ook officieel een 'astronaut'. Dit was de eerste maal dat het X-15 raketvliegtuig zich officieel in de ruimte begaf. Foto: USAF

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

StarNights 2019
30 augustus 2019 tot 01 september 2019
Meer Evenementen

NGC 2022

NGC 2022
NGC 2022 is een planetaire nevel die we kunnen terugvinden in het sterrenbeeld Orion. Deze zwakke nevel bevindt in het noordelijke gedeelte van het sterrenbeeld tussen de sterren Betelgeuse (α-Orionis)…

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken