woensdag, 13 juni 2012 14:32

NASA lanceert meest geavanceerde röntgensatelliet ooit Hot!

Geschreven door
Beoordeel dit item
(1 Stem)
Lancering van een Amerikaanse Pegasus raket Lancering van een Amerikaanse Pegasus raket Foto: OSC / NASA

Op woensdag 13 juni 2012 heeft NASA de meest geavanceerde röntgensatelliet ooit in de ruimte gebracht. In tegenstelling tot andere lanceringen vond de lancering van deze kunstmaan niet plaats vanop een klassieke lanceerbasis. De lancering van de Nuclear Spectroscopic Telescope Array (NuSTAR) vond plaats vanop het Kwajalein atol in de Stille Oceaan.

Dit atol maakt deel uit van de Marshalleilanden dat bestaat uit dertig atollen en ongeveer 1 100 kleine eilanden. Op één van deze eilanden vertrok om 17u00 Belgische tijd een Lockheed L-1011 draagvliegtuig, genaamd Stargazer, die een kleine Pegasus XL draagraket tot op een hoogte van ongeveer 12 kilometer bracht. Eenmaal deze hoogte werd bereikt, werd de Pegasus XL raket om 18u00 Belgische tijd losgekoppeld van het draagvliegtuig waarna enkele seconden later de raket tot ontbranding werd gebracht. De 17,6 meter lange draagraket bracht de NuSTAR ruimtetelescoop vervolgens tot op een hoogte van ongeveer 600 kilometer waar het observatorium bijna veertien minuten na de lancering succesvol werd uitgezet. De lancering zelf werd uitgevoerd door het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf Orbital Sciences Corporation (OSC) dat tevens ook de hoofdaannemer was voor de NuSTAR ruimtetelescoop. Dit was de vierde maal dat een Pegasus raket gelanceerd werd vanop het Kwajalein atol en dit was meteen ook de 25ste lancering van een Pegasus XL.

Zwarte gatenjager

De Nuclear Spectroscopic Telescope Array (NuSTAR) ruimtetelescoop is de elfde missie uit NASA's Small Explorer (SMEX) ruimteprogramma. Dit 350 kilogram zware ruimte-observatorium moet de heetste, dichtste en meest energierijke objecten uit het heelal waarnemen en dit met een resolutie die tien keer beter is dan bij vorige dergelijke missies. Wetenschappers hopen met NuSTAR in een eerste fase zoveel mogelijk zwarte gaten te vinden in ons melkwegstelsel en in andere sterrenstelsels. Daarnaast wil men met NuSTAR ook meer leren over zogenaamde 'jets'. Dit zijn plasmajets die door ongeveer 10% van alle supermassieve zwarte gaten uitgestoten worden. Dergelijke jets kan men aan beide kanten van een zwart gat waarnemen. Ook het centrum van de Melkweg en de atmosfeer van de Zon gaan door NuSTAR onderzocht worden. Zo zullen astrofysici NuSTAR gebruiken om in het centrum van de Melkweg op zoek te gaan naar resten van ontplofte sterren zoals neutronensterren en witte dwergen. Om al deze doelstellingen te realiseren, werd NuSTAR ontwikkeld om te observeren in de zogenaamde 'harde röntgenstraling'. Terwijl andere ruimtetelescopen, zoals NASA's Chandra en ESA's XMM-Newton, waarnemen in de zachte röntgenstraling (0.1 tot 12 KeV) moet NuSTAR 'kijken' in het gebied van 5 tot 79 KeV (kilo electronvolt). Door gebruik te maken van een Wolter Telescoop in combinatie met nieuwe technieken kan men voor het eerst waarnemen in het golflengtegebied van de harde röntgenstraling. Dankzij een uitvouwbare mast heeft de telescoop van NuSTAR in de ruimte een brandpuntsafstand van 10 meter. Tijdens de lancering is alles opgevouwen en is de kunstmaan slechts twee meter lang. De telescoop zelf bestaat uit twee sets van 133 in elkaar genestelde, cilindrische spiegels. Ingenieurs en wetenschappers hebben voor een dergelijk ontwerp moeten kiezen aangezien normale telescoopspiegels röntgenstraling niet kunnen opvangen doordat deze er dwars zou doorgaan. Het NuSTAR-project heeft een prijskaartje van 133 miljoen euro en de missie heeft een minimale levensduur van twee jaar.

NuSTAR

Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Dit gebeurde vandaag in 2004

Het gebeurde toen

Roy Tucker, David J. Tholen en Fabrizio Bernardi ontdekken de planetoïde 99942 Apophis. Deze aardscheerder, die tot de Aten-planetoïden behoort, draait in 323 dagen om de zon, waarbij haar baan tweemaal per jaar die van de Aarde snijdt. Op basis van de helderheid werd de diameter op 410 meter geschat, later werd de afmeting bijgesteld naar 325 meter. De eerste waarnemingen van de planetoïde wezen op een relatief grote kans dat Apophis in 2029 de aarde zou raken. Latere waarnemingen brachten de mogelijk inslagdatum op 2036 en lieten de kans op een inslag op de aarde of maan variëren van 1,6% tot praktisch 0.

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 91

Messier 91
M91, ook gekend als NGC 4548, is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar) dat deel uit maakt van de bekende Virgocluster van sterrenstelsels. Dit sterrenstelsel is van…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

79%

Sociale netwerken