Op het moment dat de Redstone raket tot ontbranding werd gebracht op 21 november 1960 werd deze 1 centimeter van de grond getild waarna de raket terugviel op het lanceerplatform en tot ieders grote verwondering niet explodeerde. Ondertussen merkte het Launch Escape System van de Mercury ruimtecapsule, die de ruimtecapsule moest loskoppelen van de raket indien deze faalde, op dat er een probleem plaatsvond in de Redstone raket waarna dit systeem geactiveerd werd en de kleine raketjes van dit reddingssysteem tot ontbranding werden gebracht. Maar op datzelfde moment kreeg het Launch Escape System ook het signaal om de Mercury ruimtecapsule los te koppelen waardoor het Launch Escape System alleen de lucht werd ingeschoten zonder capsule tot op een hoogte van 1,2 kilometer en de onbemande Mercury ruimtecapsule alleen achterbleef op de Redstone raket. Drie seconden nadat het Launch Escape System zich geactiveerd had, kreeg de Mercury ruimtecapsule het signaal om zijn parachute te ontplooien. Hierdoor bevond zich op lanceercomplex 5 van Cape Canaveral een zeer bizarre situatie doordat zich nu een Redstone raket met Mercury ruimtecapsule op het lanceerplatform bevond met een ontplooide parachute en losgekoppeld Launch Escape System. NASA personeel moest wachten tot wanneer de batterijen van de raket leeg waren tot de vroege ochtend van 22 november eer men de Redstone raket kon onderzoeken. De raket bleek ernstige schade te hebben opgelopen en kon niet meer gebruikt worden. Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap was niet te spreken over deze eerste Mercury-Redstone testvlucht aangezien het Launch Escape System van de capsule het enige onderdeel was dat goed functioneerde.
