Lanceerbasissen

Lanceerbasissen

Begin de jaren '80 begon men in Brazilië aan een project om eigen sondeerraketten te gaan lanceren voor wetenschappelijke doeleinden. Alcantara werd uitgekozen lanceerbasis voor dit project en tegen 1990 werd meer dan 470 miljoen dollar uitgegeven om van dit moerassig landschap een multifunctionele lanceerbasis te maken met allerlei faciliteiten. Alcantara ligt van alle lanceerbasissen in de wereld het dichtst bij de evenaar waardoor de Braziliaanse regering hoopt op de komst van commerciële bedrijven die van hieruit hun geostationaire satellieten willen lanceren.

Transport van een Sojoez raket op de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan

De Bajkonoer Kosmodroom is de grootste Russische lanceerbasis en de enige die momenteel gebruikt wordt voor bemande ruimtevaarttoepassingen. Bajkonoer is een echt begrip in de ruimtevaart aangezien vanop deze plaats de eerste kunstmaan, de eerste mens en het eerste ruimtestation in de ruimte werd gebracht. De bouw van deze lanceerbasis begon juni 1955 en hiermee is dit ook de oudste lanceerbasis ter wereld.

Op de voorgrond het lanceercomplex voor de kleine Vega raket

Het Centre Spatial Guyanais nabij Kourou in Frans-Guyana, Zuid-Amerika, is het belangrijkste lanceercentrum van het Europese ruimtevaartagentschap ESA. Vanop deze plaats worden alle Europese Ariane raketten gelanceerd. Het complex ligt slechts 500 kilometer van de evenaar waardoor dit momenteel de meest gunstige lanceerbasis ter wereld is. Door de aardrotatie krijgt een raket bij zijn lancering vanop Kourou een extra versnelling van 500 meter per seconde.

Het Jiuquan Satellite Launch Center

De Jiuquan lanceerbasis bevindt zich in de Chinese Gansu provincie en is de oudste Chinese lanceerbasis. Vanop deze plaats werden ondermeer de eerste Chinese kunstmanen gelanceerd alsook de eerste Chinese ruimtevaarder. De Jiuquan Satellite Space Centre bevindt zich in de Gobi woestijn op ongeveer 1 600 kilometer van de Chinese hoofdstad Peking.

De Russische Kapustin Yar lanceerbasis werd in mei 1946 opgericht en is gelegen in de oblast Astrachan. Na zijn oprichting werden vanop deze basis buitgemaakte Duitse V-2 raketten getest. Kaputsin Yar was hierdoor de eerste Russische test- en lanceerbasis voor militaire raketten.

Het Kennedy Space Center in Florida met de impressionante VAB montagehal

Het Kennedy Space Center is ongetwijfeld de meest gekende lanceerbasis ter wereld. Het is de belangrijkste Amerikaanse lanceerbasis en van hieruit vertrekken alle hedendaagse Amerikaanse bemande ruimtemissies. Het complex bevindt zich vlakbij de stad Titusville en is ongeveer 55 bij 10 kilometer groot. De lanceerbasis is gelegen in een natuurgebied en werd in 1949 opgericht door de toenmalige Amerikaanse president Harry S. Truman als testterrein voor raketten.

De Palmachim Air Force Base is niet enkel een Israëlische militaire luchtmachtbasis maar het is ook de thuishaven van de Israëlische Shavit draagraket. Daarnaast kan men vanop deze basis ook militaire Arrow raketten lanceren. Het complex bevindt zich nabij de stad Rishon LeZion en de basis werd genoemd naar de Palmachim kibboets. De Shavit raket wordt gebruikt om kleine Israëlische vrachten met in de ruimte te brengen en werd tussen 1988 en 2007 al zeven maal gelanceerd vanop de Palmachim Air Force Base. Door zijn ligging aan de Middellandse Zee is deze plaats zeer goed geschikt voor het lanceren van raketten aangezien men geen last heeft van nabijgelegen dorpen en brokstukken geen schade kunnen veroorzaken op land. Tussen 1987 en 2007 zouden er vanop deze basis al meer dan 40 raketten gelanceerd zijn.

Lancering van een Sojoez raket vanop de Plesetsk lanceerbasis in Rusland

De Plesetsk Cosmodrome bevindt zich 800 kilometer ten noorden van de Russische hoofdstad Moskou en is een belangrijke Russische militaire lanceerbasis. De Sovjet-Unie startte in 1957 met de bouw van de lanceerbasis die oorspronkelijk gebruikt werd voor het testen en lanceren van R-7 raketten. Een dorpje in de buurt van de lanceerbasis kreeg de naam Mirny en deed vooral dienst als verblijf voor de vele ingenieurs en militairen.

Sinds de evolutie halverwege de twintigste eeuw in de ontwikkeling van lanceermiddelen voor militaire doeleinden zochten meer en meer grootmachten naar manieren om raketten te kunnen lanceren vanop zee. Landen als Amerika, Rusland, China en Frankrijk beschikten over een vloot onderzeers die militaire raketten konden lanceren van op gelijk welke plaats op Aarde. Raketten bestemd voor de ruimtevaartdoeleinden werden enkel gelanceerd vanop vaste lanceerbasissen verspreid over de verschillende continenten. Enkele multinationals besloten begin de jaren '90 om een eigen lanceercomplex te bouwen dat zich zou kunnen verplaatsen op zee. Op deze manier zou men slechte weersomstandigheden en grote onkosten kunnen ontlopen. Het Amerikaanse bedrijf Boeing, het Russische ruimtevaartbedrijf RSC Energia en het Noorse maritieme bedrijf Kvaerner sloegen de handen in elkaar om dit project te verwezelijken. In Noorwegen werd een reusachtig boorplatform omgebouwd dat zou dienen als lanceerplatform en in Engeland werd een commando- en assemblageschip gebouwd. De thuishaven van dit hele complex werd Long Beach (westkust van Amerika) en tal van Russische ondernemingen zorgden voor het verder uitbouwen van het lanceerplatform. Dit reusachtig drijvend lanceerplatform heeft een lengte van 133 meter en het dek is 78 op 66 meter groot. Het ontwerp van het lanceerplatform werd gebaseerd op dat van een catamaran aangezien dergelijke schepen voor meer stabiliteit zorgen. Vanop dit lanceerplatform worden de Zenit 3SL raketten gelanceerd voor commerciële doeleinden. Alle lanceringen vinden plaats in de Stille Oceaan in de buurt van de evenaar aangezien een raket hier extra snelheid krijgt door de aardrotatie en er minder correctie nodig is om een geostationaite inclinatie te bereiken.

Lancering van een Indiase PSLV raket vanop het Satish Dhawan Space Centre

Het Satish Dhawan Space Sentre (SHAR) is het belangrijkste lanceercomplex van de Indian Space Research Organisation (ISRO). Dit complex bevindt zich nabij Sriharikota, 80 kilometer ten noorden van de stad Chennai. In oktober 1971 werd deze lanceerbasis voor het eerst gebruikt toen India voor het eerst sondeerraketten lanceerde.

Dit gebeurde vandaag in 2006

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen

Messier 61

Messier 61

M61 is een van de grotere sterrenstelsels dat deel uitmaakt van de bekende 'Virgocluster'. Dit spiraalvormig sterrenstelsel heeft een schijnbare diameter van 6' wat op een afstand van 60 miljoen…

Lees meer...

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

1%

Sociale netwerken