Korte geschiedenis van de neutrino

Geschreven door
Beoordeel dit item
(1 Stem)
  • 1931 - een hypothetisch deeltje wordt voorspeld door theorist Wolfgang Pauli. Pauli baseerde zijn voorspelling op het feit dat de energie en de impuls niet kon worden behouden in een bepaald radioactief bederf. Pauli stelde voor dat deze ontbrekende energie onzichtbaar weg zou kunnen worden gedragen door een neutraal deeltje dat aan de detectie ontsnapte, een gewaagd idee.
  • 1934 - Fermi van Enrico ontwikkelt een uitvoerige theorie van radioactief bederf, met inbegrip van het hypothetische deeltje van Paul. Met de neutrino inclusief, verklaart Fermi's theorie vele waargenomen experimentele resultaten.
  • 1959 - De ontdekking van een deeltje dat de binnen verwachte kenmerken van een neutrino past wordt aangekondigd door Clyde Cowan en Fred Reines (een mede-oprichter van super-Kamiokande; professor UCI emeritus en ontving de Nobelprijs van 1995 in fysica voor zijn bijdrage tot de ontdekking). Dit neutrino werd later bepaald om de partner van het elektron te zijn.
  • 1962 - De experimenten bij Nationaal Laboratorium Brookhaven en CERN, het Europese Laboratorium voor Kernfysica maken een verrassende ontdekking: neutrino's geproduceerd in associatie met muons gedragen zich niet hetzelfde als deze geproduceerd met elektronen. In feite hebben ze een tweede type van neutrino ontdekt, de muon-neutrino.
  • 1968 - het eerste experiment om (elektronen) neutrino's te ontdekken die door de brandende Zon wordt geproduceerd (gebruikmakend van een ondergronds reservoir van chloor) rapporteert dat slechts de helft van de verwachte neutrino's waargenomen worden. Dit is de oorsprong van het al lang bestaande "zonneneutrinoprobleem." De mogelijkheid dat de missende elektronenneutrino's getransformeerd werden in een ander niet op te sporen type (niet detecteerbaar in dit experiment), werd al snel voorgesteld, maar de onbetrouwbaarheid van het zonnemodel waarop de verwachte neutrinowaarden gebaseerd waren wordt aanvankelijk beschouwd als een meer waarschijnlijke verklaring.
  • 1978 - Het tau-deeltje wordt ontdekt bij SLAC, het Stanford Linear Accelerator Center. Het wordt spoedig erkend om een zwaardere versie van het elektron en muon te zijn, en zijn bederf stelt de zelfde duidelijke onevenwichtigheid van energie en impuls tentoon die Pauli ertoe bracht om het bestaan van neutrino in 1931 te voorspellen. Het bestaan van een derde neutrino verbonden aan tau wordt vandaar geconcludeerd, hoewel dit neutrino niet direct werd waargenomen.
  • 1985 - Het IMB-experiment, een grote waterdetector zoekend naar protonbederf maar dat ook neutrino's ontdekt, merkt op dat er minder muon-neutrinointeractie wordt waargenomen dan verwacht. De anomalie is aanvankelijk aangenomen om een fout van detectorondoelmatigheden te zijn.
  • 1985 - een Russisch team meldt voor het eerst een meting van een niet-nul neutrinomassa. De massa is uiterst klein (10.000 keer minder dan de massa van het elektron), maar de verdere pogingen om de meting te reproduceren slagen niet.
  • 1987 - Kamiokande, een andere grote waterdetector die naar protonbederf zoekt, en IMB detecteren een gelijktijdige uitbarsting van neutrino's van Supernova 1987A.
  • 1988 - Kamiokande, een andere waterdetector die protonbederf zoekt maar beter in staat is om muon-neutrinointeractie van die van elektronenneutrino te onderscheiden, rapporteert dat zij slechts ongeveer 60% van het verwachte aantal muon-neutrinointeractie waarneemt.
  • 1989 - Frejus- en NUSEX-experimenten, veel kleiner dan Kamiokande of IMB, en het gebruiken van ijzer in plaats van water als neutrinodoel, melden geen tekort van muon-neutrinointeractie.
  • 1989 - De experimenten bij CERN'S Grote Elektron-Positon (LEP)-versneller bepalen dat geen extra neutrino's voorbij de drie reeds gekende kunnen bestaan.
  • 1989 - Kamiokande wordt het tweede experiment om neutrino's van de Zon te ontdekken, en bevestigt de al lang bestaande anomalie door ongeveer slechts 1/3 te vinden het verwachte aantal.
  • 1990 - na een verbetering die de capaciteit verbetert om muon-neutrinointeractie te identificeren, bevestigt IMB het tekort van de interactie van muon neutrino die door Kamiokande worden gemeld.
  • 1994 - Kamiokande vindt een tekort van hoge-energie muon-neutrinointeractie. Muon-neutrino's die de grootste afstanden reizen van het productiepunt naar de detector tonen de grootste uitputting aan.
  • 1994 - Kamiokande en de IMB-groepen werken samen om de capaciteit van waterdetectors te testen en te onderscheiden van muon- en elektron-neutrinointeractie, gebruikmakend van een teststraal bij het KEK versnellerlaboratorium. De resultaten bevestigen de geldigheid van vroegere metingen. De twee groepen zullen de kern van het super-Kamiokande project gaan vormen.
  • 1996 - de detector super-Kamiokande begint met metingen.
  • 1997 - het Soedan-II experiment wordt de eerste ijzerdetector om de verdwijning van muon-neutrino's waar te nemen. Het verdwijningsaantal gaat akkoord met hetgeen dat waargenomen werd door Kamiokande en IMB.
  • 1997 - super-Kamiokande meldt een tekort van kosmische straal muon neutrino's en zonne-elektronenneutrino's, aan de aantallen die bij metingen door vroegere experimenten werden verricht.
  • 1998 - de super-Kamiokande kondigt bewijsmateriaal aan van niet-nul neutrinomassa op de 1998 Neutrinoconferentie.
Vancanneyt Sander

Oprichter & beheerder van Spacepage & Poollicht.be
Sterrenkunde en ruimteweer redacteur.

Dit gebeurde vandaag in 1992

Het gebeurde toen

De Belgische astronaut Dirk Frimout keert na een ruimtemissie van 8 dagen en 22 uur met het Amerikaanse ruimteveer Atlantis terug naar de Aarde. In het vrachtruim van het ruimteveer bevonden zich twee Spacelab-platformen waarop een deel van de instrumenten bevestigd werden voor deze eerste Atmospheric Laboratory for Applications and Science (ATLAS-1) missie. De ATLAS ruimtemissies maakten deel uit van NASA's Mission to Planet Earth programma waarbij men onze planeet nauwkeurig onderzocht. Tijdens deze Space Shuttle missie werden veertien wetenschappelijke onderzoeken uitgevoerd met behulp van twaalf instrumenten die ontwikkeld werden door diverse landen waaronder ook België. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Geplande evenementen

Geen geplande evenementen
Meer Evenementen

NGC 7026

NGC 7026
NGC 7026 is een planetaire nevel die we kunnen terugvinden in het sterrenbeeld Zwaan (Cygnus). Deze planetaire nevel heeft een opvallend uiterlijk aangezien één van de twee kanten helderder is…

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

12%

Sociale netwerken