Mars is vanaf de zon gezien de vierde planeet in ons zonnestelsel. Dit hemelobject bevindt zich tussen de banen van de Aarde en Jupiter en wordt vaak de 'rode planeet' genoemd aangezien deze planeet vanop de Aarde te zien is als een heldere roodachtige ster. Net als de planeten Mercurius, Venus en de Aarde is Mars ook een terrestrische planeet met een dunne atmosfeer. Mars heeft ongetwijfeld op alle vlakken de meeste gelijkenissen met de Aarde maar dankzij zijn zeer dunne atmosfeer en een gebrek aan magneetveld en magnetosfeer is leven op Mars vandaag de dag onmogelijk. Mars dankt zijn naam aan de Romeinse god van de oorlog. Deze planeet viel al op in de Oudheid omdat zijn baan tussen de sterren onregelmatig was en omdat de helderheid van Mars soms spectaculair toenam.

Het aantal zonnevlekken en magnetische polariteit van zonnevlekken varieert met een periode van ongeveer 11 jaar (22 jaar magnetische). Rond het zonneminimum zijn er weinig zonnevlekken zichtbaar en kan het gebeuren dat de zon enkele dagen volledig blanco is. Ongeveer 18 maanden voordat de oude cyclus eindigt, kunnen al enkele vlekken van de nieuwe cyclus op de zon verschijnen nabij 25 graden noorderbreedte of zuiderbreedte, met de overblijvende zonnevlekkengroepen die zich op beide zijden van de evenaar bevinden. Nadat de zonnevlekken uit de oude cyclus "gestorven" zijn, zullen de nieuwe vlekken groter worden en zullen er meer nieuwe vlekken gevormd worden. Met deze sprong in zonnevlekkenvorming verspreiden deze vlekken zich naar hogere breedtegraden tot 30 graden noordelijk of zuidelijk, die aangeven dat de nieuwe cyclus aan het opkomen is (enkele kortdurende zonnevlekken kunnen ontstaan tot 70 graden noordelijk of zuidelijk). De zonnevlekken vormen zich in verscheidene groepen, bestaande uit een grotere dominante zonnevlekleider of zonnevlekkenleider, vaak gevolgd aangezien de zon draait door wat kleinere staartvlekken. De activiteit verspreidt zich ook in locatie, met elke hemisfeer die een onregelmatige brede gordel vormt van zonnevlekkenactiviteit die langzaam naar de evenaar drijft wanneer de cyclus verdergaat.

Een spiraalstelsel in Sculptor met een magnitude van 7.1. Voor ons ligt het te zuidelijk maar moest je ooit de kans krijgen om eens naar het zuidelijk halfrond te reizen en een telescoop bij je te hebben is dit stelsel zeker de moeite waard. Met een telescoop van 50cm en groter (en een echte donkere hemel) zou je 3 bolclusters kunnen waarnemen in dit stelsel.

Mythologie

Dit sterrenbeeld deed zijn intrede nadat de mensheid de eerste lange zeereizen had gemaakt en hiervoor maakte de sterren van deze constellatie lang deel uit van het sterrenbeeld Centaur. Het Zuiderkruis spelt een zeer belangrijke rol binnen de scheepvaart doordat zijn vier sterren wijzen naar de hemelse Zuidpool waar geen heldere sterren, zoals de Poolster aan de hemelse Noordpool, herkenbaar zijn.

Historiek

Dit sterrenbeeld heeft zijn naam te danken aan Nicolas Louis de Lacaille tijdens zijn verblijf aan Kaap de Goede Hoop in het jaar 1751 tot 1752. De oorspronkelijke naam was Norma et Regula. Het sterrenbeeld werd voorheen ook nog de zuidelijke driehoek genoemd (er is geen verband met Triangulum Australis) of ook Quadrans Euclidis. Aangezien het sterrenbeeld zich op het zuidelijk halfrond bevindt is er geen mythologie aan verbonden. Door veranderingen in de grenzen van het sterrenbeeld verloor het enkele heldere sterren uit Norma. Het is om die reden dat dit sterrenbeeld dus geen α of β ster bevat, deze sterren zijn verhuisd naar het sterrenbeeld Scorpius onder de nam N Scorpii en H Scorpii.

Algemeen

Triangulum Australe is een klein sterrenbeeld die men kan terugvinden op het zuidelijk halfrond waarvan de drie helderste sterren, van tweede en derde magnitude, een gelijkzijdige driehoek vormen. Het sterrenbeeld werd geïntroduceerd door John Bayer in 1603.