Dit Engelstalige boek van 306 pagina’s is bedoeld als een gids doorheen de Messierlijst. De eerste drie hoofdstukken leggen ons uit wie Charles Messier was, hoe James O’Meara zijn waarnemingen gedaan heeft en hoe het boek in elkaar steekt. Zeer interessant om die drie hoofdstukken eens door te nemen. Het grootste hoofdstuk van dit boek is het vierde waarin alle Messierobjecten behandeld worden.

Wie op zoek is naar een kwalitatieve telescoop waar je haast alles mee kan zien dan is deze telescoop echt wel de moeite. Naast de goede optiek en de 30cm spiegel staat het garant om ook de zwakke deep-sky objecten aan te kunnen. Dankzij de handige intelliscope kan je door middel van push-to elk gewenst object in een mum van tijd in het beeldveld toveren.

M43 maakt deel uit van de Orionnevel (M42) maar wordt er visueel van gescheiden door enkele donkere nevels. De nevel omringd de jonge veranderlijke ster NU Orionis, die M43 doet oplichten.

M59 is een van de grotere elliptische sterrenstelsel in het virgocluster. Het stelsel staat op een afstand van ongeveer 60 miljoen lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 90.000 lichtjaar. De onderlinge afstand tussen M59 en zijn naaste buur M60 bedraagt slechts 24', waardoor beide objecten in een binoculair of bij lage vergroting in eenzelfde beeldveld staan.

M62 is een van de helderste bolvormige sterrenhopen in Ophiuchus en heeft opvallend onregelmatige vorm. De bolhoop bevindt zich ook dicht bij de kern van onze melkweg, op slechts 6100 lichtjaar. Waarschijnlijk wordt die ongewone vorm veroorzaakt door gravitationele invloeden vanuit de kern van ons sterrenstelsel. M62 ligt op 22.500 lichtjaar van onze zon en heeft een werkelijke diameter van ongeveer 100 lichtjaar. In 1973 waren er reeds een 90tal veranderlijke sterren ontdekt in de cluster, waarvan de meeste van het type RR Lyrae.

M65, M66 en NGC 3628 zijn drie spiraalstelsels in het sterrenbeeld de Leeuw die vlak bij elkaar liggen. De eerste twee worden gescheiden door slechts 21'. Samen vormen deze drie objecten het Leo Triplet. M65 en M66 zijn respectievelijk van het type Sa en Sb. De twee sterrenstelsels hebben een diameter van 50.000 en 70.000 lichtjaar en staan op een afstand van enkele tientallen miljoenen lichtjaren. Tot nu toe zijn er reeds drie supernovae ontdekt in het sterrenstelsel, waarvan de laatste in 1997.

M99 is een spiraalstelsel uit het Virgocluster van sterrenstelsels. Doordat we het sterrenstelsel vanuit bovenaanzicht bekijken zijn de spiraalarmen mooi te zien op fotografische opnames of in grote telescopen. Opvallend is dat M99 erg asymmetrisch is, dit komt waarschijnlijk door een botsing met een andere galaxie in het verleden. Een ander noemenswaardig weetje is dat het sterrenstelsel zich met 2300 km / seconde van ons verwijderd, het is daarmee het 'snelste Messierobject'.

Een spiraalstelsel van magnitude 10 in Virgo. Dit stelsel ligt niet ver van NGC4206 en NGC4222. NGC4216 is een mooi "edge-on"stelseltje dat niet ver van het centrum van de Virgocluster ligt. Volgens astronomen is dit een balkspiraalstelsel maar echt zeker is het nog niet. Vanwege de hoek die wij maken t.o.v. NGC4216 treden er enkele moeilijkheden op om nauwkeurig de klasse te bepalen. Met een redelijke telescoop en een donkere hemel zijn er toch enkele details zoals stofbanen waar te nemen ondanks de scherpe hoek.

Een planetaire nevel in Ophiuchus  van magnitude 8.1. Dit is een zeer kleine maar uiterst heldere PN. Door een binoculair kan je hem al zien als een kleine puntje, sterk gelijkend op een ster. In telescopen toont hij zich als een ovale vlek die weinig details vertoont. Het is trouwens 1 van de helderste PN die wij kunnen zien aan de nachtelijke hemel.

Een planetaire nevel in Sagittarius van magnitude 10.1. Ook bekend als "The Little Gem". Het uiterlijk is vrij eenvoudig, een ovale schijf zonder veel details. In het centrum is er een lichte verdonkering.