Na het succes van de eerste Russische Lunokhod maanwagen in 1970 werd op 8 januari 1973 een tweede Lunokhod maanrover gelanceerd. Net zoals bij de eerste Lunokhod missie werd ook deze tweede Sovjet-maanwagen naar het oppervlak van de maan gebracht in een speciaal ontworpen lander dat de naam Luna 21 kreeg.

Lunokhod 1 was de eerste van twee onbemande wagentjes die door de Sovjet-Unie ontwikkeld werden en tot op het oppervlak van de maan gebracht werden. Het ruimtetuig dat de Lunokhod 1 maanwagen tot op de maan bracht, kreeg de naam Luna 17 en werd op 10 november 1970 gelanceerd vanop de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan.

Mars 1 (ook wel gekend onder de namen Mars 2MV-4 of Sputnik 23) was de derde Russische kunstmaan die ontwikkeld werd voor de studie van de planeet Mars. De Sovjet-Unie wou met deze eerste ruimtesonde uit het Mars programma als eerste land de planeet Mars verkennen nadat het enkele jaren eerder al onze maan verkende. Deze ruimtesonde werd op 1 november 1962 gelanceerd vanop de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan. Normaal zou het Mars 1 ruimtetuig een scheervlucht moeten maken hebben over het oppervlak van Mars op een hoogte van 11 000 kilometer maar op weg naar deze planeet verloor de vluchtleiding alle contact met de Marsverkenner.

Mars 96 was een onbemande Russische ruimtesonde die in 1996 gelanceerd werd. Ondanks zijn vele doelstellingen, tal van wetenschappelijke instrumenten en prestigieuze missie ging het ruimtetuig kort na de lancering verloren door het falen van een rakettrap. Normaal had de Mars 96 ruimtesonde de atmosfeer en het oppervlak van de rode planeet uitvoerig moeten bestuderen terwijl er vier kleinere tuigjes naar het oppervlak van Mars gestuurd werden voor geologisch en meteorologisch onderzoek. Door deze missie zouden wetenschappers tal van vragen kunnen beantwoorden en zou men een beter beeld krijgen over de evolutie van Mars.

De Russische Kapustin Yar lanceerbasis werd in mei 1946 opgericht en is gelegen in de oblast Astrachan. Na zijn oprichting werden vanop deze basis buitgemaakte Duitse V-2 raketten getest en Kaputsin Yar was de eerste lanceerbasis van de Sovjet R-2 ballistische raket. Naarmate deze militaire basis verder uitbreidde besloot men vanaf deze plaats ook Kosmos 2 en Kosmos 3 draagraketten te lanceren waardoor Kapustin Yar ook de titel "cosmodrome" kreeg. Tussen 1957 en 1961 werden boven dit gebied vijf nucleaire testen gehouden en Kapustin Yar wordt vaak ook vernoemd bij Russische UFO meldingen. In totaal zouden er tussen 1946 en 2007 meer dan 3 500 raketten gelanceerd zijn vanop Kapustin Yar waarvan ongeveer 80 een vracht in de ruimte brachten. Vandaag de dag worden nauwelijks nog draagraketten gelanceerd vanop deze lanceerbasis.

Het Pirs docking compartment is een Russische module dat zich aan de Zvezda module van het ISS ruimtestation bevindt. Deze 4,9 meter lange module wordt vooral gebruikt als luchtsluis wanneer Russische ruimtevaarders een ruimtewandeling uitvoeren met hun Orlan-M ruimtepakken.

Begin de jaren '70 stuurde de Sovjet-Unie een reeks ruimtetuigen en landers naar Mars om deze planeet van nabij te bestuderen. De Mars 2 en Mars 3 missies waren twee identiek dezelfde ruimtetuigen die bestonden uit een orbiter en een lander. Beide tuigen hadden samen een gewicht van 4,6 ton. Mars 3 werd op 28 mei 1971 gelanceerd vanop de Baikonur lanceerbasis door middel van een krachtige Russische Proton-K raket en op 2 december 1971 bevond dit tuig met zijn lander zich in een baan om de rode planeet.

Phobos was de naam van een onbemand Russisch ruimteproject waarbij de Sovjet-Unie twee ruimtesondes lanceeerde die de planeet Mars en zijn twee maantjes van nabij moesten bestuderen. Beide tuigen werden in juli 1988 gelanceerd van op de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan. Dit hele project was in samenwerking met 14 andere landen waaronder Zweden, Zwitserland, Oostenrijk, Frankrijk, West Duitsland en Amerika die ondermeer wetenschappelijke instrumenten ontwikkelden voor deze ruimtetuigen. De twee Phobos Marsverkenners hadden als belangrijkste taken onze zon te observeren tijdens hun reis naar Mars alsook de atmosfeer en het oppervlak van de rode planeet te bestuderen. Beide ruimtetuigen werden geplaagd door technische problemen en slechts een van hen stuurde foto's terug naar de Aarde van het Marsoppervlak.

De Russische Progress ruimtetuigen zijn onbemande bevoorradingscapsules die in de ruimte gebracht worden door middel van Russische Soyuz draagraketten en waarvan het ontwerp afgeleidt werd van dat van de Soyuz ruimtetuigen. Toen de Sovjet Unie begin de jaren 70 begon met zijn langdurige bemande ruimtemissies zocht men een manier om kosmonauten in de ruimte te bevoorraden aangezien deze maar een beperkte hoeveelheid cargo konden meenemen met de Soyuz ruimtecapsules.

GLONASS staat voor 'Global Navigation Satellite System' (GLObal'naya NAvigatsionnaya Sputnikovaya Sistema) en is de Russische tegenhanger van het Amerikaanse Global Positioning System (GPS) navigatiesysteem. Dit netwerk van Russische navigatiesatellieten werd door de Sovjet-Unie vanaf 1976 ontwikkeld en was een eerste maal operationeel in 1991.