De Internationale Astronomische Unie stelde de officiële definitie samen wat een planeet precies is. Een planeet is een hemellichaam binnen het zonnestelsel dat aan volgende voorwaarden voldoet:

Weinig wind, bewolkt, een zachte herfstdag... ideaal weer voor waterraketten te lanceren!
Bovenaan het programma stond de lancering van "het bolleke", een zeer compacte raket met speciale bolvormige vorm. De Spacepage launch facility werd terug klaargemaakt voor een namiddag vol verassingen en spectaculaire beelden...

M8 of de Lagunenevel is de mooiste van een trio van drie emissienevels in Sagittarius: M8, M17 en M20. De nevel moet zeker niet onderdoen voor M42 (de Orionnevel), maar doordat het in onze streken niet zo hoog komt wordt hij vaak ondergewaardeerd. M8 is een grote emissienevel met een open cluster binnenin. Deze cluster met jonge sterren verwarmt het gas in de nevel en zorgt ervoor dat deze licht uitstraalt. De naam Lagunenevel komt van een donkere lijn of lagune die reeds in een binoculair zichtbaar is (in het engels "the lagoon" genoemd), die de heldere regio's van de nevel scheid.

M17 is een emissienevel in Sagittarius die qua schoonheid zeker niet moet onderdoen voor de Orionnevel, indien hij in onze streken hoger aan de hemel mocht komen. De nevel is vooral bekend onder de naam 'omeganevel', vanwege de grote gelijkenis met de Griekse brief Omega. Ook in de nevel van M17 vindt men een open sterrenhoop van een 30tal leden, maar deze zijn minder opvallend dan bij M16. In de omeganevel worden er nog steeds massaal nieuwe sterren gevormd.

M33 behoort samen met M31 en onze melkweg tot de lokale groep; een cluster van een dertigtal sterrenstelsels waarvan onze melkweg een van de grootste is. Op fotografische opnamen valt de spiraalstructuur heel fel op, M33 is een spiraalstelsel van het type Sc. Ook de heldere kern en de tientallen (rode) nevels, talloze (open en bolvormige) sterrenhopen en stofbanden zijn duidelijk zichtbaar. De spiraalarmen bestaan vooral uit zeer jonge sterren, meestal blauwe superreuzen. De absolute magnitudes variëren dan ook van -9 tot -1. De talrijke rode nevels (die voornamelijk bestaan uit geïoniseerd waterstof) hebben vaak een eigen NGC-nummer. Zo is er een opvallende nevel, die reeds zichtbaar is in middelmatige telescopen, met een doorsnede van 1000 lichtjaar die het nummer NGC 604 heeft gekregen. Tot nu toe zijn er nog maar een viertal novae waargenomen in M33, wat opvallend weinig is in vergelijking met andere sterrenstelsels.

M34 is een heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Perseus. De cluster ligt op een afstand van 1400 lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 14 lichtjaar, wat overeenkomst met een schijnbare diameter van 34'. De leeftijd van M34 werd bepaald op 180 miljoen jaar.

M43 maakt deel uit van de Orionnevel (M42) maar wordt er visueel van gescheiden door enkele donkere nevels. De nevel omringd de jonge veranderlijke ster NU Orionis, die M43 doet oplichten.

M50 is een open sterrenhoop in het wintersterrenbeeld Monoceros. De cluster staat op een afstand van ongeveer 3200 lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 20 lichtjaar. De leeftijd van M50 wordt geschat op een kleine 80 miljoen jaar.

M55 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius. De bolhoop heeft opvallend weinig variabele sterren in vergelijking met andere, slechts een zestal (van het type RR Lyrae) zijn er momenteel bekend. M55 is ook relatief groot, met een diameter van 19'.

M63 of NGC 5055 is een spiraalstelsel in Canes Venatici en draagt de naam zonnebloemsterrenstelsel (sunflowergalaxy in het Engels). Het sterrenstelsel maakt waarschijnlijk deel uit van een cluster waartoe ook M51 behoord. Op 25 mei 1971 werd er een supernovae van het type Ia ontdekt in M63, die magnitude 11.8 bereikte.