M45 is waarschijnlijk de meest bekende open sterrenhoop, en is zelfs in zwaar lichtvervuilde strepen zichtbaar met het blote oog. M45 is beter bekend onder naam Plejaden, maar wordt ook wel het 'Zevengesternte' genoemd, omdat er normaal 7 sterren zichtbaar zijn met het blote oog. De meeste van de ruim 500 leden zijn blauwwitte reuzensterren met spectraaltype B. Aangezien de plejaden op amper 400 lichtjaar staan, wat dichtbij is op astronomische schaal, neemt deze cluster een gebied van 100'x120' in. De zeven helderste sterren heten Alcyone, Electra, Atlas, Maia, Merope, Taygeta, Pleione, Celaeno en Astrope. Op fotografische opnames is er duidelijk een nevel zichtbaar die de plejaden omhult, dit is de Merope-nevel of IC 349.

M48 was lange tijd een van de missende objecten in de messiercatalogus. Waarnemers konden geen object vinden op de coördinaten die Messier had opgeschreven in zijn cataloog. Nu wordt aangenomen dat Messier een fout maakte in de berekening van de hemelcoördinaten en het object dat Messier bekeek was de open sterrenhoop NGC2548. Deze cluster is een losse verzameling van ongeveer 80 sterren.

M82 is samen met M81 wellicht het bekendste paar sterrenstelsels aan de hemel. Beide objecten zijn in eenzelfde beeldveld zichtbaar bij lage vergrotingen. Zowel M81 als M82 zijn spiraalstelsels, maar de eerste bekijken we vanuit bovenaanzicht, de andere uit zijaanzicht. Enkele tientallen miljoenen jaren gelden kwam de grotere (en tien maal massievere) M81 dichtbij zijn kleinere buur welke een massale starburst veroorzaakte in M82. Beide sterrenstelsels zijn verbonden met een waterstofbrug, waarschijnlijk ook een gevolg van de dichte nadering. De massa van het M82 wordt geschat op ongeveer 70 miljard zonnemassa's. In 1961 werd M82 herontdekt, deze keer als radiobron, namelijk 3C231.

M83 is een sterrenstelsel dat deels een spiraal-, deels een balkspiraalstelsel is. Doordat we het sterrenstelsel langs boven bekijken zijn de spiraalarmen duidelijk zichtbaar. Op fotografische opnames is de spiraalstructuur dan ook duidelijk zichtbaar, samen met talrijke rode en blauwe nevels waarin massaal nieuwe sterren ontstaan. M83 is ook bekend onder de naam 'Southern Pinwheel', vanwege de opvallende gelijkenis met M33 in Triangulum. Het sterrenstelsel maakt deel uit van de Centaurus-groep van sterrenstelsels, die gedomineerd wordt door Centaurus A (NGC 5128). Momenteel zijn er reeds een zestal supernovae ontdekt in M83, en dat terwijl er maar 1 om de 300 jaar zou voorkomen.

M90 is een van de grotere sterrenstelsels in het Virgocluster. Opvallend is dat er in de spiraalarmen geen nieuwe sterren meer worden gevormd, een soort fossiel sterrenstelsel. Enkel in het centraal gedeelte van M90 worden er nog nieuwe sterren gevormd. Sommige astronomen vermoeden dat het sterrenstelsel verder zal evolueren tot een van het type S0 (zoals M64).

Een open cluster die te vinden is in Vulpecula. Deze cluster is samengesteld uit ongeveer 100 sterren waarvan de meeste met een helderheid van magnitude 11 schijnen. Gelukkig voor ons hangen er achter de cluster stofwolken die voor een duidelijk contrast zorgen. De cluster bevindt zich op een afstand van 9400 lichtjaar van ons zonnestelsel.

Een spiraalstelsel van magnitude 10 in Virgo. Dit stelsel ligt niet ver van NGC4206 en NGC4222. NGC4216 is een mooi "edge-on"stelseltje dat niet ver van het centrum van de Virgocluster ligt. Volgens astronomen is dit een balkspiraalstelsel maar echt zeker is het nog niet. Vanwege de hoek die wij maken t.o.v. NGC4216 treden er enkele moeilijkheden op om nauwkeurig de klasse te bepalen. Met een redelijke telescoop en een donkere hemel zijn er toch enkele details zoals stofbanen waar te nemen ondanks de scherpe hoek.

Een spiraalstelsel van magnitude 10.7 (sommige bronnen geven dan weer een magnitude van 13 of lager) in Coma Berenices. Dit stelsel ligt niet ver van NGC4565, een vrij bekend "edge-on"stelsel. Net als alle andere dichtbij gelegen spiraalstelsels toont NGC4559 vrij heldere stervormingregio's in zijn armen net als relatief duidelijke stofbanen.

Een reflectienevel in het sterrenbeeld Orion met een grote van 8' bij 5'. In de nevel zelf liggen enkele warme, blauwe sterren en enkele wat koelere gele sterren.

Een mooi spiraalstelsel in Virgo van magnitude 10. Een mooi stelsel in de Virgocluster vlakbij M49. Het is tevens een mooi voorbeeldje van een "face-on"stelsel. De afstand tussen dit stelsel en ons wordt geschat op ongeveer 52 miljoen lichtjaar.