SELENE staat voor Selenological and Engineering Explorer en was een Japanse onbemande ruimtesonde die gedurende één jaar en acht maanden wetenschappelijk onderzoek heeft verricht vanuit een lage baan om de Maan. SELENE, in Japan ook gekend onder de naam 'Kaguya' werd op 14 september 2007 samen met nog twee kleine hulpsatellieten gelanceerd vanop de Tanegashima lanceerbasis. Dit was de tweede Japanse ruimtesonde die in een baan om onze trouwe buur gebracht werd.

Chandrayaan-1 was de naam van de eerste Indiase Maanverkenner. Deze onbemande ruimtesonde werd in 2008 in de ruimte gebracht en werd gebouwd in opdracht van de Indian Space Research Organisation (ISRO) met als belangrijkste doel het maanoppervlak zeer gedetailleerd in kaart te brengen. Aangezien dit de eerste Indiase maanverkenner was, was dit voor de ISRO en zijn ingenieurs dan ook een hele uitdaging.

De Amerikaanse Ranger 8 missie maakte deel uit van het onbemande Ranger programma en had als doel een ruimtetuig te laten neerstorten op het oppervlak van de Maan. Op 17 februari 1965 werd Ranger 8 in de ruimte gebracht vanop de Cape Canaveral lanceerbasis waarna deze Maanverkenner drie dagen later aankwam bij onze trouwe buur.

Luna 3 was het derde onbemande ruimtetuig uit het Sovjet-Luna ruimteprogramma en was de eerste kunstmaan ter wereld dat beelden terugstuurde naar de Aarde van de achterkant van de maan. De Sovjet-Unie zette dankzij deze Luna 3 ruimtesonde een grote stap voorwaarts in de exploratie van de maan en zorgde voor grote wetenschappelijke opschudding toen het de eerste beelden vrijgaf van de achterkant van de maan.

Luna 16 is ongetwijfeld één van Rusland's grootste onbemande ruimtevaart successen. Tijdens deze missie werd met succes een lander op het maanoppervlak gebracht waarna een kleinere sonde een bodemstaal van het maanoppervlak terug naar de Aarde bracht. Dit was, na de Apollo 12 en Apollo 13 missies, het derde tuig dat bodemstalen van de maan terug naar de Aarde bracht. Hierdoor werd Rusland het tweede land in de wereld dat beschikte over een staal van een ander hemellichaam.

Na het succes van de eerste Russische Lunokhod maanwagen in 1970 werd op 8 januari 1973 een tweede Lunokhod maanrover gelanceerd. Net zoals bij de eerste Lunokhod missie werd ook deze tweede Sovjet-maanwagen naar het oppervlak van de maan gebracht in een speciaal ontworpen lander dat de naam Luna 21 kreeg.

Lunokhod 1 was de eerste van twee onbemande wagentjes die door de Sovjet-Unie ontwikkeld werden en tot op het oppervlak van de maan gebracht werden. Het ruimtetuig dat de Lunokhod 1 maanwagen tot op de maan bracht, kreeg de naam Luna 17 en werd op 10 november 1970 gelanceerd vanop de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan.

Surveyor 1 was de eerste lander uit het Amerikaanse Surveyor ruimteprogramma dat als belangrijkste doel had een zachte landing te maken op het maanoppervlak. De Rangers hadden de Maan van dichtbij gefotografeerd en nu was het de taak aan de Suveyors om het oppervlak van de Maan te fotograferen vanop de Maan zelf. Op 30 mei 1966 werd de eerste Surveyor lander in de ruimte gebracht vanop de Cape Canaveral lanceerbasis waarna het tuig op 2 juni 1966 een zachte landing maakte op het oppervlak van onze trouwe buur.

Begin de jaren '60, toen men het bemande Amerikaanse Apollo maanprogramma aan het ontwerpen was, was één van de grootste uitdagingen voor de ingenieurs het ontwerpen van een systeem waarmee men een zachte landing zou kunnen maken op het oppervlak van de maan en later ermee zou kunnen terugkeren naar de Aarde. Verschillende ideeën en ontwerpen werden voorgelegd aan de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA maar uiteindelijk kwam het Lunar Excursion Module project er uit als winnaar warna men van start ging met de bouw en ontwikkeling van de Lunar Excursion Module of kortweg 'LEM'. Het Amerikaanse bedrijf Grumman kreeg in juli 1962 de leiding over de bouw van de LEM maanlander die zou bestaan uit twee compartimenten waarin zich 64 kilometer bedrading, twee radio's, één computer, 6 motoren, 2 radarinstallaties en tal van wetenschappelijke instrumenten zouden bevinden.

De Amerikaanse Apollo 15 ruimtemissie was de negende bemande Apollo missie. Het was de vierde missie waarbij astronauten zouden landen op het oppervlak van de maan. Deze missie was de start van een nieuwe reeks Apollo ruimtevluchten waarbij de twee astronauten, die zouden landen op de maan, meer tijd zouden doorbrengen op het maanoppervlak met het oog op het uitvoeren van meer wetenschappelijke experimenten. Nog een nieuwigheid aan deze Apollo ruimtemissie was dat voor het eerst de "Lunar Rover" zou meegenomen worden. Die zouden de astronauten kunnen gebruiken om het maanoppervlak meer te kunnen verkennen. Gezagvoerder voor deze missie was astronaut David Scott die eerder al twee ruimtevluchten maakte (Gemini 8 en Apollo 9) en piloot van de Apollo commandomodule was Alfred Worden die net als James Irwin (de piloot van de maanlander) nog nooit eerder een ruimtevlucht had gemaakt.