Een spiraalstelsel in Draco van magnitude 10.8. Het ligt niet zo ver van de bekendere "Cat Eye Nebula" ofwel NGC6543. Het is ook een spiraalstelsel dat met behulp van fotografische middelen zijn spiraalstructuur laat zien ondanks de hoek die we met dit stelsel maken. Door de telescoop is het meer een langwerpig en smal stelsel dat diffuus aan de uiteinden is, de helderheid is eerlijk verdeeld over het stelsel.

Een spiraalstelsel in Pegasus van magnitude 9.5. Het is een van de grotere stelsels die aan de hemel staan te pronken met zijn pracht maar die niet in de Messierlijst voorkomt. Het is ontdekt door William Herschel in 1787. Het staat ongeveer 47 miljoen lichtjaar van ons verwijderd. Het toont ons zijn mooi de spiraalstructuur ondanks het feit dat we een hoek maken t.o.v. dit stelsel.

Een open cluster in Cassiopeia van magnitude 6.7. Deze OC is makkelijk in een binoculair te zien als een wazig vlekje, door de telescoop is het een zwerm van vele, even heldere sterren. Alle leden van de OC schijnen met een helderheid van ongeveer magnitude 11 en de OC is zo'n 16' groot. Voor sommige is het een beetje onbegrijpelijk hoe Messier deze OC over het hoofd heeft kunnen zien.

Een planetaire nevel in Ophiuchus  van magnitude 8.1. Dit is een zeer kleine maar uiterst heldere PN. Door een binoculair kan je hem al zien als een kleine puntje, sterk gelijkend op een ster. In telescopen toont hij zich als een ovale vlek die weinig details vertoont. Het is trouwens 1 van de helderste PN die wij kunnen zien aan de nachtelijke hemel.

Een planetaire nevel in Sagittarius van magnitude 11.1. Zijn vorm is uiterst grillig. Bij lage vergrotingen kan je duidelijk 2 filamenten zien. Bij hogere vergrotingen (en gebruik van filters) wordt duidelijk dat ieder filament nog eens is opgebouwd uit meerdere, kleinere filamenten.

Een planetaire nevel in Ophiuchus  van magnitude 11.3. Ook bekend als "The Little Ghost". Het is een vrij kleine, dougnut-vormige nevel die voor de Pijpnevel ligt. De noordwestelijke rand zou iets helderder zijn.

Een planetaire nevel in Sagittarius van magnitude 10.1. Ook bekend als "The Little Gem". Het uiterlijk is vrij eenvoudig, een ovale schijf zonder veel details. In het centrum is er een lichte verdonkering.

Een planetaire nevel in Aquila van magnitude 11.8. De bijna perfecte bel van gas wordt verstoord in het noorden door nabij gelegen sterren waardoor deze regio vrij diffuus lijkt. De centrale ster is van magnitude 15.

Een planetaire nevel in Andromeda van magnitude 8.6.. De 2de naam van deze PN is de Blauwe Sneeuwbal, een naam die hem niet ten onrechte gegeven is. De helderheid is niet egaal verdeeld over de nevel, de binnenste ring vertoond ook relatief veel details bij hoge vergrotingen en het gebruik van de gepaste filters. Het is een relatief kleine nevel, slechts 2 boogminuten groot als je de halo meetelt.

Een planetaire nevel in Hercules van magnitude 9.7. De 2de naam van deze Planetaire Nevel is de Schildpadnevel. Deze nevel lijkt op geen enkel vlak op een schildpad. Jets van gloeiend heet gas stromen dwars door de halo de heldere ring rond de Planetaire Nevel.