In de nacht van donderdag 17 op vrijdag 18 maart 2011 heeft de Amerikaanse ruimtesonde MESSENGER zich met succes in een baan om de planeet Mercurius gebracht. Na een reis van 2 417 dagen bevindt MESSENGER zich nu in een vaste baan om Mercurius waar het ruimtetuig vanaf begin april vooral het oppervlak en de inwendige structuur van de kleine planeet zal onderzoeken. Op 3 augustus 2004 werd MESSENGER (afkorting voor 'MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging') vanop Cape Canaveral in de ruimte gebracht. Mercurius heeft voor onderzoekers nog steeds zeer veel raadsels zoals de aanwezigheid van de opvallend grote ijzer-nikkel kern die ongeveer even groot is als de Maan. Daarnaast willen men ook bestuderen welke materialen er zich nabij de polen van Mercurius bevinden, hoe het magnetisch veld van deze planeet is ontstaan en waarom de dichtheid van deze planeet zo groot is. De reis van MESSENGER naar Mercurius verliep in verschillende fasen aangezien de planeet het dichtst bij de zon staat en daardoor de hoogste baansnelheid heeft. Zo maakte de 446 miljoen dollar dure MESSENGER scheervluchten langs de Aarde, Venus en Mercurius om het ruimtetuig de juiste snelheid te geven. Indien men MESSENGER meteen naar Mercurius had gestuurd, had de ruimtesonde door de aantrekkingskracht van onze ster een veel te hoge snelheid gehad. Alles samen legde MESSENGER al bijna acht miljard kilometer af en had het ruimtetuig een gemiddelde snelheid van ongeveer 140 000 kilometer per uur. Tot op heden werd Mercurius nog maar één keer bezocht door een ruimtesonde. In 1974 en 1975 maakte de Amerikaanse Mariner 10 ruimtesonde drie scheervluchten langs Mercurius waarbij ongeveer 45% van het oppervlak in kaart gebracht werd. Vluchtleiders en wetenschappers hopen dat MESSENGER minstens één jaar operationeel blijft.

De derde scheervlucht van de Amerikaanse ruimtesonde MESSENGER langs de planeet Mercurius heeft opnieuw voor enkele verrassingen gezorgd. Zo heeft het NASA-ruimtetuig tijdens zijn passage langs de kleine planeet op 29 september opnieuw enkele regionen gefotografeerd die nog nooit eerder in beeld gebracht werden. Dankzij deze derde scheervlucht hebben Amerikaanse onderzoekers nu al 98% van het oppervlak van Mercurius in kaart kunnen brengen. Daarnaast ontdekte MESSENGER ook een inslagbekken met een dubbele ringstructuur. Dit inslagbekken heeft een middellijn van 290 kilometer en is ongeveer één miljard jaar oud. Door zijn jonge leeftijd bevat het inslagbekken mogelijk nog zeer jong vulkanisch materiaal waardoor dit voor geologen een zeer interessant gebied is. De instrumenten van MESSENGER onderzochten tijdens deze derde scheervlucht ook de zeer ijle exosfeer van Mercurius. Ondanks de nieuwe ontdekkingen verliep deze derde scheervlucht niet geheel vlekkeloos. De ruimtesonde bracht zichzelf, om een nog niet verklaarbare reden, in een "veilige modus" toen deze de schaduw van Mercurius doorkruisde. Uiteindelijk slaagde men er toch in het tuig opnieuw op te starten. Nadat MESSENGER nog enkele banen om de zon zal gemaakt hebben, moet de Mercurius-verkenner zich in maart 2011 in een vaste baan om Mercurius begeven. Vanuit deze baan zal de ruimtesonde de planeet zeer gedetailleerd onderzoeken.

In de nacht van 29 op 30 september heeft de Amerikaanse MESSENGER ruimtesonde voor een derde maal een scheervlucht gemaakt langs de planeet Mercurius. Om 23u55 Belgische tijd vloog het 1 ton wegende ruimtetuig op een afstand van 228 kilometer boven het oppervlak van Mercurius. Op het moment van de scheervlucht had het MESSENGER een snelheid van 19 312 kilometer per uur. Deze scheervlucht was de laatste van drie en was nodig om de verkenner de juiste koers en snelheid te geven alvorens deze zich op 18 maart 2011 in een vaste baan om de planeet begeeft. Net als bij de vorige twee scheervluchten in 2008 zal MESSENGER ongeveer 1 500 foto's van het oppervlak van Mercurius maken. Tijdens de vorige passages langs Mercurius bracht MESSENGER al 90% van het oppervlak van de planeet in kaart en kregen wetenschappers voor het eerst sinds de jaren '70 nieuwe close-up beelden te zien van het verlaten oppervlak. Nadat in 2004 MESSENGER gelanceerd werd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis maakte deze één scheervlucht langs de Aarde en twee langs de planeet Venus alvorens het tuig begon aan zijn drie passages langs Mercurius. In 2008 maakte men tot ieders verbazing bekend dat de 445 miljoen dollar dure MESSENGER grote hoeveelheden water had ontdekt in de exosfeer van Mercurius.

Mercurius is de planeet die het dichtst bij de zon staat in ons zonnestelsel en dankt zijn naam aan de Romeinse god van de handel. Bij de Grieken kreeg deze kleine planeet de naam Hermes en deze verwijst naar de boodschapper van de goden omdat Mercurius zich zeer snel aan de hemel voortbeweegt. Deze planeet was ook al gekend in de 3de eeuw voor Christus bij de Soemeriërs en de Grieken dachten, net zoals bij Venus het geval was, dat het ging om twee hemellichamen omdat Mercurius ook als avondster of ochtendster te zien was. De Italiaanse astronoom Giovanni Schiaparelli was de eerste mens die een kaart van Mercurius maakte aan het einde van de vorige eeuw en deze kaart werd verbetert door een andere Italiaanse astronoom (Antoniadi) die hiervoor de grote telescoop gebruikte van de sterrenwacht van Meudon in Frankrijk.