Een planetaire nevel in Sagittarius van magnitude 10.1. Ook bekend als "The Little Gem". Het uiterlijk is vrij eenvoudig, een ovale schijf zonder veel details. In het centrum is er een lichte verdonkering.

Een planetaire nevel in Aquila van magnitude 11.8. De bijna perfecte bel van gas wordt verstoord in het noorden door nabij gelegen sterren waardoor deze regio vrij diffuus lijkt. De centrale ster is van magnitude 15.

Een planetaire nevel in Hercules van magnitude 9.7. De 2de naam van deze Planetaire Nevel is de Schildpadnevel. Deze nevel lijkt op geen enkel vlak op een schildpad. Jets van gloeiend heet gas stromen dwars door de halo de heldere ring rond de Planetaire Nevel.

Een planetaire nevel in Corvus van magnitude 10.4. Hoewel deze PN misschien wat te diep in het zuiden ligt is het toch interessant object. Zeker de moeite waard om eens te bekijken als je de kans hebt. Deze PN lijkt op een dik kruis bij hoge vergrotingen (2 lange ovalen over elkaar). De centrale ster zou vrij gemakkelijk zijn met zijn helderheid van 12.8.

Een planetaire nevel in Puppis van magnitude 11.4. De vorm van de binnenste ring is ovaal maar het buitenste en wat lichtzwakkere gedeelte is zeer grillig van vorm.. In grote instrumenten heeft de nevel een neongroene kleur. De centrale ster is magnitude 16, veel te zwak voor velen onder ons, en ligt niet in het midden.

Een planetaire nevel in Eridanus van magnitude 10.4. De nevel is opgebouwd uit een heldere kleine ring met daar rond een halo. In grote instrumenten heeft de nevel een neongroene kleur. Vlakbij de eerste ring ligt in het noordoosten een klein sterretje van magnitude 15. De centrale ster zou een magnitude van 14 hebben.

Een open cluster in Cassiopeia met magnitude 7.4. De cluster ligt in een nevel, namelijk de Pacmannevel  Sh2-184. De gaswolk, die voornamelijk bestaat uit waterstofgas,  wordt tot het uitzenden van licht aangezet door de ultraviolette straling van de jonge sterren die in de nevel liggen.

Een kleine planetaire nevel in Cygnus die de "Knippernevel" wordt genoemd. De naam is gegeven omdat wanneer je wisselt tussen perifeer en direct kijken je de nevel precies ziet aan en uit knipperen waardoor je de ene keer de centrale ster (direct) kan zien, en de andere keer de nevel (perifeer) ziet. De nevel straalt met een magnitude van 8.8 terwijl de centrale ster een magnitude heeft van 10.2 heeft.

De beroemde Dubbele Cluster in Perseus. Dit juweeltje aan de hemel is in alle waarschijnlijkheid al sinds de Oudheid bekend en werd voor het eerst door Hipparcos gecatalogiseerd.

Een planetaire nevel in Puppis met een magnitude van 11.0. De nevel ligt vlakbij M46 maar de ster die NGC2438 veroorzaakt heeft was geen lid van deze cluster. NGC2438 is 1.1 boogminuut groot en staat 2.900 lichtjaar van ons vandaan. De centrale ster heeft een magnitude van 17.5.