De lancering van de Amerikaanse Dragon ruimtecapsule is op zaterdagochtend net voor 'lift-off' stopgezet. Kort na het ontsteken van de negen Merlin raketmotoren, onderaan de Falcon 9 draagraket, werd de lancering stopgezet aangezien de vluchtcomputer een probleem opmerkte in de parameters van één van de raketmotoren. Normaal had de onbemande ruimtecapsule vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida voor de eerste maal moeten gelanceerd worden richting het internationaal ruimtestation ISS. Twee dagen na de lancering zou het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij het ruimtestation waarna men het ruimtetuig door middel van een robotarm zou 'vastgrijpen' en vasthechten aan één van de ISS-modules. Zowel de Falcon 9 raket alsook de Dragon ruimtecapsule werden ontwikkeld en gebouwd door het Amerikaanse commerciële ruimtevaartbedrijf SpaceX. Deze lancering is de tweede missie uit NASA's Commercial Orbital Transportation Services (COTS) programma waarbij men de bevoorrading van het ISS wil uitbesteden aan Amerikaanse private bedrijven. De eerstvolgende lanceerpoging om de Dragon ruimtecapsule in de ruimte te brengen, is op dinsdag 22 mei om 09u44 Belgische tijd.

Discussieer hier mee over de Dragon ruimtecapsule en de COTS Demo Flight 2 ruimtemissie!

Op donderdag 17 mei 2012 heeft Japan succesvol vier satellieten in een baan om de Aarde gebracht. Vanop het aan de zee gelegen Tanegashima Space Center vertrok om 18u39 Belgische tijd de 21ste H-2A draagraket. Deze draagraket is het werkpaard uit het Japanse ruimtevaartprogramma en kan tot 10 ton aan vracht in een lage baan om de Aarde brengen. De twee hoofdvrachten tijdens deze missie waren de Japanse Global Change Observation Mission - Water (GCOM-W) aardobservatiesatelliet en de Zuid-Koreaanse KOMPSat-3 aardobservatiesatelliet. De GCOM-W kunstmaan, die ook gekend is onder de naam 'Shizuku', werd ontwikkeld door het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA met als doel de volgende tien jaar de waterkringloop op Aarde vanuit de ruimte te bestuderen. Deze 1,8 ton zware kunstmaan werd door de H-2A draagraket uitgezet in een lage baan om de Aarde op een hoogte van 700 kilometer. Vanuit deze positie zal de satelliet, door middel van zijn Advanced Microwave Scanning Radiometer 2 instrument, de bedekking van het zee ijs, de temperatuur van de oceaan, de hoeveelheid waterdamp en de neerslag meten op basis van zwakke radiogolven van de Aarde. Het voordeel van deze technologie is dat je met deze methode geen last hebt van bijvoorbeeld bewolking. De tweede hoofdvracht aan boord van de H-2A draagraket, de Zuid-Koreaanse KOMPSat-3 satelliet, werd ontwikkeld door het Korea Aerospace Research Institute (KARI) en moet net als zijn voorgangers het Koreaanse grondgebied zo gedetailleerd mogelijk in beeld brengen. KOMPSat-3 heeft een gewicht van 800 kilogram en het optische instrument aan boord van de satelliet werd ontwikkeld door het Europese bedrijf Astrium. Naast de twee hoofdvrachten werden tijdens deze lancering ook twee kleine satellieten in de ruimte uitgezet. De Small Demonstration Satellite-4 (SDS-4) en de High Voltage Technology Demonstration Satellite (HORYU-2) wogen elk niet meer dan 50 kilogram en werden door het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA en het Kyusyu Institute of Technology (KIT) ontwikkeld voor experimentele technologische doeleinden.

In de nacht van dinsdag 15 mei op woensdag 16 mei 2012 heeft een Europese Ariane 5 draagraket succesvol twee communicatiesatellieten in de ruimte gebracht. De 62ste Ariane 5 vertrok om 00u13 Belgische tijd vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana, Zuid-Amerika. Zoals steeds werden 2 minuten en 25 seconden na lift-off de twee, op vaste brandstof werkende, boosterraketten afgestoten waarna de satellieten door middel van onderste rakettrap en de cryogene rakettrap in de ruimte gebracht werden. De eerste vracht, de Japanse JCSAT-13 communicatiesatelliet, werd 26 minuten na de start van de lancering uitgezet in een tijdelijke elliptische overdrachtbaan. Deze 4,5 ton zware kunstmaan werd gebouwd door het Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijf Lockheed Martin op een A2100AXS platform en moet de volgende vijftien jaar Japan en omringende gebieden voorzien van ondermeer rechtstreekse televisieverbindingen. De tweede satelliet, de Vietnamese Vinasat-2, werd acht minuten na JCSAT-13 eveneens uitgezet in een tijdelijke overdrachtbaan. Vinasat-2 werd eveneens door Lockheed Martin gebouwd en heeft een gewicht van 2,9 ton. Samen met zijn voorganger, Vinasat-1, moeten deze satellieten in opdracht van de Vietnam Posts and Telecommunications Group (VNPT) tal van communicatiediensten zoals televisie, radio en telefoon leveren aan Vietnamese klanten. De volgende dagen zullen beide communicatiesatellieten zich op eigen kracht tot in een geostationaire baan om de Aarde brengen. Dit was de 58ste succesvolle lancering van een Ariane 5 draagraket sinds deze in 1996 voor het eerst gelanceerd werd. De volgende lancering van een Ariane 5 is voorzien voor 19 juni. Tijdens deze lancering zal de Europese draagraket een Amerikaanse communicatiesatelliet en Europese weersatelliet in de ruimte brengen.

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan is dinsdagochtend 15 mei 2012 een Sojoez draagraket gelanceerd met aan boord drie ruimtevaarders. De Sojoez TMA-04M ruimtecapsule vertrok om 05u01 Belgische tijd vanop de legendarische lanceerbasis en werd negen minuten later succesvol uitgezet in een lage baan om de Aarde. De drie opvarenden, de Russen Gennady Padalka en Sergei Revin zullen zich de volgende dagen samen met de Amerikaan Joseph M. Acaba naar het internationaal ruimtestation ISS begeven waar het ruimtetuig zich op donderdag 17 mei moet aan vasthechten. Voor de gezagvoerder van deze missie, Gennady Padalka, is dit al zijn vierde ruimtevlucht. Zo verbleef deze gewezen Russissche luchtmachtpiloot al eens meer dan 190 dagen aan boord van het Russische ruimtestation Mir en maakte hij ook al tweemaal deel uit van een langdurige ISS-missie. Alles samen verbleef Padalka al meer dan 580 dagen in de ruimte. Voor de Amerikaan Joseph M. Acaba is dit, na de STS-119 Space Shuttle missie, al zijn tweede ruimtevlucht en voor de Rus Sergei Revin is dit zijn eerste ruimte-ervaring. Eenmaal aangekomen bij het ISS zullen de drie zes maanden lang leven en werken aan boord van het ruimtestation en er deel uitmaken van de Expedition 31 crew. Dit was de 113de keer dat Rusland een bemande Sojoez ruimtecapsule lanceerde. Rusland is vandaag de dag het enige land ter wereld dat mensen op eigen kracht in de ruimte kan brengen. De Verenigde Staten betalen telkens voor één zitje aan boord van een Sojoez ongeveer 50 miljoen dollar.

China heeft op zondag 6 mei succesvol een aardobservatiesatelliet in de ruimte gebracht. Vanop het Jiuquan Satellite Launch Center, in de noordwestelijke provincie Gansu, vertrok om 15u10 plaatselijke tijd een 41 meter lange CZ-2D draagraket met aan boord de Tianhui 1-02 kunstmaan. Enkele minuten na de lancering werd de kunstmaan uitgezet in een cirkelvormige baan om de Aarde op een hoogte van ongeveer 500 kilometer. Deze satelliet werd, net als zijn voorganger, gebouwd door de Hangtian Dongfanghong Weixing Corporation, de China Aerospace Science and Technology Corporation (CASC) en de Chinese Academy of Space Technology (CAST). Het tuig zal volgens China gebruikt worden voor het in kaart brengen van natuurlijke rijkdommen en cartografie. Daarnaast zal deze satelliet ook ten dienste staan van wetenschappelijk onderzoek en experimenten. In augustus 2010 werd de eerste Tianhui 1 satelliet in de ruimte gebracht. Beide Tianhui aardobservatiesatellieten maken ook deel uit van het Ziyuan programma dat zowel voor civiele alsook voor militaire doeleinden kan gebruikt worden. Dit was de 161ste lancering van een Chinese Chang Zheng (CZ) draagraket sinds de Aziatische grootmacht in 1970 zijn eerste satelliet in een baan om de Aarde bracht.

Op zondag 29 april 2012 heeft China succesvol twee Chinese navigatiesatellieten in de ruimte gebracht. De 54 meter lange en 425 ton zware CZ-3B draagraket vertrok om 22u50 Belgische tijd vanop de Xichang lanceerbasis en zette de twee kunstmanen uit in een tijdelijke elliptische baan om de Aarde. De volgende dagen zullen beide satellieten door middel van hun eigen propulsiesysteem zich tot in een definitieve cirkelvormige baan brengen op een hoogte van 21 500 kilometer. Volgens de China Academy of Launch Vehicle Technology was dit de eerste maal dat China twee navigatiesatellieten tijdens één lancering in de ruimte bracht. De twee kunstmanen maken deel uit van het Chinese Beidou-navigatiesysteem dat tegen 2020 een wereldwijde dekking moet verzekeren en een grote concurrent moet worden voor het Amerikaanse GPS-systeem. Het navigatiesysteem, dat ook gekend is onder de naam 'Compass', werd in december 2011 op grote schaal geactiveerd voor Chinese gebruikers en bestaat momenteel uit elf operationele satellieten die navigatiediensten aanbieden voor een groot deel van Azië. Het systeem wordt momenteel al gebruikt in verschillende besdrijfssectoren en wordt daarnaast ook gebruikt door het Chinese leger en Chinese overheden. In tegenstelling tot het Amerikaanse GPS of het Europese Galileo systeem gebruikt China voor zijn navigatiesysteem verschillende banen om de Aarde waardonder ook de geostationaire baan. Wanneer het Chinese navigatiesysteem volledig zal operationeel zijn, zal dit bestaan uit een netwerk van 35 Beidou-satellieten.

India heeft op donderdag 26 april 2012 met succes een Polar Satellite Launch Vehicle (PSLV) gelanceerd met aan boord een Indiase aardobservatiesatelliet. De 21ste PSLV-draagraket vertrok om 02u17 Belgische tijd vanop het Satish Dhawan Space Center en zette de RISAT-1 satelliet iets minder dan achttien minuten later uit in een lage baan om de Aarde op een hoogte van 609 kilometer. RISAT-1 staat voor 'Radar Imaging Satellite 1' en is de eerste Indiase aardobservatiekunstmaan die uitgerust werd met radar-apparatuur. Het 1,8 ton zware tuig werd gebouwd door de Indian Space Research Organisation (ISRO) en heeft een minimale levensduur van vijf jaar. India bracht in verleden al verschillende satellieten in de ruimte die onze planeet bestuderen maar deze werden altijd uitgerust met infrarode of optische apparatuur. Dankzij een gesofisticeerde C-band radar kan RISAT-1 het aardoppervlak observeren onder alle weersomstandigheden en bij dag en nacht. Volgens een Indiase krant zouden de beelden die RISAT-1 gaat maken een resolutie hebben van drie meter. Het Indiase ruimtevaartagentschap ISRO liet weten dat RISAT-1 in de eerste plaats zal gebruikt worden voor het bestuderen van de landbouw en bosgebieden, het opvolgen van overstromingen en andere natuurrampen en voor geologisch onderzoek. Daarnaast kan deze kunstmaan ook gebruikt worden door het Indiase leger voor het bespioneren van onrustige grensgebieden en buurlanden. India behoort nu tot een selecte club van enkele landen, waaronder de Verenigde Staten, Europa en Canada, die beschikken over een met radar uitgeruste observatiesatelliet. 

Toen het Amerikaanse Space Shuttle tijdperk in 2011 ten einde kwam, werd het al gauw duidelijk dat commerciële ruimtevaartbedrijven een steeds grotere rol zouden gaan spelen in de bemande ruimtevaart. Eén van de grote spelers op vlak van commerciële ruimtevaart is het Amerikaanse bedrijf Space Exploration Technologies Corporation (SpaceX) dat in 2002 opgericht werd door ondermeer Elon Musk die eerder ook al één van de mede-oprichters was van PayPal. In eerste instantie richtte SpaceX zich vooral op de ontwikkeling van een eigen draagraket maar in 2005 liet het jonge ruimtevaartbedrijf ook weten een eigen ruimtecapsule te ontwikkelen dat zowel vracht alsook mensen in de ruimte moet brengen. Het ontwerp van dit ruimtetuig werd door het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA positief onthaald met als gevolg dat SpaceX een contract ondertekende met NASA voor de bevoorrading van het internationaal ruimtestation ISS. Door dit contract mag SpaceX in opdracht van NASA twaalf onbemande ISS-bevoorradingsvluchten uitvoeren en werd het bedrijf officieel één van de twee commerciële partners in de bevoorrading van het internationaal ruimtestation. De kosten voor de demonstratievluchten worden door NASA in het kader van een ontwikkelstimulatieprogramma (Commercial Orbital Transportation Services - COTS) gefinancierd.

Ondanks de grote internationale druk om het niet te doen, heeft Noord-Korea in de nacht van 12 op 13 april 2012 toch een drietrapsraket gelanceerd met aan boord een 100 kilogram zware satelliet. De dertig meter lange Unha-3 draagraket vertrok om 00u39 Belgische tijd vanop de Tongchang-ri lanceerbasis in het noordwesten van Aziatische land maar stortte volgens de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Korea iets meer dan een minuut later neer in de oceaan. Volgens Zuid-Korea zou de raket kort na de lancering in verschillende stukken uit elkaar gevallen zijn waarna de brokstukken in de Gele Zee zouden gevallen zijn. Met deze Unha-3 raket wou Noord-Korea de Kwangmyongsong-3 kunstmaan in een 500 kilometer hoge polaire baan om de Aarde brengen waar men de satelliet zou gebruiken voor doeleinden op vlak van aardobservatie. Deze lancering zorgde over de hele wereld voor heel wat ophef en ongeloof aangezien velen hier een schending in zien van resolutie 1874 van de VN-Veiligheidsraad waarin staat dat Noord-Korea geen raketten mag lanceren voor zowel militaire alsook burgerlijke doeleinden. Zo zijn de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Korea ervan overtuigd dat Noord-Korea deze lancering heeft gebruikt als test voor een ballistische raket. De druk op Noord-Korea  en de leiders in Pyongyang was zelfs zo groot dat Japan en Zuid-Korea er met dreigden de raket neer te halen indien deze over hun grondgebied zou hebben gevlogen. Noord-Korea blijft er echter van overtuigd dat dergelijke lanceringen en missies van essentieel belang zijn voor de verdere economische ontwikkeling van het geïsoleerde land.

In Noord-Korea zijn alle voorbereidingen getroffen voor het lanceren van een drietrapsraket met aan boord een kleine Noord-Koreaanse satelliet. Volgens Noord-Korea zal de dertig meter lange Unha-3 raket tussen 12 en 16 april gelanceerd worden vanop de  Tongchang-ri lanceerbasis in het noordwesten van Aziatische land. Met deze lancering wil Noord-Korea de 100 kilogram zware aardobservatiesatelliet, genaamd Kwangmyongsong-3, in een 500 kilometer hoge polaire baan om de Aarde brengen waarmee men, volgens de Noord-Koreaanse overheid, natuurlijke rijkdommen, vegetatie en het aardoppervlak kan bestuderen vanuit de ruimte. De lancering zelf maakt deel uit van de feestvieringen rond de honderdste verjaardag van de geboorte van Kim Il-Sung die het land oprichtte. De afgelopen dagen mocht een groep van tientallen buitenlandse journalisten voor het eerst de zwaar bewapende lanceerbasis bezoeken. Het uitzonderlijke bezoek van de journalisten gebeurde in het kader van de Noord-Koreaanse 'operatie transparantie' waarmee het land wil aantonen dat deze lancering vreedzame doeleinden heeft. De geplande lancering zorgt over de hele wereld voor heel wat reacties en ongeloof aangezien velen hier een schending in zien van resolutie 1874 van de VN-Veiligheidsraad waarin staat dat Noord-Korea geen raketten mag lanceren voor zowel militaire alsook burgerlijke doeleinden. In Japan en Zuid-Korea zorgt de geplande lancering voor de meeste ophef. Zo hebben beide landen laten weten de raket te zullen neerhalen wanneer deze over hun grondgebied zou vliegen. Het voorziene traject van de Unha-3 raket loopt langs de zee tussen Zuid-Korea en China. Volgens Noord-Korea zou het land in 1998 en 2009 al eens geprobeerd hebben om een satelliet in de ruimte te brengen maar deze pogingen zouden mislukt zijn. Ondanks al de internationale druk en kritiek blijft Noord-Korea ervan overtuigd dat deze lancering essentieel is voor de verdere economische ontwikkeling van het geïsoleerde land.