Na een hele tijd wachten is er weer een actieve zonnevlekkengroep aanwezig op de zichtbare zonneschijf. Het gaat om een nieuwe regio die op 13 mei 2013 zijn intrede maakte op de zonneschijf. De regio slaagde erin tot nu toe maar liefst vier X klasse uitbarstingen (relatief gezien zeer zware uitbarstingen) te produceren in een tijdsspanne van ongeveer 48 uren. (update)

Op 4 april 2013 verraadde een gebied zijn aankomst door de verschijning van enkele heldere magnetische loops. Het zonnevlekkengebied produceerde de volgende dag, op 5 april, een langdurige C2,1 klasse uitbarsting waarbij een relatief heldere CME (Coronale Massa Ejectie) geassociëerd was. Deze CME was niet naar de Aarde gericht aangezien een zonnevlekkengroep zich ongeveer centraal op de zonneschijf moet bevinden opdat een uitbarsting naar de aarde gericht zou zijn.

Na een M klasse zonnevlam, die geproduceerd werd op 21 maart 2013, hervatte de zon een periode met lage zonneactiviteit. Dit is niet normaal, omdat de zon zich in het zonnemaximum zou moeten bevinden, en de zonneactiviteit bijgevolg een pak hoger zou moeten zijn. Toch slaagde een nieuw gebied er in op 5 april 2013 een M klasse uitbarsting te produceren.

Lees of download nu de meest recente editie van het populaire digitale magazine Guidestar. Met deze maand artikelen over ondermeer het verband tussen buitenaards leven en platentektoniek, de vijf sterkste uitbarstingen van zonnecyclus 24, het Duitse OTRAG lanceerbedrijf, Georges Achille Van Biesbroeck, astrofoto van de maand door Karel Teuwen, de Belg die aan het hoofd staat van de HI-SEAS Marssimulatie en de historische lanceringen van Iran en Zuid-Korea.

Tot nu toe werden in de huidige zonnecyclus, zonnecyclus 24, maar liefst 15 X klasse zonnevlammen geproduceerd. Zonnevlammen worden ingedeeld naarmate hun helderheid in het röntgengebied van de zon, en worden geclassificieerd in 5 klassen (A, B, C, M en X). Hierbij is elke klasse tienmaal sterker dan de voorgaande (bijv. M1 is 10 maal sterker dan C1) en is een X klasse uitbarsting de zwaarste. In dit artikel zullen we het chronologisch hebben over de 5 sterkste zonnevlammen van zonnecyclus 24.

We naderen stilaan het zonnecyclusmaximum, en de laatste tijd viel er maar weinig activiteit op de kant van de Zon die naar de Aarde gericht is te bekennen. Het gebrek aan activiteit werd echter onderbroken door een sterke uitbarsting die geclassificeerd is als een M9,09 uitbarsting.

Op 23 juli 2012 produceerde zonnevlekkengroep 1520 naar een enorme X-klasse zonnevlam op de achterkant van de zon. Uiteraard zat bij deze krachtige zonnevlam ook een coronale massa uitstoot (CME) bij met een kleine protonenstorm op Aarde. Aangezien de uitbarsting op de achterkant van de Zon plaats vond, bleef de impact op Aarde beperkt.

Dat onze ster, de Zon, zich momenteel in een actieve periode bevindt, zullen we geweten hebben. Op vrijdag 6 juli 2012 zorgde Zonnevlekkengroep 1515 voor een krachtige X1.1 Zonnevlam. Dit was de dertiende X-klasse Zonnevlam van de huidige Zonnecyclus en was de vijfde maal dat we in 2012 een X-klasse Zonnevlam te zien kregen.

In september 1859 vond er op de zon één van de meest krachtige zonne-uitbarstingen ooit plaats, dit in een zonnecyclus die onder de gemiddelde waarden zat. Deze uitbarsting was zo ongewoon dat wetenschappers tot de dag van vandaag nog geen precieze verklaring voor gevonden hebben.

Onder de 320 zonnefysici die samen zijn gekomen op een conferentie in Las Cruces (Nieuw Mexico) doet het woord de ronde dat de 11-jarige zonnecyclus, waarvan vele wetenschappers dit héél hun leven al bestuderen, op het punt staat om drastisch te wijzigen. Op deze bijeenkomst van de American Astronomical Society's Solar Physics Division hebben vier wetenschappers van de National Solar Observatory drie studies voorgesteld die aantonen dat de zonnecyclus vertraagd tot er van een cyclus bijna geen sprake meer is.