China heeft op zondag 6 mei succesvol een aardobservatiesatelliet in de ruimte gebracht. Vanop het Jiuquan Satellite Launch Center, in de noordwestelijke provincie Gansu, vertrok om 15u10 plaatselijke tijd een 41 meter lange CZ-2D draagraket met aan boord de Tianhui 1-02 kunstmaan. Enkele minuten na de lancering werd de kunstmaan uitgezet in een cirkelvormige baan om de Aarde op een hoogte van ongeveer 500 kilometer. Deze satelliet werd, net als zijn voorganger, gebouwd door de Hangtian Dongfanghong Weixing Corporation, de China Aerospace Science and Technology Corporation (CASC) en de Chinese Academy of Space Technology (CAST). Het tuig zal volgens China gebruikt worden voor het in kaart brengen van natuurlijke rijkdommen en cartografie. Daarnaast zal deze satelliet ook ten dienste staan van wetenschappelijk onderzoek en experimenten. In augustus 2010 werd de eerste Tianhui 1 satelliet in de ruimte gebracht. Beide Tianhui aardobservatiesatellieten maken ook deel uit van het Ziyuan programma dat zowel voor civiele alsook voor militaire doeleinden kan gebruikt worden. Dit was de 161ste lancering van een Chinese Chang Zheng (CZ) draagraket sinds de Aziatische grootmacht in 1970 zijn eerste satelliet in een baan om de Aarde bracht.

Op zondag 29 april 2012 heeft China succesvol twee Chinese navigatiesatellieten in de ruimte gebracht. De 54 meter lange en 425 ton zware CZ-3B draagraket vertrok om 22u50 Belgische tijd vanop de Xichang lanceerbasis en zette de twee kunstmanen uit in een tijdelijke elliptische baan om de Aarde. De volgende dagen zullen beide satellieten door middel van hun eigen propulsiesysteem zich tot in een definitieve cirkelvormige baan brengen op een hoogte van 21 500 kilometer. Volgens de China Academy of Launch Vehicle Technology was dit de eerste maal dat China twee navigatiesatellieten tijdens één lancering in de ruimte bracht. De twee kunstmanen maken deel uit van het Chinese Beidou-navigatiesysteem dat tegen 2020 een wereldwijde dekking moet verzekeren en een grote concurrent moet worden voor het Amerikaanse GPS-systeem. Het navigatiesysteem, dat ook gekend is onder de naam 'Compass', werd in december 2011 op grote schaal geactiveerd voor Chinese gebruikers en bestaat momenteel uit elf operationele satellieten die navigatiediensten aanbieden voor een groot deel van Azië. Het systeem wordt momenteel al gebruikt in verschillende besdrijfssectoren en wordt daarnaast ook gebruikt door het Chinese leger en Chinese overheden. In tegenstelling tot het Amerikaanse GPS of het Europese Galileo systeem gebruikt China voor zijn navigatiesysteem verschillende banen om de Aarde waardonder ook de geostationaire baan. Wanneer het Chinese navigatiesysteem volledig zal operationeel zijn, zal dit bestaan uit een netwerk van 35 Beidou-satellieten.

China heeft in de nacht van 31 maart op 1 april met succes een Aziatische communicatiesatelliet in de ruimte gebracht. De 54 meter lange CZ-3B/E draagraket vertrok om 00u27 Belgische tijd vanop de Xichang lanceerbasis in het noordwesten van China en zette de Apstar 7 kunstmaan iets meer dan 25 minuten uit in een tijdelijke baan om de Aarde. Dankzij wee ontstekingen van de cryogene rakettrap aan boord van de CZ-3B/E werd de Apstar 7 satelliet in een tijdelijke elliptische baan om onze planeet gebracht vanwaar de satelliet zich de volgende dagen op eigen kracht tot in een geostationaire positie zal brengen. Apstar 7 heeft een gewicht van 5 ton en werd in opdracht van APT Satellite Co. Ltd. in Frankrijk gebouwd door Thales Alenia Space op een Spacebus 4000 C2 platform. De kunstmaan werd uitgerust met 28 C-band en 28 Ku-band transponders die de volgende vijftien jaar vooral voor televisie- en internettoepassingen zullen gebruikt worden in China, het Midden-Oosten, Afrika, Australië en Zuid-Azië. Eenmaal operationeel zal Apstar 7 de verouderde Apstar 2R communicatiesatelliet vervangen die in oktober 1997 in de ruimte gebracht werd. Dit was de vierde Chinese lancering in 2012 en was meteen ook de negende maal dat China een CZ-3B/E draagraket lanceerde. De CZ-3B/E is vandaag de dag het meest krachtige Chinese lanceermiddel en kan vrachten tot 11,2 ton in een lage baan om de Aarde brengen.

China is van plan om in 2013 zijn eerste Maanrover te lanceren. Volgens één van de hoofdingenieurs van het project zal China's derde Maanmissie, genaamd Chang'e-3, bestaan uit een tuig dat een zachte landing moet maken op het Maanoppervlak waarna een kleine rover onze trouwe buur zal verkennen. China's eerste Maanrover zal een gewicht hebben van ongeveer 100 kilogram en zal uitgerust worden met verschillende instrumenten waarmee men vooral het oppervlak en zijn samenstelling zal besturen. De rover werd zo ontworpen dat hij in staat moet zijn om te kunnen afdalen in kleine kraters en om over kleine rotsen te kunnen rijden. Het kleine wagentje zal door Chinese vluchtleiders vanop Aarde bestuurd worden en zal ook uitgerust zijn met een gesofisticeerd herkenning- en navigatiesysteem. Eén van de grootste uitdagingen in het ontwerp van de rover is het wagentje voorzien van voldoende energie zodat de vele systemen niet uitvallen door de extreme koude (-170° Celsius) wanneer het donker wordt op het Maanoppervlak. China zou hiervoor speciale zonnepanelen ontwikkeld hebben die de rover overdag voorzien van energie en wanneer het donker wordt de instrumenten beschermen tegen de lage temperaturen. China hoopt dat zijn eerste Maanrover drie minstens drie maanden operationeel zal zijn. Indien deze missie een succes wordt, plant China een vierde Maanmissie waarbij het land zal proberen om bodemstalen van het Maanoppervlak terug te brengen naar de Aarde.

China heeft op vrijdag 17 februari 2012 bekend gemaakt dat het land tussen juni en augustus 2012 de Shenzhou 9 ruimtecapsule zal lanceren met aan boord drie Chinese ruimtevaarders. Tijdens deze vierde bemande Chinese ruimtemissie moet de Shenzhou 9 zich vasthechten aan het Chinese Tiangong-1 ruimtelabo. Eenmaal men hier zal in slagen, zal China voor het eerst in de geschiedenis een eigen bemand ruimtelaboratorium hebben in een baan om de Aarde. De combinatie Shenzhou 9 en Tiangong 1 zal als 'mini-ruimtestation' een leef- en werkruimte hebben van twintig kubieke meter waar de 'Taikonauten' allerlei experimenten kunnen in uitvoeren. In 2013 plant China de lancering van de Shenzhou 10 ruimtemissie die eveneens een bezoek moet brengen aan het Tiangong-1 ruimtelabo. China wil met deze ruimtemissies zoveel mogelijk ervaring opdoen aangezien het land plannen heeft om tegen 2020 een groot modulair ruimtestation te bouwen. Nadat het Tiangong-1 ruimtelabo in september 2011 gelanceerd werd, bracht de Aziatische grootmacht op 31 oktober 2011 de onbemande Shenzhou-8 ruimtecapsule in de ruimte dat zich met succes tweemaal vasthechtte aan het ruimtelabo. De Shenzhou-9 ruimtecapsule zal deze zomer in de ruimte gebracht worden door een CZ-2F draagraket vanop de Jiuquan lanceerbasis dat de thuisbasis is van het Chinese bemande ruimteprogramma. Over de duur en de crew van de Shenzhou 9 missie werden nog geen gegevens vrijgegeven. Wel is geweten dat zich onder de laatste negen geselecteerde kandidaten twee vrouwen bevinden.

Op 1 december heeft China vanop zijn Xichang lanceerbasis een nieuwe Beidou-navigatiesatelliet in de ruimte gebracht. De 22ste CZ-3A draagraket vertrok om 22u07 Belgische tijd en zette even later met succes de Beidou-2 I5 navigatiesatelliet uit in een tijdelijke baan om de Aarde. Dit was de tiende Beidou-satelliet die in de ruimte gebracht werd. Volgens het Chinese persagentschap Xinhua is dankzij deze geslaagde lancering de basis voor China's eigen navigatiesysteem klaar. Tegen het einde van dit jaar moeten klanten in China en de omringende landen gebruik kunnen maken van het Chinese systeem voor navigatie en positionering. Het systeem, dat ook gekend is onder de naam 'Compass', werd ontwikkeld door China als tegenhanger van het Amerikaanse Global Positioning System (GPS) en zal tegen 2020 zowel door civiele alsook door militaire gebruikers over de hele wereld kunnen gebruikt worden. Einddoel van het prestigieuze project is om het GPS-systeem te laten verdwijnen in Azië. Eenmaal compleet zal het systeem bestaan uit dertig navigatiesatellieten. In tegenstelling tot het Amerikaanse GPS-systeem of het Russische GLONASS-systeem worden Chinese Beidou-kunstmanen zowel in geostationaire banen alsook in middelhoge banen om de Aarde gebracht. Deze lancering was de zestiende geslaagde Chinese lancering in 2011. Hiermee verbreekt China zijn eigen record van 2010 toen het land vijftien lanceringen met succes uitvoerde. Voor het einde van 2011 wil China nog minstens één of twee lanceringen uitvoeren.

Elf dagen nadat China zijn eerste koppeling in de ruimte uitvoerde, heeft de onbemande Shenzhou-8 ruimtecapsule zich op 14 november 2011 een tweede maal met succes vastgehecht aan het Chinese Tiangong-1 ruimtelabo. De onbemande Shenzhou-8 ruimtecapsule werd op 1 november 2011 in de ruimte gebracht en koppelde zich twee dagen later voor de eerste maal aan het ruimtelabo. Dit was de eerste maal in de geschiedenis dat twee Chinese ruimtetuigen in de ruimte aan elkaar koppelden. Om de systemen opnieuw te testen en te demonstreren besloot China een tweede automatische koppeling uit te voeren die een half uur na het ontkoppelen plaatsvond. Tijdens deze tweede koppeling bevond de Shenzhou-8 zich op een bepaald moment 140 meter van het Tiangong-1 ruimtelabo. De tweede koppeling vond in moeilijkere omstandigheden plaats om alle systemen en ontwerpen zo goed mogelijk te testen. Nu de eerste twee Chinese 'dockings' met succes uitgevoerd werden, kan China zich zich voorbereiden op de terugkeer van de Shenzhou-8 ruimtecapsule. Deze terugkeer is voorzien voor 17 november 2011. Tijdens de volgende twee Shenzhou-missies in 2012 zal China voor het eerst landgenoten naar het Tiangong-1 ruimtelabo brengen. China is nu het derde land in de wereld, na de Verenigde Staten en Rusland, dat op eigen kracht bemande ruimtetuigen in de ruimte kan aan elkaar koppelen.

China heeft met succes zijn eerste koppeling van twee ruimtetuigen in een baan om de Aarde uitgevoerd. Op woensdag 2 november 2011 koppelde op een hoogte van 343 kilometer het onbemande Shenzhou-8 ruimtetuig zich om 18u28 Belgische tijd automatisch vast aan het Tiangong-1 ruimtelabo. Camera's aan boord van beide ruimtetuigen legden dit historisch gebeuren vast en de beelden werden live uitgezonden op de Chinese televisie. Nu beide ruimtetuigen aan elkaar hangen, heeft het eerste Chinese ruimtelabo een lengte van 18 meter en is het gevaarte bijna 4 meter breed. Het Chinese koppelingsmechanisme vertoont veel gelijkenissen met het door Rusland ontwikkelde APAS-systeem dat ontwikkeld werd ten tijde van het Apollo-Sojoez ruimteprogramma. Later werd dit systeem ook gebruikt bij het Russische ruimtestation Mir en het internationaal ruimtestation ISS. Volgens China moet het hierdoor mogelijk zijn om Chinese ruimtetuigen te laten koppelen aan het ISS. Deze eerste Chinese 'docking' is van zeer groot belang voor de toekomst van het Chinese bemande ruimtevaartprogramma. China wil tegen 2020 een groot modulair ruimtestation in een baan om de Aarde hebben dat zal bestaan uit verschillende modules die in de ruimte aan elkaar moeten vastgehecht worden. De volgende twaalf dagen blijven de twee ruimtetuigen aan elkaar vastgehecht waarna de Shenzhou-8 ruimtecapsule zich een tweede keer automatisch moet vasthechten aan het onbemande ruimtelabo. Indien alles verloopt volgens schema moet de onbemande Shenzhou-8 ruimtecapsule rond 17 november 2011 terugkeren naar de Aarde.

China heeft op maandag 31 oktober 2011 zijn achtste Shenzhou ruimtecapsule met succes in een baan om de Aarde gebracht. De negende CZ-2F draagraket vertrok om 22u58 Belgische tijd vanop de de noordwestelijke lanceerbasis Jiquan en zette de onbemande Shenzhou-8 ruimtecapsule enkele minuten later uit in de ruimte. De acht ton zware Shenzhou-8 moet binnen twee dagen aankomen bij het onbemande Chinese ruimtelabo Tiangong-1 dat op 29 september 2011 in de ruimte gebracht werd. Eenmaal aangekomen bij het ruimtelabo moet Shenzhou-8 op een hoogte van 343 kilometer de eerste Chinese koppeling in de ruimte uitvoeren. Uiteindelijk moeten de twee ruimtetuigen ongeveer twaalf dagen aan elkaar gekoppeld blijven waarna Shenzhou-8 een tweede koppeling moet uitvoeren. Aan boord van de Shenzhou-8 ruimtecapsule bevinden zich verschillende wetenschappelijke experimenten die deel uitmaken van 17 onderzoeksprogramma's. Voor de eerste maal bevinden er zich ook Westerse experimenten, afkomstig van Duitsland, aan boord van een Chinese Shenzhou ruimtecapsule. Op 17 november 2011 moet de terugkeercapsule van de Shenzhou-8 terugkeren naar de Aarde. In 2012 plant China de lancering van de Shenzhou-9 en Shenzhou-10 met aan boord telkens drie Chinese ruimtevaarders (Taikonauten). Deze ruimtevaarders, waaronder wellicht ook een vrouw, moeten uiteindelijk gedurende een korte periode werken en leven aan boord van het Tiangong-1 ruimtelabo.

Dong Fang Hong 1 is de naam van China's eerste satelliet. De 173 kilogram zware kunstmaan werd op 24 april 1970 in de ruimte gebracht waardoor China op dat moment het vijfde land in de wereld (na de Sovjet-Unie, de Verenigde Staten, Frankrijk en Japan) werd dat op eigen kracht een satelliet in de ruimte kon brengen. Het ruimtetuigje had de vorm van een polyhedron (veelvlak) met 72 vlakken en had een diameter van ongeveer 1 meter. Aan boord van de Dong Fang Hong 1 satelliet bevond zich ondermeer een radiozender die het Chinese patriotische lied 'The East is Red' uitzond op een frequentie van 20.009 Hz toen deze rondom de Aarde draaide. China zette met de DFH-1 satelliet een grote stap vooruit in de ontwikkeling van zijn eigen ruimtevaartprogramma. De Aziatische grootmacht beschikte nu niet enkel over de kennis en technologie om een satelliet te bouwen, maar kreeg ook toegang tot de ruimte door het succes van de eerste Long March (CZ) draagraket. In Westerse landen is de DFH-1 satelliet ook gekend onder de namen 'Mao 1' en 'China 1'.