Op 27 maart 1847 werd in het kleine duitse stadje Lennep Wilhelm Conrad Röntgen geboren. Röntgen was enig kind van een handelaar van kleren. Zijn moeder, Charlotte Constanze Frowein van Amsterdam, was een lid van een oude 'Lennep' familie die zich in Amsterdam had gevestigd.

Wanneer Röntgen drie jaar was, verhuisde zijn gezien naar Apeldoorn (Nederland), waar hij naar het "Instituut van Martinus Herman van Doorn" ging, een prestigieuze nederlandse school. Als leerling toonde hij geen speciale vaardigheden, maar Röntgen had wel altijd een grote liefde voor de natuur en werd vaak teruggevonden al dromend in weides of bossen.
In 1862 ging hij naar een technische school in Utrecht, waar hij (onfair) werd geschorst wegens het karikatureren van een leerkracht, welke in feite gemaakt was door iemand anders.

De staart van een komeet is één van de meest distinctieve eigenschappen dat in het geheugen opkomt wanneer men het woord komeet zegt. Kometen hebben 2 soorten staarten: stofstaarten en gasstaart. Deze twee soorten verduidelijken we in dit artikel.

De geschiedenis start met de ontwikkeling van golfmechanica in de negentiende eeuw en de verkenning van het fenomeen dat met het Dopplereffect wordt gerelateerd. Het effect wordt genoemd naar Christian Andreas Doppler die de eerst gekende fysische verklaring had voor het fenomeen in 1842. De hypothese werd getest en bevestigd voor geluidsgolven door de Nederlandse wetenschapper Christoph Hendrik Diederik Buys Ballot in 1845. Doppler voorspelde correct dat het fenomeen kon toegepast worden op alle golven, en veronderstelde in bijzonder dat de variërende kleuren van sterren konden toegeschreven worden aan hun beweging met betrekking tot de Aarde. Terwijl dit foutief leek (stellaire kleuren zijn indicatoren van de temperatuur van een ster en niet de beweging) zou Doppler later gerechtvaardigd worden door geverifieerde roodverschuivingsobservaties.

Een wat ongewoon fenomeen op Aarde zijn de oplichtende nachtwolken, ook nog beter gekend als NLC's of Noctilucent Clouds. De NLC's doen zich het vaakst voor wanneer de Zon haar grootste noordelijke declinatie bereikt, dit is dus meestal in de periode rond 21 juni. Laten we even dieper op dit fenomeen ingaan...

Een maansverduistering is een astronomisch fenomeen dat plaatsvindt wanneer de zon, de Aarde en de maan zich op één lijn bevinden met de Aarde in het midden. Normaal weerkaatst de maan het zonlicht terug naar de Aarde maar tijdens een maansverduistering kan de maan geen zonlicht opvangen omdat de Aarde in de weg staat. Het zonlicht dat zich op dat moment door de aardatmosfeer doordringt, kleurt rood waardoor op de maan een rode gloed te zien is.

Een Venusovergang is een zeldzaam astronomisch verschijnsel dat plaatsvindt wanneer, vanaf de Aarde gezien, de planeet Venus voor de Zon schuift. Dergelijk verschijnsel is enkel zichtbaar bij de zogenaamde 'binnenplaneten' aangezien hun banen zich tussen die van de Aarde en de Zon moeten bevinden. Mercurius kan eveneens in een exacte lijn tussen de Zon en Aarde staan. Dit noemen we dan een Mercuriusovergang. Een Mercuriusovergang komt echter vaker voor dan een Venusovergang. Eigenlijk is een Venus- of Mercuriusovergang in theorie dus een soort eclips aangezien een klein deeltje van de zichtbare Zon verduisterd wordt. Venusovergangen zijn niet enkel mooi om waar te nemen maar zijn ook van wetenschappelijk belang. Zo konden wetenschappers in het verleden aan de hand van een Venusovergang de omvang van het zonnestelsel bepalen door nauwkeurige waarnemingen te doen van de kleine tijdsverschillen van de start tot aan het eind van de overgang. Dit werd vastgesteld vanaf verschillende punten op Aarde. De afstanden tussen deze punten werden uiteindelijk gebruikt als meetlat om de afstand tussen de planeet Venus en onze ster te bepalen. Vandaag de dag wordt een Venusovergang door wetenschappers gebruikt om meer te leren over hoe planeten het licht van een ster afschermen. Deze informatie is dan weer nuttig in de studie van exoplaneten.