Dertien februari 2012 zal voor Europa de geschiedenis ingaan als een hoogdag op vlak van ruimtevaart. Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op die dag de eerste Vega raket gelanceerd met aan boord maar liefst negen satellieten. De gloednieuwe draagraket vertrok om 11u00 Belgische tijd vanop het vernieuwde ELA 1 lanceercomplex en zette de kunstmanen uit in een lage baan om de Aarde. De hoofdvracht (LARES) werd 55 minuten na de start van de lancering uitgezet op een hoogte van 1 450 kilometer. Vijftien minuten later werden ook de overige satellieten met succes uitgezet. Vega werd ontworpen om Europa een competitieve en betrouwbare lanceercapaciteit te bezorgen wanneer het gaat over kleinere wetenschappelijke en technologische satellieten. Vandaag de dag is Europa, met zijn krachtige Ariane 5 draagraket, al marktleider in het lanceren van zware commerciële kunstmanen voor operatoren over de hele wereld. Doordat de dertig meter grote Vega raket ladingen van 300 kilogram tot 2,5 ton kan lanceren, vervolledigt deze raket de vloot van lanceerraketten die allemaal vanuit Frans-Guyana vertrekken (Ariane 5 en Sojoez). Europa heeft in de ontwikkeling van deze raket zeer veel geïnvesteerd maar gelooft dan ook rotsvast in het mogelijke succes van deze raket aangezien satellieten en wetenschappelijke platformen steeds kleiner worden. Nu de eerste Vega raket met succes gelanceerd werd, kan men vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana drie verschillende draagraketten lanceren (Ariane 5, Sojoez en Vega) die gebruikt worden voor verschillende type missies. 

Vanop de Russische Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan is op donderdag 28 december een Sojoez raket gelanceerd met aan boord zes Amerikaanse Globalstar-communicatiesatellieten. De Sojoez-2-1a Fregat draagraket vertrok om 18u09 Belgische tijd en zette om 19u49 Belgische tijd met succes de zes kunstmanen uit in een cirkelvormige baan om de Aarde op een hoogte van 1 410 kilometer. Globalstar-satellieten bevinden zich in acht verschillende banen om onze planeet en worden wereldwijd door meer dan 400 000 gebruikers gebruikt voor vooral mobiele telefonie en het doorsturen of ontvangen van data in afgelegen gebieden. De satellieten worden gebouwd door Alcatel Alenia Space en hebben elk een gewicht van 700 kilogram. Het Amerikaanse telecombedrijf Globalstar werd in 1991 opgericht en liet tussen 1998 en 2007 zestig satellieten in de ruimte brengen. In 2006 maakte Alcatel Alenia Space bekend dat het een contract had afgesloten met Globalstar ter waarde van 661 miljoen euro voor de bouw van de tweede generatie Globalstar-satellieten (48 satellieten). Dit was de derde lancering van de nieuwe generatie Globalstar-satellieten die de eerste generatie moet vervangen. De eerste twee lanceringen vonden in oktober 2010 en juli 2011 plaats en werden eveneens uitgevoerd met Sojoez draagraketten. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was dit de laatste missie van een zeer geslaagd jaar. Arianespace bracht door middel van zijn Ariane 5 en commerciële Sojoez draagraketten in 2011 meer dan 63 ton in de ruimte. Tijdens de negen missies die uitgevoerd werden door Arianespace werden maar liefst 29 vrachten in de ruimte gebracht. Dit was meteen ook de 1 784ste lancering van een Russische Sojoez raket.

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana, Zuid-Amerika, is in de nacht van vrijdag 16 op zaterdag 17 december 2011 de tweede Sojoez draagraket gelanceerd. De 305 ton zware raket vertrok om 03u03 Belgische tijd en zette met succes zes satellieten uit in de ruimte. De hoofdvracht aan boord van de Sojoez-2-1a Fraget draagraket was de eerste Pléiades-HR kunstmaan. Deze satelliet heeft een gewicht van ongeveer duizend kilogram en werd in opdracht van het Franse ruimtevaartagentschap CNES gebouwd door het Europese bedrijf Astrium. Het Pléiades-HR project is de opvolger van de succesvolle Europese SPOT-aardobservatiesatellieten dat Europa al sinds 1986 voorziet van beeldmateriaal op vlak van aardobservatie. Het uiteindelijk Pléiades-netwerk zal bestaan uit twee satellieten die beelden van het aardoppervlak moeten maken met een resolutie tot 50 centimeter. De beelden afkomstig van deze satellieten zullen zowel voor civiele alsook voor militaire toepassingen gebruikt worden. België neemt net als in het SPOT-programma deel aan het Pléiades-HR project en nam ongeveer 4% van de totale kostprijs op zich. De tweede hoofdvracht aan boord van de Sojoez raket bestond uit vier Franse ELectronic Intelligence by SAtellite (ELISA) satellieten. Deze kleine kunstmanen hebben elk een gewicht van 120 kilogram en zullen in opdracht van het Franse ministerie van defensie gebruikt worden voor zogenaamde 'electronic intelligence' (ELINT) waarmee men ondermeer radars en zendapparatuur wereldwijd kan in kaart brengen. De laatste vracht die tijdens deze lancering in de ruimte werd gebracht, is afkomstig uit Chili en zal net als de Pléiades satellieten gebruikt worden voor toepassingen op vlak van aardobservatie. De Chileense Sistema Satelital para Observacion de la Tierra (SSOT) werd eveneens gebouwd door Astrium en heeft een gewicht van 120 kilogram. Dit was de 1 781ste lancering van een door Rusland gebouwde Sojoez draagraket. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was dit de tweede Sojoez-lancering vanuit Frans-Guyana.

Vrijdag 21 oktober 2011 zal de geschiedenis ingaan als een zeer belangrijke en feestelijke dag voor de Europese ruimtevaart. Die dag werden vanop de Europese lanceerbasis in Frans Guyana de eerste twee Europese Galileo-navigatiesatellieten met succes in de ruimte gebracht. Bovendien gaat het hier ook om de eerste lancering van een Russische Sojoez draagraket vanop Zuid-Amerikaanse bodem. De lancering had normaal op 20 oktober moeten plaatsvinden maar werd met één dag uitgesteld aangezien men een 'anomalie' opmerkte tijdens het voltanken van de draagraket. De 46 meter lange en 305 ton zware Sojoez-ST raket vertrok uiteindelijk op 21 oktober om 12u30 Belgische tijd vanop het gloednieuwe l'Ensemble de Lancement Soyouz (ELS) lanceercomplex dat zich tien kilometer ten noorden bevindt van het Ariane 5 lanceercomplex. De eerste Europese Galileo-satellieten werden uiteindelijk 3 uur en 49 minuten later uitgezet in een cirkelvormige baan om de Aarde op een hoogte van 23 222 kilometer. Beide kunstmanen maken deel uit van de In-Orbit Validation Phase en moeten de basis vormen van het Europese Galileo-navigatiesysteem. Na deze eerste fase volgt de Full Operational Capability (FOC) fase waarbij men nog eens 26 satellieten in de ruimte zal brengen. Dit was de 1777ste lancering van een Russische Sojoez draagraket.

Vijf weken nadat de lancering van een Ariane 5 raket, met aan boord twee communicatiesatellieten, werd stopgezet omwille van een technisch probleem, bracht de Europese draagraket uiteindelijk in de nacht van 6 op 7 augustus met succes zijn twee vrachten in de ruimte. De meer dan 720 ton zware Ariane 5 ECA raket vertrok om 00u52 Belgische tijd vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana met aan boord 8,2 ton aan vracht. Oorspronkelijk was de lancering een uur eerder voorzien maar slechte weersomstandigheden zorgden voor een tweede uitstel. De twee satellieten aan boord van de Ariane 5 raket werden 27 en 38 minuten na de start van de lancering probleemloos uitgezet in een tijdelijke baan om de Aarde. Deze lancering had normaal al op 1 juli 2011 moeten plaatsvinden maar werd toen onverwacht stopgezet wegens een probleem met een ventiel in de onderste trap van de Ariane 5 raket. Het probleem bleek een klep te zijn die verantwoordelijk is voor de toevoer van vloeibare waterstof naar de raketmotor. Arianespace, die verantwoordelijk is voor elke Ariane lancering, verving het onderdeel waardoor de raket enkele weken langer dan voorzien aan de grond moest blijven.

Het Europese ruimtevaartagentschap ESA, het Franse lanceerbedrijf Arianespace en de Europese Commissie hebben op maandag 23 mei 2011 laten weten dat de eerste twee satellieten voor het Europese Galileo navigatiesysteem op 20 oktober 2011 gaan gelanceerd worden vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. De twee satellieten, die elk een gewicht hebben van 640 kilogram, moeten in de ruimte gebracht worden door een Russische Sojoez raket die voor het eerst zal gelanceerd worden vanuit Frans-Guyana. Deze eerste twee Galileo kunstmanen maken deel uit van een groep van vier In-Orbit Validation (IOV) satellieten die het Galileo systeem vanuit een middelhoge baan om de Aarde (23 600 kilometer) verder op punt moeten stellen. Het systeem zal uiteindelijk bestaan uit dertig satellieten die tien civiele navigatiesignalen moeten uitzenden op de frequenties 1164-1215 MHz, 1215-1300 MHz en 1559-1592 MHz. Galileo zal in enkele opzichten beter zijn dan het huidige Amerikaanse GPS-systeem door een betere precisie aan te bieden voor alle gebruikers en een betere dekking te verzekeren van satellietsignalen op hogere geografische breedten. In december 2005 en april 2008 werden de eerste twee testsatellieten (GIOVE) voor het Galileo systeem met succes in de ruimte gebracht en getest. Zowel voor ESA alsook voor het Franse commerciële lanceerbedrijf Arianespace zal deze lancering een belangrijke mijlpaal zijn.

Op vrijdag 29 april 2011 heeft men op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana voor het eerst een Russische Sojoez draagraket van de assemblagehal naar het lanceerplatform gebracht. De raket werd 's morgens per spoor in horizontale positie van de MIK assemblagehal naar het gloednieuwe ELS lanceerplatform gebracht dat zich 600 meter verder bevindt. Hierna werd de raket door middel van hydraulische pompen voor het eerst in zijn verticale positie gebracht. In de namiddag werd een mobiele servicetoren tot bij de Sojoez raket gebracht. Dit 52 meter hoge gebouw zal in de toekomst de satellieten in hun beschermende vrachtruimte bovenop de raket plaatsen wanneer deze zich al op het lanceerplatform bevindt. Het overbrengen van de raket naar het lanceerplatform en het testen van de mobiele servicetoren maken deel uit van een simulatie waarbij men op 5 mei een lancering zal nabootsen. Op deze manier kunnen ingenieurs en technici alle systemen en procedures uitvoerig testen en controleren alvorens men overgaat tot een eerste echte lancering. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was het overbrengen van de Sojoez naar het lanceerplatform een zeer belangrijke mijlpaal in de voorbereidingen naar de eerste lancering die voorzien is voor augustus 2011. Tijdens deze eerste Sojoez lancering vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana zal men twee Galileo navigatiesatellieten in de ruimte brengen.

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana in het nieuwe Sojoez lanceercomplex klaar voor gebruik. De Europese ruimtevaartorganisatie ESA overhandigde op 31 maart 2011 op het Centre Spatial Guyanais het nieuwe complex aan het Europese lanceerbedrijf Arianespace. De bouw van het ELS (l'Ensemble de Lancement Soyouz) lanceercomplex begon in februari 2007 waarna Russische ingenieurs midden 2008 in Frans-Guyana arriveerden om het complex te voorzien van een lanceerplatform, mobiele servicetoren en brandstofvoorzieningen. In 2005 en 2006 onderging het terrein eerder al de eerste grondwerken voor dit nieuwe complex. De eerste twee Russische Sojoez raketten arriveerden uiteindelijk in november 2009 per schip waarna de raketten een onderdak kregen in een gloednieuw assemblagegebouw. Het lanceercomplex is vrijwel identiek met dat van een Sojoez lanceercomplex op de Bajkonoer of Plesetsk lanceerbasissen in Kazachstan en Rusland. Het enige verschil is dat het nieuwe complex in Frans-Guyana uitgerust is met een 52 meter hoge mobiele servicetoren. Eenmaal een Sojoez raket in horizontale houding over een spoorlijn naar het lanceerplatform zal gebracht worden, zal de vracht door middel van dit mobiel gebouw bovenop de raket gemonteerd worden wanneer de raket zich in verticale houding bevindt op het lanceerplatform. Daarnaast biedt dit gebouw ook bescherming aan de Sojoez raket bij onweer of stormen. De volgende stap is het nieuwe complex uitvoerig testen. Hiervoor zal men een Sojoez raket tot op het lanceerplatform brengen waarna de ingenieurs en vluchtleiders een lancering gaan simuleren. Wanneer dit alles goed is verlopen, zal de eerste Sojoez raket eind 2011 voor het eerst gelanceerd worden vanop de Europese lanceerbasis in Zuid-Amerika.

Ondanks eerdere berichten zal er dit jaar geen lancering meer plaatsvinden van een Russische Sojoez draagraket vanop het Guiana Space Center in Frans-Guyana. De bouw van een mobiel assemblagegebouw op het gloednieuwe Sojoez-lanceercomplex liep vertraging op waardoor Arianespace de eerste Sojoez pas begin 2011 zal lanceren. Normaal had in december de eerste Sojoez raket vanop Kourou de HYLAS communicatiesatelliet in de ruimte moeten brengen. Lanceerbedrijf Arianespace besloot nu om deze kunstmaan samen met de Intelsat 17 satelliet eind november te lanceren met een Ariane 5 draagraket. Momenteel bevinden zich op de Europese lanceerbasis al twee Russische Sojoez raketten. Begin 2011 zal een eerste Sojoez naar het nieuwe lanceercomplex gebracht worden voor bijkomende tests. In tegenstelling tot op Russische lanceercentra worden op Kourou de Sojoez raketten niet volledig geassembleerd naar het lanceerplatform gebracht. De vracht wordt op Kourou via een mobiel assemblagegebouw pas bovenop de raket geplaatst eenmaal deze zich al op het lanceerplatform bevindt.

In de nacht van 21 op 22 mei werd vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana met succes de 50ste Ariane 5 draagraket gelanceerd. Om 00u01 Belgische tijd werden op Kourou de krachtige raketmotoren van de Ariane 5 ECA raket tot ontbranding gebracht waarna de eerste van twee vrachten 27 minuten later werd uitgezet in de ruimte. In het vrachtruim van de Ariane 5 ECA bevonden zich de ASTRA 3B en COMSATBw 2 communicatiesatellieten. De 5,4 ton zware ASTRA 3B kunstmaan werd gebouwd door het Europese ruimtevaartbedrijf EADS Astrium en moet in dienst van de Luxemburgse satellietoperator SES ASTRA de volgende vijftien jaar televisiediensten leveren voor Europa. Vijf minuten na het uitzetten van de eerste vracht werd de Duitse COMSATBw 2 kunstmaan losgemaakt van de raket. In oktober 2009 werd al een eerste COMSATBw satelliet in de ruimte gebracht en samen moeten beide satellieten voor beveiligde communicatiediensten zorgen voor Duitse strijdkrachten en overheidsdiensten. COMSATBw 2 heeft een gewicht van 2,4 ton en werd gebouwd door Thales Alenia Space onder toezicht van EADS Astrium.