De belangrijkste Amerikaanse militaire lanceerbasis bevindt zich in de staat Californië aan de Stille Oceaan. Vandenberg Air Force Base is zowel een belangrijke militaire luchtmachtbasis als lanceercomplex voor tal van militaire en orbitale raketten. De basis werd in 1941 opgezet als Camp Cooke door het Amerikaanse leger en werd in 1957 overgedragen aan de Amerikaanse luchtmacht. Vanaf dan werd dit terrein vooral gebruikt voor het testen en lanceren van verschillende soorten raketten. De Vandenberg Air Force Base zou een oppervlakte beslaan van 57,3 vierkante kilometer en wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt voor het testen van intercontinentale raketten en het lanceren van draagraketten. Jaarlijks worden vanop deze basis verschillende Delta en Atlas raketten gelanceerd die vooral militaire kunstmanen in de ruimte brengen in opdracht van de Amerikaanse luchtmacht of inlichtingendiensten. In 1972 werd Vandenberg Air Force Base geselecteerd voor het lanceren van Amerikaanse ruimteveren en het SLC6 lanceercomplex werd hiervoor dan ook speciaal omgebouwd. Na het tragische ongeval met het ruimteveer Challenger in 1986 werd echter beslist om geen ruimteveren aan de westkust. In tegenstelling tot Cape Canaveral is de Vandenberg Air Force Base meer geschikt om vrachten te lanceren die in een polaire baan om de Aarde moeten gebracht worden. Naast zijn ruimtevaarttoepassingen is de Vandenberg Air Force Base ook de vaste thuishaven van de 14th Air Force, 30th Space Wing, 381st Training Group en Western Launch and Test Range (WLTR) devisies.

Het Kennedy Space Center is ongetwijfeld de meest gekende lanceerbasis ter wereld. Het is de belangrijkste Amerikaanse lanceerbasis en van hieruit vertrekken alle hedendaagse Amerikaanse bemande ruimtemissies. Het complex bevindt zich vlakbij de stad Titusville en is ongeveer 55 bij 10 kilometer groot. De lanceerbasis is gelegen in een natuurgebied en werd in 1949 opgericht door de toenmalige Amerikaanse president Harry S. Truman als testterrein voor raketten. Na de oprichting van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA in 1958 werd dit het belangrijkste complex van de NASA. Met de start van het Amerikaanse Apollo maanprogramma werd de lanceerbasis flink uitgebreid. Zo werden er twee grote lanceercomplexen gebouwd aan de Atlantische Oceaan en werd er zes kilometer verder een reusachtige assemblagehal gebouwd waarin men de Saturn V raketten assembleerde. Nog enkele kilometers verder bevindt zich de KSC Industrial Area waar zich tal van facilitaiten en een hoofdwartier bevinden. Vandaag de dag is het Kenndy Space Center de thuishaven van de Amerikaanse Space Shuttles. De lanceerbasis zelf is een zeer belangrijke toeristische trekpleister voor de staat Florida aangezien er zich een bezoekerscentrum en tentoonstelling bevindt. Daarnaast kan je ook een kijkje nemen in de Rocket Garden waar meer dan dan 30 raketten opgesteld staan in ware grootte. Ten zuiden van het Kennedy Space Center bevindt zich de Cape Canaveral lanceerbasis. Dit complex wordt gebruikt voor het lanceren van onbemande raketten.

Enceladus werd in 1789 ontdekt door William Herschel en is de 6de grootste maan van Saturnus. In de Griekse mythologie was Enceladus één van de Giganten die werd begraven onder de Etna vulkaan door de god Athena en mensen hebben lang geloofd dat de vulkaanuitbarstingen afkomstig waren door bewegingen van de Giganten die braven lagen onder deze vulkaan. De Cassini ruimtesonde heeft ontdekt dat deze maan zou beschikken over vloeibaar water en er werden ook geisers op het oppervlak van Enceladus terug gevonden die waterdamp tot op een hoogte van 500 kilometer de lucht uitspuwen.

De naam Tethys is afkomstig van de Griekse vrouw van Oceanus uit de Griekse mythologie en deze Saturnus maan werd in 1684 ontdekt door Franse astronoom van Italiaanse afkomst Giovanni Cassini. Net als de andere Saturnus manen Dione en Rhea hebben wetenschappers kunnen afleiden uit het lage soortelijke gewicht van de maan dat Tethys een wereld van ijs is en de temperatuur aan het oppervlak van deze maan ook ongeveer -187°C bedraagt. Deze maan heeft een diameter van 1.060 kilometer en maakt één keer om de 45 uur en 18 minuten een omwenteling om Saturnus.

Mercurius is de planeet die het dichtst bij de zon staat in ons zonnestelsel en dankt zijn naam aan de Romeinse god van de handel. Bij de Grieken kreeg deze kleine planeet de naam Hermes en deze verwijst naar de boodschapper van de goden omdat Mercurius zich zeer snel aan de hemel voortbeweegt. Deze planeet was ook al gekend in de 3de eeuw voor Christus bij de Soemeriërs en de Grieken dachten, net zoals bij Venus het geval was, dat het ging om twee hemellichamen omdat Mercurius ook als avondster of ochtendster te zien was. De Italiaanse astronoom Giovanni Schiaparelli was de eerste mens die een kaart van Mercurius maakte aan het einde van de vorige eeuw en deze kaart werd verbetert door een andere Italiaanse astronoom (Antoniadi) die hiervoor de grote telescoop gebruikte van de sterrenwacht van Meudon in Frankrijk.

De maan is de enigste natuurlijke satelliet van de aarde en heeft een diameter van 3.475,9 kilometer. De gemiddelde afstand tussen de maan en onze aarde bedraagt ongeveer 384.450 kilometer en dit verlaten, grijs hemellichaam beschikt niet over een eigen atmosfeer. De totale massa van de maan bedraagt 1/81 van die van de aarde en na de aarde is dit het enigste object in het universum waar we het meest over weten. De maan wordt al vele duizenden jaren waargenomen en door het bestuderen van de maanfasen konden Griekse filosofen tot de vaststelling komen dat onze planeet rond was. Met de komst van de ruimtevaart is de kennis van onze maan zeer goed uitgebreid en dit is nog steeds het enigste hemellichaam, naast de aarde, waar de mens ooit voet op heeft gezet.

Skylab was de naam van het eerste Amerikaanse ruimtestation in een baan om de Aarde en werd gelanceerd op 14 mei 1973 door middel van een Saturn V raket. Amerika wou met dit ruimtestation vooral medisch onderzoek verrichten tijdens langdurige bemande ruimtemissies maar Skylab had ook tal van andere experimenten aan boord waardoor men ondermeer onze zon of andere astronomische objecten kon bestuderen vanuit een baan om de Aarde. Helaas liep het ruimtestation tijdens zijn lancering schade op en hierdoor stond de eerste bemande missie naar het ruimtestation volledig in het teken van herstellingswerken. Naar schatting zou het hele Skylab programma 2,6 miljard dollar hebben gekost aan de NASA. Tijdens dit project gingen 6 Amerikanen de ruimte in en werden ondermeer voor het eerst de coronale gaten van onze zon ontdekt.