Wetenschappers ontdekken dat de Maan recent geologisch actief was
Wetenschappers zijn aan de hand van beelden, die gemaakt werden door de Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), tot de conclusie gekomen dat de Maan recent geologische activiteit gekend heeft. Zo werden op het Maanoppervlak lange smalle geulen ontdekt die wijzen op tektonische activiteit die ongeveer vijftig miljoen jaar oud is (leeftijd van de Maan: 4,5 miljard jaar). Deze ontdekking is vrij opvallend aangezien deze geulen, ook wel 'graben' genoemd, ontstaan doordat de korst zich 'uitrekt' waardoor er scheuren ontstaan in het Maanoppervlak. Deze scheuren zorgen uiteindelijk voor grondverzakkingen. In 2010 ontdekte men dat de kern van de Maan langzaam afkoelt. Hierdoor 'krimpt' onze trouwe buur waardoor de korst wordt samengedrukt en er nieuwe bergen gevormd worden. De aanwezigheid van de 'graben' verteld wetenschappers dat er krachten op de Maan werkzaam zijn die de Maankorst uit elkaar trekken. Dit wijst er dan weer op dat de kracht van de krimpende Maan wellicht niet zo groot is. De onderzoekers hopen dat ze op een dag de exacte leeftijd van de graben kunnen achterhalen aangezien deze informatie van groot belang is voor verder geologisch Maanonderzoek. De Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter heeft tot op heden nog maar de helft van het Maanoppervlak in hoge resolutie in beeld gebracht waardoor wetenschappers er van overtuigd zijn dat ze in de toekomst wellicht nog veel meer gaan ontdekken over het Maanoppervlak.
Nacht van de Duisternis 2011
Op 15 oktober 2011 is het opnieuw Nacht van de Duisternis. Dan doven verschillende gemeenten de openbare verlichting en kunnen inwoners even proeven van de rust en gezelligheid in een donkere nacht. Ook dit jaar slaat de Nacht de handen in elkaar met de Week van het Bos.
De Nacht van de Duisternis is een campagne van Bond Beter Leefmilieu, vzw Preventie Lichthinder en de Werkgroep Lichthinder van de VVS. Met deze campagne roepen zij gemeenten op om eerst en vooral zoveel mogelijk openbare verlichting te doven op een avond. Want er wordt te veel en verkeerd verlicht. Het kan vaak met minder zonder dat de veiligheid er onder lijdt. Even vaak wordt de verlichting naar boven de hemel in gestraald. Met alle gevolgen van dien: te veel nachtelijke verlichting leidt tot slaapgebrek en tot gezondheidsproblemen bij mensen. Maar ook het bioritme van planten en dieren leiden eronder.
De vereniging achter Spacepage, Astro Event Group vzw, steunt de nacht van de duisternis en zal aanwezig zijn op twee locaties in Vlaanderen waar onze telescopen zullen worden opgesteld. Hopelijk zien we jullie daar ook! Lees snel verder voor meer informatie!
De maan wordt kleiner!
Foto's die gemaakt werden door de Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter tonen aan dat straal van de maan de afgelopen één miljard jaar met ongeveer honderd meter is afgenomen. Volgens wetenschappers ligt de oorzaak hiervan in het inwendige van de maan aangezien dit nog steeds afkoelt. Vroeger gingen wetenschappers er van uit dat het krimpen van de maan enkel plaatsvond in de beginfase en dat de maan vandaag de dag geologisch 'stabiel' is. De ontdekking van het kleiner worden van de maan kwam aan het ligt via zogenaamde 'stuwwallen' die men waarnam op nieuwe foto's. Deze stuwwallen of 'lobate scarps' zijn te vergelijken met rimpels die ontstaan op uitdrogend fruit en zijn geologisch gezien nog vrij jong. Momenteel heeft men op het oppervlak van onze trouwe buur veertien van deze stuwwallen ontdekt waarvan de grootste ongeveer tien kilometer lang is. Uitvergrotingen van een foto tonen duidelijk aan dat een kleine krater voor de helft verdwenen is door een dergelijke scheur in het maanoppervlak. Enkele van deze scheuren werden al ontdekt tijdens de bemande Apollo 15, 16 en 16 ruimtemissies maar men ging er toen nog niet van uit dat deze een indicatie waren voor het krimpen van de maan. Omwille van hun vrij jonge leeftijd (ongeveer honderd miljoen jaar) zijn geologen er van overtuigd dat de maan ook nu nog tektonische activiteit moet vertonen.
Nieuwe zonnevlekkengroep zorgt voor nieuwe activiteit
De zon beleeft opnieuw een erg actieve periode met de komst van de nieuwe zonnevlekkengroep 1045 die zich heel snel heeft gevormd op de zonneschijf. Door de snelle groei en de magnetische complexiteit was er op zaterdag 6 februari rond 21 uur een eerste zware uitbarsting op de zon met klasse M2.97 gevolgd door een M 1.32 uitbarsting omstreeks 23 uur. Volg de activiteit van onze ster op de voet via Poollicht.be.
Na bijna twee jaar terug grote activiteit op de zon!
Met de terugkeer van oude zonnevlekkengroep 1039, die zich nog net achter de rand van de zon zit, luid het terug een actieve periode in op de zon met grote uitbarstingen. Reeds meer dan een maand kwam de activiteit op de zon terug op dreef maar daar waren nog geen halfzware tot zware uitbarstingen bij. Vandaag is het dus een ommekeer met meteen M2,33 klasse zonnevlam en zopas een M1,7 klasse zonnevlam. Het was al van 25 maart 2008 geleden dat er zich nog een halfzware M klasse zonnevlam uitbarstte op de zon.
Update 20 januari: Intussen begeeft de groep zich op de rand en zal weldra te zien zijn vanop Aarde. De groep, die weldra nummer 1041 zal krijgen, blijft alvast sputteren met C-klasse zonnevlammen en zopas alweer een M1,86 klasse zonnevlam.
Hoe kunt u een bijdrage leveren aan deze website?
Ook u kunt een bijdrage leveren aan deze website als bezoeker, lid, vereniging of door medewerker te worden.
Spacepage wordt gebouwd door vrijwilligers die in hun vrije tijd de website onderhouden en voorzien van nieuwe informatie, ook u kunt hier deel van uitmaken! Iedereen, zowel jong als oud kan een bijdrage leveren aan deze website, of het nu voor een eenvoudig nieuwsartikel is, een review van een telescoop/boek, of een artikel over uw waarnemingsnachten, je kan het allemaal op de Spacepage website plaatsen. je hebt geen verplichtingen, je bepaalt helemaal zelf wat je wil doen en wat je zelf plaatst, enkel is enige activiteit wel het minste dat je kan doen.
Wat kan je zoal bijdragen op Spacepage, we sommen het even voor je op!
Na lange tijd eindelijk twee grote zonnevlekken op de zon
Voor het eerst sinds een jaar zijn er op de zon twee grote zonnevlekken te zien. Na een lange rustige periode lijkt de zon terug actief te komen.
Maandag 21 september verscheen aan de rand van de zon zonnevlek 1026 welke al een tijdje op de "farside" van de zon te volgen was. De tweede vlek ontstond gisteren en ontwikkelt zich snel. Het wordt alvast terug een actieve periode voor zonnewaarnemers!
Volg de activiteit live op SpaceWeatherLive.com!
NOAA maakt nieuwe voorspelling van de 24ste zonnecyclus
Een team van internationale experten van het NOAA Ruimteweervoorspellingscentrum heeft een nieuwe voorspelling gemaakt voor de 24ste zonnecyclus die na een zwakke start in december 2008 eindelijk van start is gegaan. Het maximum zou pas binnen 4 jaar aanbreken in mei 2013 met een maximum zonnevlekkengetal van 90, dit zou dan ook de zwakste cyclus sinds 1928 zijn. Ook al staan we aan de start van een zwakkere cyclus, het neemt alvast niet weg dat er grote zonneuitbarstingen kunnen ontstaan.
De 24ste cyclus lijkt dan toch op gang te komen met twee nieuwe gebieden die aan de rand van de zon verschijnen en de activiteit terug wat naar omhoog duwen. Hou dus zeker onze ster in het oog!
Oberon
Oberon werd in 1787 ontdekt door de Britse sterrenkundige William Herschel en werd genoemd naar de elfenkoning uit William Shakespeare’s "A Midsummer Night's Dream". Deze maan is de buitenste satelliet van Uranus en met een diameter van 1.523 kilometer ook de tweede grootste maan van Uranus. Net als bij de meeste manen van Uranus bestaat ook Oberon voor 50% uit waterijs en kan de rest verdeeld worden in 30% gesteente en 20% methaanverbindingen.
De manen van Uranus
Tot op heden zijn er minstens 27 satellieten rond Uranus waargenomen. Allemaal zijn ze genoemd naar personages uit de werken van Shakespeare of Alexander Pope. De bekendste zijn Titania, umbriel, oberon, miranda en ariel.