De manier van landen was vrij omstreden aangezien de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA voor het eerst gebruik maakte van een luchtkraan die de 1,9 miljard euro dure rover veilig tot op Mars moest brengen. Bij vorige Marsrovers maakte men gebruik van luchtkussens maar omdat Curiosity de zwaarste en grootste Marsrover is die ooit gebouwd werd, moest NASA op zoek gaan naar een andere techniek. De afdaling in de ijle Marsatmosfeer en landing tot op het Marsoppervlak duurden uiteindelijk slechts zeven minuten. Doordat communicatiesignalen, afkomstig van Mars, er echter veertien minuten over doen om de Aarde te bereiken, kon de landing niet rechtstreeks gevolgd worden in het vluchtleidingscentrum en verliep het landingsproces volledig automatisch. Meteen na het eerste bericht over de geslaagde landing kregen de vluchtleiders ook al de eerste foto's te zien die Curiosity maakte van het Marsoppervlak (zie foto's onderaan dit bericht). Curiosity, die de omvang heeft van een kleine auto, landde op Mars in de Gale krater die zich iets ten zuiden van de Marsevenaar bevindt. In deze 154 kilometer grote krater ontdekten eerdere Marsverkenners sporen van water. Daarnaast bevindt zich in de Gale krater een vijf kilometer hoge berg die zou gevormd zijn door afzettingen van stromend water. Het is nu de bedoeling dat Curiosity een deel van de berg zal verkennen om op deze manier meer te leren over de geologische geschiedenis van Mars. Curiosity is een rijdend laboratorium uitgerust met tien gesofisticeerde wetenschappelijke instrumenten dat twee jaar lang ondermeer de samenstelling van het Marsoppervlak zal onderzoeken. Wetenschappers hopen met Curiosity een antwoord te vinden op de vraag of Mars ooit een geschikte planeet is geweest voor leven. De landing van Curiosity werd wereldwijd massaal gevolgd via allerlei websites en sociale netwerksites.