Onder de korst van de Jupitermaan zou zich een dertig kilometer dikke oceaan bevinden van vloeibaar magma dat een temperatuur zou hebben van ongeveer 1 200 graden. De wetenschappers vermoeden dat deze laag op sommige plaatsen nog veel dikker kan zijn. Doordat er zich onder het oppervlak van Io een dergelijke oceaan bevindt, heeft dit ook een effect op de manier waarop Io reageert met het immense magnetische veld van de planeet Jupiter. Het bestaan van de magna-oceaan is afgeleid uit waarnemingen van het magnetisch veld van Jupiter die tussen 1995 en 2003 verricht werden. Onderzoekers gaan er ook van uit dat andere hemellichamen zoals de Aarde en de Maan kort na hun ontstaan een oceaan van magma hebben gehad waardoor deze ooit veel vlukanischer actiever waren. Door de afkoeling van de Aarde en de Maan zijn deze magma-oceanen echter verdwenen. Op Io wordt de oceaan vloeibaar gehouden door de wisselende getijdenkrachten van Jupiter en zijn andere grote manen. Deze enorme krachten zorgen er zelfs voor dat gesteenten smelten. Door deze nieuwe ontdekking wordt Io één van de meest vulkanische plaatsen uit het zonnestelsel. In tegenstelling tot op Aarde bevinden vulkanen zich op Io overal. De magmalaag vormt zeker tien procent van de totale mantel van de Jupitermaan en alles samen is deze maan qua grootte slechts één veertiende van het volume van de Aarde.