Uiteindelijk draaide het op niets uit, maar dat was ook te verwachten, want slechts een heel klein deel van de CME heeft de aarde geraakt. Schattingen van de vertreksnelheid van de CME liepen heel ver uiteen. Meteen nadat de CME was geproduceerd werd duidelijk dat de zonnesatelliet STEREO-A de volle laag zou krijgen, deze satelliet staat zo gepositioneerd dat het de zonnevlekkengroepen kan zien die wij vanop Aarde niet kunnen zien en we een goed beeld krijgen van wat er aan de achterzijde van de Zon afspeelt. Bij de STEREO-A satelliet werd 17 uur later nadat de CME was geproduceerd een snelheid van 1200 km/sec gedetecteerd en de kracht van het magnetisch veld (Bt) bedroeg 80 nT (nanoTesla) met een zeer sterk zuidelijk gericht magnetisch veld (-40nT). Aan de hand van deze gegevens ging men bij het NASA Goddard Space Flight Center de exacte vertreksnelheid van de CME berekenen. Er werd bepaald dat de CME een vertreksnelheid moest hebben gehad tussen 2900 en 3500 km/sec. Dit is de één van de 5 snelste CMEs die men tot dusver heeft gedetecteerd.