Kris Christiaens
Medebeheerder en hoofdredacteur Spacepage.
Cancer - Kreeft
Mythologie
De Kreeft wordt in het Latijn Cancer genoemd en betekent “krab” of “kreeft” die kan geassocieerd worden met de krab die een belangrijke rol speelde tijdens één van de legendarische verhalen van Hercules. Toen de Griekse held Hercules in het moeras van Lerna een zwaar gevecht leverde met de veelkoppige en verschrikkelijke waterslang Hydra dook plots uit het moeras een krab op die Hercules beet in de voet en gestuud werd door Hera. Hercules was zo geërgerd door het dier dat het dit meteen doodde maar Hera, die de vrouw van de oppergod Zeus was, verhief dit kleine dier tot sterrenbeeld om Hercules te pesten. Meteen na het doodden van de krab kon Hercules het onsterfelijke hoofd van Hydra afhakken waarna het verschrikkelijke monster stierf.
Canes Venatici - Jachthonden
Mythologie
Dit kleine en minder bekende sterrenbeeld werd in de 17de eeuw geïntroduceerd door Johannes Hevelius die hiermee de leegte tussen de constellaties Grote Hond en Boötes wou opvullen en op afbeeldingen wordt vaak twee jachthonden weergegeven die de Grote Beer achterna zitten. Ondanks dat dit sterrenbeeld zeer laat werd geïntroduceerd in de astronomie hebben de twee helderste sterren, Chara (Alfa) en Asterion (Beta), uit Jachthonden een mythologische afkomst omdat dit de namen waren van twee honden uit de Griekse mythologie en heeft Hevelius zich wellicht hierdoor laten inspireren.
Capricornus
Mythologie
De mythologische achtergrond van dit sterrenbeeld kent zijn oorsprong bij de Griekse god Pan die een menselijk lichaam had maar horens en hoeven had van een steenbok. Pan waarschuwde de andere goden met zijn luide stem dat het verschrikkelijke monster Tepheus, die gestuurd werd door Gaia, iedereen zou aanvallen en daardoor veranderden de goden zich om Tepheus te misleiden in andere gedaanten en veranderde Pan zijn onderlichaam in dat van een vis. In de strijd die hierna losbarste viel het monster Zeus aan maar deze werd bijgestaan door Pan die Tepheus versloeg. Zeus verbande dit monster naar de voet van de Etna en Pan werd beloond voor zijn hulp door een plaats te krijgen aan de sterrenhemel.
Cassiopeia
Mythologie
In de Griekse mythologie was Cassiopeia de vrouw van de koning van Ethiopië, Cepheus. Cassiopeia schepte graag op met haar uiterlijk en met dat van haar al even prachtige dochter Andromeda maar deze ijdelheid werkte op de zenuwen van de zeenimfen, de Nereïden. Deze zeenimfen wendden zich tot de god van de zee Neptunus en deze geselde de kusten van Cassiopeia's rijk tot dat ze haar dochter wou offeren om opnieuw rust te kunnen brengen bij de goden. Toen Andromeda bijna werd geofferd kon Perseus dit op het laatste nippertje vermijden en toen later Cassiopeia aan de sterrenhemel werd verheven moest ze als straf voor het offeren van haar eigen dochter voor eeuwig rond de hemelpool blijven draaien.
Cepheus
Mythologie
In het mythologische verhaal dat verbonden is met dit sterrenbeeld speelt de dochter van Cepheus, Andromeda, en verder ook Cassiopeia en Perseus een belangrijke rol. In het paleis van Cepheus werd alles in gereedheid gebracht voor het huwelijk tussen Andromeda en Perseus die eerder Andromeda had bevrijd van een kwaadaardig zeemonster en hierdoor haar grote redder en geliefde werd. Tijdens het feestmaal arriveerde de verloofde van Andromeda, Phineus, onverwacht in het paleis en deze verzette zich tegen het huwelijk tussen Perseus en Andromeda. In de strijd die hierop losbarste overwon Perseus het van zijn tegenstanders met behulp van het afgehakte hoofd van Medusa waarna hij eindelijk kon huwen met zijn geliefde Andromeda.
Cetus
Mythologie
Cetus wordt vaak afgebeeld als een verschrikkelijk zeemonster uit één van de mythologische verhalen maar soms wordt Cetus ook in verband gebracht met een ongevaarlijke walvis. Dit sterrenbeeld is al gekend sinds de oudheid en in sommige Griekse legendes werd dit gebied aan de nachtelijke hemel in verband gebracht met de poort naar de onderwereld omdat het zo dicht bij de hemelequator ligt. Wellicht wordt Cetus het vaakst geassocieerd met het verschrikkelijke zeemonster die Andromeda moest doden nadat deze werd vastgeketend aan de rotsen en op het nippertje gered werd door Perseus die later ook haar Andromeda’s man werd. Volgens het ene verhaal zou Cetus zijn gedood door zijn zwaard maar volgens andere verhalen zou het zeemonster in steen zijn verandert toen Perseus het hoofd van Medusa toonde aan Cetus.
Columba - Duif
Mythologie
Aan dit nog vrij jonge sterrenbeeld zijn geen bekende mythologische verhalen verbonden en deze constellatie werd door E. Royer in 1679 officieel erkend als sterrenbeeld nadat deze uitgesneden werd uit het aangrenzende sterrenbeeld Grote Hond. Royer noemde dit gebied Columba Noachi en verwijst naar de duif uit de Bijbel die door Noah losgelaten werd na de zondvloed. In andere verhalen wordt dit sterrenbeeld geassocieerd met de vogel die de Argonauten vooruit stuurden om hen door de monding van de Zwarte Zee te helpen.
Corvus - Raaf
Mythologie
Het sterrenbeeld Raaf kan in verband gebracht worden met verschillende mythische legendes maar volgens één daarvan was deze raaf een dienaar van de god Apollo en werd hij op een dag door deze god gestuurd om water te gaan halen. Onderweg kon deze vogel niet weerstaan aan de lekkernij van enkele vijgen en doordat hij vertraging had opgelopen besloot hij tegen Apollo te vertellen dat hij gehinderd werd door een waterslang. De raaf kwam veel te laat terug met een beker water waarin hij ook de waterslang had gestopt aan bij Apollo en deze doorzag meteen zijn leugen waarna de god besloot zowel de raaf als ook de beker met de waterslang aan de sterrenhemel te plaatsen als straf.
Crux - Het zuiderkruis
Mythologie
Dit sterrenbeeld deed zijn intrede nadat de mensheid de eerste lange zeereizen had gemaakt en hiervoor maakte de sterren van deze constellatie lang deel uit van het sterrenbeeld Centaur. Het Zuiderkruis spelt een zeer belangrijke rol binnen de scheepvaart doordat zijn vier sterren wijzen naar de hemelse Zuidpool waar geen heldere sterren, zoals de Poolster aan de hemelse Noordpool, herkenbaar zijn.
Delphinus - Dolfijn
Mythologie
Aan dit minder bekende sterrenbeeld zijn twee belangrijke mythen verbonden waarvan de eerste verteld hoe de Griekse god van de zee, Poseidon, zich zo eenzaam voelde in zijn paleis dat hij besloot een vrouw te zoeken. Zijn oog viel op één van de zeenimfen van de Nereïden , Amfitrite, maar deze was jammer genoeg niet geinteresseerd in de aanzoeken van Poseidon. De god van de zee ging dan maar ten rade bij een dolfijn die er in slaagde Amfitrite te overhalen en als blijk van dank besloot Poseidon de dolfijn een plaats te geven aan de sterrenhemel. In het tweede mythologische verhaal werd de Griekse dichter Arion op zijn schip met de dood bedreigd toen deze op terugreis was naar huis maar Arion slaagde er in zijn vijanden te overhalen om nog één laatste lied te mogen zingen en met zijn prachtige stem lokte Arion een hele school dolfijnen naar het schip. Toen deze waren aangekomen sprong de dichter op de rug van één van deze dolfijnen en als dank plaatste de god Apollo, tevens ook een dichter en zanger, deze dolfijn als sterrenbeeld aan de nachtelijke hemel.