NGC752 is met het blote oog zichtbaar vanaf donkere plaatsen als een wazige vlek aan de hemel. Samen vormt het met M31 en M33 een mooie driehoek. Vanwege de grootte van deze cluster is een verrekijker een betere keuze om te observeren. Wanneer we een telescoop gebruiken zien we direct dat deze cluster vrij los van structuur is. Kan in feite ook niet anders als de 70 leden van de cluster verspreidt staan over 45 boogminuten. Centraal in de cluster is er nog een groepje sterren (bij benadering 20) die samen een gebied van 15 bij 8 boogminuten innemen.

Mensen met een zeer donkere waarneemplaats, geluk met de atmosferische omstandigheden en een grote telescoop kunnen nabij NGC752 nog een cluster zien, maar dan eentje die wat verder van ons afstaat, namelijk Abell 262. Deze groep van sterrenstelsels telt over de honderd leden, waarvan de bekendste NGC708 is, en maakt deel van de Perseus-Pisces supercluster uit. Andere leden van deze cluster zijn NGC703, NGC704, NGC705, NGC709 en NGC710 en NGC759. Al deze sterrenstelsels zijn zwakker als magnitude 13 waardoor ze geen momenteel geen aparte pagina krijgen. Extra vermelding voor NGC710 en NGC759. NGC710 was in 2002 thuishaven van supernova SN2002eo en NGC752 dan weer van supernova SN2002fb.

Hoewel NGC572 al eens in 1654 ontdekt werd door Hodierna moest het toch de waarneming van William Herschel op 21 september 1786 wachten om gecatalogeerd te worden als H. VII.32.

Hier zijn de coördinaten van dit object. Let wel op, deze zijn niet precies, ze kunnen je wel op weg helpen. RA 1h 57.8m DEC +37° 41’